رایة الهدی

راوى مى‏ گويد از امام صادق(ع) شنيدم كه فرمودند: 
كسى كه گرفتارى مؤمنى را برطرف نمايد، خداوند گرفتارى روز قيامت را براى او برطرف مى‏ نمايد و با خوشحالى از قبرش خارج مى‏ شود. كسى كه به هنگام گرسنگى به او غذا دهد، خداوند از ميوه‏ هاى بهشتى به او عطا مى ‏فرمايد. و كسى كه شربت آبى به او بدهد، خداوند از نوشابه‏ هاى سربسته بهشتى به او عطا مى ‏فرمايد. 
امام صادق(ع) فرمودند: 
كسى كه مؤمنى را خوشحال كند، خداوند در روز قيامت او را خوشحال مى‏ نمايد و به او مى‏ گويند هر چه دوست دارى از خدا بخواه. زيرا تو كسى هستى كه دوست داشتى دوستان خدا را در سراى دنيا خوشحال كنى. آنگاه هر چه بخواهد به او مى‏ خواهند و علاوه بر آنچه خواسته است خداوند آن قدر از نعمتهاى بهشتى به او عطا مى‏ نمايد كه به فكر او نرسيده است.

پی نوشت:

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه بندرريگى، ص: ۳۲۱ .

