این زیارت خوانده شد و به نتیجه رسید و موشکباران قطع شد، البته بسیاری از یاران در اواسط امر، زیارت را رها کردند، اما مرحوم آیتالله حقشناس تا پایان چهل روز پایداری کرد و کار را به سرانجام رسانید، مطالبی که در این مبحث میآید به این جریان اشاره دارد که استاد در تاریخ هفت اسفند سال 1366 ایراد فرمودند:
باید با اخلاص دعا کنید تا مستجاب شود
باید با اخلاص خودتان، با واقعیت خودتان، با اتکا به پروردگار که فرموده است: «ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ»، این عمل را انجام بدهید. پروردگار هیچگاه به روی سیاه من نگاه نمیکند، اما خواهش میکنم این چند روزه که مشغول خواندن زیارت هستید، اگر یک کسی به شما فحش داد، در جواب بگو قربانت بروم! همین! خودت را در تمام جهت تسلیم پروردگار کن؛ در حال مراقبه باش. میخواهی روزی یک ساعت و نیم، دو ساعت وقت صرف دعا کنی که - ان شاءالله فقط یگانه کسی که در مقابل این پلنگ تیز دندان - یعنی صدام - است، اباعبدالله (ع) است. امام صادق (ع) میفرماید: بروید به اباعبدالله (ع) توسل بجویید، حضرت ثامن الحجج (ع) هم همین طور است، مبادا در این مدت معترض کسی بشوی، به کسی چیزی بگویی، یا اگر او چیزی گفت، جوابی بدهی!
ببین جونم! یک چیزی به شما بگویم: بعضیها میگویند اصلاً دعا برای چه؟ خود مسئولین میگویند جنگ باید باشد، چرا ما دعا کنیم؟ به این کارها کار نداشته باش آقا جون من! تو همت کن و مردم را از این قضایا و گرفتاری جنگ نجات بده! مگر حضرت اباعبدالله (ع) نمیتواند جنگ را به نفع اسلام خاتمه بدهد؟ عزیز الله است، آقا!
یکی از مهمترین آداب دعا
مبادا مرا تنها بگذارید! چون در آن خواب گفته شده است که ایشان - یعنی بنده - در معیت افرادی زیارت را میخوانند، از این معلوم میشود که باید دسته جمعی به در خانه خدا برویم! شما هر وقت میخواهید بخوانید، بخوانید؛ اما آن چیزی که به نظر بنده اهمیت دارد این است که از خودت بگذری تا نتیجه بدهد، اگر در داخل خانه، اهل بیت فحش داد، نصیحتش کن! جواب را نده؛ در بیرون فحش شنیدی، مثل این باشد که او گفته باشد قربانت بروم، «المدح و الذم فیه سیّان» یعنی متورع، شخص با ورع- یعنی پارسا - مدح و ذم در موردش علی السواء است؛ چون خودش را در برابر پروردگار حساب میکند، مگر کسی گفت خر، تو خر میشوی؟ بگوید بیشرف، بگوید فلان ...؛ اصلاً این چند روزه مثل یک محرم باش.
بنده وقتی میروم به زیارت ثامنالحجج (ع)، از نظر روحی و مراقبت محرم میشوم، مثل این که آدم برای مکه محرم شده است. یک کسی به من گفت، آقای میرزا خواب دیدهام محرم شدی! گفتم درسته، هیچ من گوشم به این حرفها بدهکار نیست که مثلاً اگر میروم حرم ثامن الحجج ضریح را نگاه کنم! چقدر باشکوه است، طاق را نگاه کنم چطور ساخته شده! نه بابا، بلکه من این همه به ارض اقدس مشرف شدهام، توجه به نقش جغرافیایی آنجا هم نکردم! فایدهای برای من ندارد، اینها