حجت‌الاسلام والمسلمين قاضي عسكر، در جمع زائران و مجاوران حرم مطهر رضوي گفت: خداوند تبارك و تعالي براي انسان يك مبدا و معاد قرار داده است و در بين اين مبدا و معاد تنها يك راه مستقيم براي سعادت‌مندي انسان وجود دارد و اگر انسان در مسير راه‌هاي ديگر قرار گيرد منحرف شده و از مسير الهي جدا مي‌شود.
حجت‌الاسلام والمسلمين قاضي عسكر، انبياء، اولياي الهي و ائمه اطهار (ع) را هدايتگران راه سعادت معرفي كرد و گفت: اين بزرگواران مصون از هر گونه عيب و خطا هستند.
وي با تاكيد بر اينكه حرام و حلال الهي تا روز قيامت تغيير نمي‌كند، بيان كرد: حرام و حلال الهي هر كدام داراي حكمتي است، آنچه براي انسان مفيد است، خداوند براي انسان حلال كرده و آنچه براي انسان ضرر مادي و معنوي دارد، حرام بيان شده است.
نماينده ولي فقيه در امور حج و زيارت خاطرنشان كرد: اگر كسي بخواهد در زندگي به سعادت دست يابد بايد خود را به خداوند نزديك كند و از گناه و معصيت دوري گزيند زيرا ياد خدا مايه آرامش دل‌ها است، عمل به دستورات الهي زندگي سعادت‌مندانه را به انسان عرضه مي‌دارد و گناه و معصيت انسان را بيچاره مي‌كند.
سخنران حرم مطهر رضوي عنوان كرد: در قران كريم نيز به اين مسئله بسيار اشاره شده است كه اگر انسان خود را به بي‌نهايت متصل كند، احساس شكست نمي‌كند. مومناني كه در مراحل زندگي متوجه خداوند هستند، در تمامي شرايط تكليف خود را انجام مي‌دهد.
دوري از گناه و معصيت نسخه شفابخش قرآن كريم
وي دوري از گناه و معصيت را نسخه شفابخش قرآن كريم براي سعادت بشر عنوان كرد و افزود: معصيت و گناه گاهي جنبه فردي و گاهي اجتماعي دارد كه در هر صورت پايه‌هاي ايمان انسان را نابود مي‌كند.
حجت‌الاسلام والمسلمين قاضي عسكر گفت: نابساماني‌ها و مشكلاتي كه امروزه در جوامع بشري وجود دارد، نشأت گرفته از عمل افراد است، زيرا خداوند براي كسي بدي نمي‌خواهد، در قران كريم نيز آمده است كه خداوند سرنوشت اقوام را تغيير نمي‌دهد مگر اينكه آن قوم مستحق آن عذاب باشند.
وي با اشاره به تأثير گناه در مسائل جوي بيان كرد: در دعاي پر فيض كميل از خداوند متعال درخواست مي‌كنيم كه خداوند گناهاني كه مانع استجابت دعا مي‌شود و باعث نزول بلا و تغيير نعمت‌ها مي‌شود بر ما ببخشد كه اين نشان‌دهنده تأثير گناه در جامعه است.
پايمال كردن حقوق ديگران در زمره بزرگترين گناهان است
وي با انتقاد از برخي از ناهنجاري‌هاي كه در جامعه و ادارات ديده مي‌شود، بيان كرد: عده‌اي گمان مي‌كنند كه گناه تنها غيبت كردن و بي‌حجابي است در صورتي كه ظلم‌كردن به مردم و پايمال كردن حقوق ديگران در زمره بزرگ‌ترين گناهان است كه برخي از افراد به سادگي از كنار آن عبور مي‌كنند.
سرپرست حجاج ايراني در ادامه با استناد به حديثي از امام سجاد (ع) به بيان برخي از گناهاني كه مانع بارش باران و خشكسالي مي‌شود، پرداخت و گفت: زماني كه قاضي به ناحق قضاوت كنند يا حق را ناحق جلوه دهند به يتيم ظلم شود، حقوق افراد در جامعه پايمال شود و افراد زكات پرداخت نكنند، جامعه دچار خشكسالي مي‌شود.
وي با بيان اينكه امام محمد باقر (ع) در روايتي مي‌فرمايند: زماني كه فحشاء در جامعه زياد شود، مرگ‌هاي ناگهاني نيز زياد خواهد شد و زماني كه مردم در معاملات كم فروشي و خيانت مي‌كنند، آن جامعه دچار قحطي شده و هنگامي كه افراد زكات مال خود را نپردازند، خداوند، بركت زراعي و معادن را از مردم دريغ مي‌كند.
كمك به پايمال كردن حقوق ديگران باعث تسلط دشمنان بر جامعه مي‌شود
نماينده ولي فقيه در امور حج وزيارت ديني با بيان اينكه زماني كه صله‌رحم در جامعه كم رنگ شود، اموال و ثروت‌ها به دست افراد ناسالم مي‌افتد، اضافه كرد: زماني كه افراد به عهد خود وفا نكنند و به يكديگر براي پايمال‌كردن حقوق ديگران كمك كنند، خداوند دشمنان را بر آن جامعه مسلط خواهند كرد.
حجت‌الاسلام والمسلمين قاضي عسكر در بخش ديگري از سخنانش با اشاره به اينكه دشمنان اسلام و اهل بيت (ع) با تمامي ابزار و توان به ميدان آمده‌اند و از هيچ‌كاري فروگذار نيستند، افزود: امروز در سوريه دشمنان سر شيعيان مظلوم و بي‌گناه را مي‌برند و با آن فوتبال بازي و تصاوير آن را در رسانه‌ها پخش مي‌كنند. آيا مي‌توان اين افراد را انسان ناميد؟ !
وي اقدامات و جناياتي كه امروز در سوريه و موصل انجام مي‌شود را اقدامي ضد بشري برشمرد و گفت: متاسفانه هم‌اينك سازمان‌هاي بين‌المللي و مدافع حقوق بشر امروز در برابر اين فجايع انساني و اين بي‌رحمي‌ها سكوت كرده است و اين وظيفه مسلمانان جهان است كه بايد با تمام قدرت و توان خود در مقابل اين همه جنايت بايستد و نگذار خون مسلمان به ناحق پايمال شود.
عضو شوراي سياستگذاري ائمه جمعه ادامه داد: در صدر اسلام نيز وقايعي مشابه وقايعي كه امروز در سوريه و عراق انجام مي‌گيرد، اتفاق افتاد. مردم قدر حكومت علوي را نداستند و حكومت يزيد و معاويه بر آن‌ها مسلط شد. امروز بايد هوشيار باشيم و در برابر اين فجايع بايستيم و اتحاد خودمان را به جهانيان نشان دهيم.

منبع:حج

چراغ روشن نیازی است که برای رهاشدن ازبزنگاههایی که انسان را از رسیدن به مقصود الهی باز می دارد، باید از آن استمداد کرد. 
در ادامه نشستهای «نهج البلاغه و زندگی» که در بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی برگزار می شود، حجت الاسلام والمسلمین نظافت، نهج البلاغه پژوه، به تشریح حکمتهای 58 تا 61 نهج البلاغه پرداخته است که عمل به مختصری از اقیانوس حکمتهای اخلاقی و اجتماعی آن، طعم تازه ای به زندگی می دهد.

ثروت ریشه شهوت ها
در حکمت 58 نهج البلاغه مولای متقیان علی (ع) ثروت را ریشه شهوتها عنوان می کند. در این حکمت، شهوت میل شدید نفسانی به چیزهای مختلف است. تمایلات نفسانی که اگر رها شوند جامعه را به هلاکت می رساند. شهوت دارای عرصه های مختلفی اعم از قدرت، ثروت، لذت و شهرت است. 
دوست داشتن ثروت و دنیا به 2 قسم بلاواسطه و با واسطه است. ثروت بلا واسطه خطرناک است اما ثروت با واسطه اگر هدف مقدسی را دنبال کند عیبی ندارد. مثلا علاقه به پول برای رفتن به حج.
دوستی ثروت و دنیا سرمنشا خطاهاست. امام صادق (ع) می فرماید: ثروت دوستی، دین را ضعیف و یقین را تباه می کند. جمع و ذخیره سازی ثروت نیز نکوهش شده است. خداوند در آیه 34 سوره توبه می فرماید: « کسانی که طلا و نقره را گنجینه می سازند و در راه خدا انفاق نمی‌کنند به مجازات دردناکی بشارت ده.» ثروت اندوزی مذمت شده چون انباشتن آن، موجب افزایش گناهان می شود کسانی که شیفته جمع کردن ثروت هستند، این ثروت آنها را به گناه می کشاند و آنها از پرداختن حقوق واجب نیز غافل می شوند.
در روایات آمده است که 5 چیز سبب افزایش ثروت می شود: بخل، آرزوی طولانی، حرص غالب، قطع رحم و دنیا را به آخرت برگزیدن است. و در روایت دیگری معصوم(ع) می فرماید: « اگر کسی از راه حرام کسب ثروت کند، خداوند ساختمان، گل و آب را بر او مسلط می کند.» یعنی فرد همه عمرش را به حرام صرف ثروت اندوزی می کند و ساختمان و ثروت بر او مسلط می شود و دلش به آن وابسته شده ؛ عمرش را ثروت هدر می دهد و صرف خود می کند.
روایت داریم ثروت را درست مصرف کنید. در نامه 21 نهج البلاغه آمده است: « به اندازه ضرورت ثروت را نگه دار و مابقی را برای روز نیازت بفرست.» در خطبه 142 نهج البلاغه نیز حضرت می فرماید: «خدا به هرکس ثروت داد به واسطه آن با نزدیکان ارتباط برقرار کند و خوب پذیرایی کند.»
هر که پول دارد اسیر آزاد کند، به گرفتارها و فقرا و بدهکارها بدهد. برترین ثروت، آن است که به واسطه آن آبرویی حفظ و قرضی ادا شود.
اگر کسی ثروت را برای خدا بخواهد ستایش شده است. ثروت شایسته، برای انسان شایسته خوب است. پیامبر(ص) می فرماید: کمی ثروتی که کفایت بکند، بهتر از زیادی ثروتی است که فرد را از یاد خدا غافل کند.
دیدگاه اسلام نسبت به ثروت یک دیدگاه منطقی است. مصرف به قدر ضرورت و پس انداز برای روز نیاز به اندازه کافی، خرج کردن اموال در راه خدا و آنچه ثواب دارد، خریدن آبروی دیگران و سود بخشیدن. اگر دنبال فراغ دل هستیم باید بدانیم که هر چه ثروت کمترباشد آرامش دل بیشتر است به شرطی که بفهمیم و دلبسته نباشیم.

هشدار دهنده و مژده دهنده
در حکمت 59 حضرت می فرماید: «آنکه تو را هشدار داد، چون کسی است که به تو مژده داده است.» چرا آن دوست را که به ما هشدار می دهد دوست نداریم و او را مانند کسی قلمداد نمی کنیم که مژده ای به ما می دهد؟ کسی که عیب ما را می گوید، یک مبشر است. بعضی ها نفهمیده اند دنیا گذرگاه و محل حرکت است. به همین جهت از کشف عیوب و نهیب زدن‌ها ناراحت می شوند. بعضی ها نفهمیده اند که دنیا نمایشگاه نیست، اینان زندگیشان را دایم به نمایش می گذارند. افرادی که هدف دنیایی را که درآن زندگی می کنند نشناخته اند متکبر و مغرورند و اگر کسی به آنها تذکر دهد ناراحت می شوند.
خداوند در آیه 206 سوره بقره می فرماید: «اگر به انسان متکبر بگویند تقوی داشته باش به او بر می خورد.»
امام صادق (ع) بهترین دوست را کسی می‌داند که عیوبش را به او هدیه کند. حضرت در این حدیث، روش عیب گفتن را هم یاد داده است؛ باید عیب را طوری گفت که به فرد برنخورد و آن را بپذیرد و چقدر خوب است رابطه همسران و دوستان این گونه باشد.
به همین سبب امام باقر(ع) می فرماید: «کسی که اشک تو را در می آورد دنبالش حرکت کن.» برخی افراد هستند که تو را می خندانند اما کلاه نیز برسرت می گذارند. دنبال این افراد نباید حرکت کرد. برخی از مسؤولان هم این گونه هستند از چاپلوسان خوششان می آید و منتقدان را ازخود دور می کنند. درحالی که مسؤولان نباید از انتقادهای مخلصانه ناراحت شوند. باید ظرفیت داشته باشیم و منتقدان دلسوز را برای دوستی انتخاب کنیم.
در روایت طول عمر به چند بخش تقسیم شده که یک بخش آن برای ارتباط با آدمهای خوب و دوستانی است که عیب شما را می گویند. کسی که تو را دوست دارد و شما را از لغزش و خطا نهی می کند، دوست خوبی است. بنابراین لازم است، ظرفیت خود را بالا ببریم و برای این کار باید اول فکرمان را عوض کنیم و به فکر رشد باشیم و بخواهیم عیبمان را بفهمیم، صبور باشیم و زود از کوره در نرویم.

کنترل زبان
حضرت علی (ع) در حکمت 60 می فرماید: «زبان تربیت نشده، درنده ای است که اگر رهایش کنی می گزد.» در مورد زبان سخن فراوان است. زبان، موثرترین، کارآمدترین و خطرناکترین عضو بدن است. همان طور که برای رسیدن به سعادت، بهترین وسیله است. زبان جِرمش کم و جُرمش زیاد است. حضرت علی(ع) می فرماید: چه بسیار سخنانی که اثرش از حمله زیادتر است. با سخن است که در روز قیامت صورت ها سفید و یا سیاه می شود. چه بسا یک کلمه، نعمتی را از دسترس دور کند و یا بلایی را جذب کند. افراد بد زبان که زبانشان، نیش می زند خیلی از دوستانشان را از دست می‌دهند. حضرت در خطبه 176 نهج البلاغه عنوان می‌کند: « انسان باید زبانش را حفظ کند چون زبان مانند اسب چموشی است که صاحبش را به زمین می زند.»
اگر کسی نتواند زبانش را حفظ کند، تقوی ندارد. قلب منافق، پشت زبانش است و هرچه به زبانش می آید، می گوید. اما مؤمن، ابتدا فکر و درنگ می کند و سپس سخن می گوید. پیامبر(ص) می فرماید: «ایمان هیچ بنده ای، مستقیم نمی شود مگر اینکه قلبش مستقیم شود و قلب مستقیم نمی شود مگر اینکه زبان مستقیم شود.»
جای تأسف دارد که خیلی ها نمی توانند زبانشان را کنترل کنند. برای این کار، تمرین لازم است تا به قدرت سکوت برسند.
روایت است که هرکدام از سخن و سکوت آفاتی دارد که اگر آفات نداشته باشد، کلام بهتر است و اگر به کلامی که می خواهید بگویید شک می کنید سکوت بهتر است. اما همه جا نیز سکوت مناسب نیست. حضرت علی(ع) می فرماید: «سکوت، نسبت به حکم پروردگار خیر ندارد.»
زبان یکی از اعضای بدن است که گناهان فراوانی از آن آغاز می شود. از جمله می توان به دروغ، غیبت، تهمت، افشای اسرار، بردن آبروی خود و دیگران، اختلاف افکنی، بدگویی و سخن چینی، ریا، مسخره کردن، اُف به والدین، ناسزا، شهادت باطل، فخر فروشی، منت گذاشتن، فتوای جاهلانه، بحث بی فایده، شوخی با نامحرم، استراق سمع، سرزنش بیجا، تحقیر و توهین اشاره کرد.
امام صادق(ع) می فرماید: «ای شیعیان زینت ما باشید ننگ ما نباشید، با دیگران درست سخن بگویید.» گفته شده است، در ابتدای صبح همه اعضای بدن به زبان می گویند تو را به خدا ما را جهنمی نکن.

نکوهش زن یا نکوهش لغزش
از نظر قرآن، زن و مرد برای رسیدن به درجات کمال و ارزش های اسلامی با هم فرقی ندارد. خداوند در قرآن می فرماید که هر کسی عمل صالح انجام دهد چه زن و چه مرد به او حیات طیبه می دهیم.
آیات و روایات زیادی وجود دارد که به ستایش زن شایسته می پردازند و ارزش و فضائل زنان مؤمنه و زنان اسوه و نمونه را بیان می کند. در روایت است که نیکی زن مؤمنه مانند عمل 70 صدیق است و پیامبر(ص) می فرماید: خوب شوهرداری کردن و کسب رضایت همسر معادل همه ثوابهاست. 
اینکه در این روایت عنوان شده «نیش زن شیرین است»، این مذمت زن نیست بلکه آسیب پذیری مردان را نشان می دهد. نامحرم برای نامحرم، مانند عقربی است که زهرش شیرین است و این حکمت، توصیه به مراقبت نفس دارد. زن نامحرم، زمینه لغزش را برای مرد فراهم می کند و روحش را آسیب پذیر می کند. او نمی‌فهمد و برایش شیرین است. این گرفتاری نیز دچار جامعه اسلامی شده که در قالب دفاع از حقوق زنان، به آنان ظلم می شود. 
ما چوب پشت کردن به تعالیم اسلامی را می خوریم. در روایت است که حرف زدن با زنان نامحرم، دام شیطان است. اگر عاشق سلامتی روحمان باشیم به نامحرم نگاه نمی‌کنیم. ذهنمان را در خیابان فارغ نگذاریم اگر فکرمشغول باشد چشم نمی بیند. چشم وقتی می بیند که ذهن فارغ باشد. 
اسلام می خواهد مرد وزن آرامش روانی داشته باشند. زنهای بدحجاب، هم به مردان وهم به زنان ظلم می‌کنند و آرامش آنها را در جامعه برهم می زنند و نتیجه این ظلم کردن، افزایش طلاق و فروپاشی کانون خانواده است.

منبع:قدس

 امام باقر عليه السّلام فرمودند:

دین مبین اسلام برای ارتباط و تعامل با دیگر انسان‌ها، از نزدیکان و بستگان گرفته تا همسایه و همکار و هم سفر و هم سفره، دستورات و سفارشات بسیاری دارد؛ یکی از جدی‌ترین موارد در این باره، مسأله رابطه با والدین است. این رابطه دو طرفه، هم شامل مسائل فقهی و هم مسائل اخلاقی می‌شود.

امام رضا (ع) در روایتی شعبان را به عنوان مقدمه ورود و آمادگی برای ماه رمضان معرفی نموده و با توصیه هایی الهی این روزها را آخرین فرصت برای خودسازی و ورود خالصانه به ماه مبارک رمضان دانسته اند.

مناجات با امام زمان(عج)

هرکه بی دل نشود محرم جانان نشود

آنکه سرگشته یار است پریشان نشود

لقمه نان تو غلامان، همه مِنّا سازد

ورنه هر دلشده ای حضرت سلمان نشود

نه دلم ، دارو ندارم ز غم هجر تو سوخت

جز به دستان تو این سوخته درمان نشود

"جابر العظم کسیری" دل ما را دریاب

نقص این عمر به جز وصل تو جبران نشود

گنهم دیدی و یک بار به رویم نزدی

وای بر حال غلامی که پشیمان نشود

ترسم این است و بدانم که سرم می آید

من بمیرم شب هجران تو پایان نشود

عرضه ی عشق کنم محضرت ای محبوبم

سِرّ این غربت خود را ، ز چه عنوان نشود؟

بر تسلای دل هرچه غریب وطن است

هیچ ذکری به خدا ذکر «حسین جان» نشود

کسب روزی حلال به عنوان یک فریضه ی الهی و در قالب بهترین عملی که می تواند انسان را به درجات بسیار رفیع برساند محسوب می گردد و سیره ی ائمه اطهار (ع) بر این بوده است که با تلاش و از راه حلال روزی خویش را بدست آورند، اما جالب است بدانید تلاش و کوشش در راه رزق حلال ثوابی بَس عظیم در پی دارد، چنانچه حضرت محمد (ص) فرموده اند: عبادت هفتاد بخش است و برترین آن کسب روزی حلال می باشد، و همچنین می فرمایند: هر کس چهل روز غذای حلال (غذایی که از راه حلال بدست آمده باشد) بخورد، خداوند متعال قلبش را نورانی می گرداند و چشمه های حکمت را در قلبش جاری می سازد و در جای دیگر بیان می دارند: در بدن انسان قطعه گوشتی است که هرگاه او سالم بماند، تمام بدن سالم می باشد؛ و همان آن قلب و سلامتی قلب در گروه خوردن غذای حلال است.

علاوه بر این از پیامبر (ص) روایت شده است که ایشان فرموده اند: هر کس از زور بازوی خویش غذایی حلال تهیه نماید و بخورد، خداوند به رحمت در او نظر نموده و هیچ گاه عذابش نمی نماید و چون برق از پل صراط عبور می نماید و روز قیامت در شمار انبیاء خواهد بود و ثوابی مانند آنان نسیب او می گردد و درهای بهشت را به روی او می گشایند تا از هر دری که می خواهد داخل بهشت گردد و همچنین می فرمایند: هر کس برای تامین روزی عیالش از راه حلال سعی و تلاش نماید، مانند کسی است که در راه خداوند پیکار نموده باشد و نیز بیان می دارند: هر کسی که با پرهیز و پارسایی در دنیا به دنبال لقمه ای حلال باشد، دارای مقام و منزلتی همچون شهیدان می باشد.

پی نوشت ها:1- محدث نوری. مستدرک الوسائل، ج13: 12، 55. 2- میبدی. کشف الاسرار و عدة الابرار، ج3: 44؛ ج8: 146. 3- شعیری. جامع الاخبار: 39، 139. * پورقاسم میانجی. خوراک های حلال و حرام: 201، 215- 216.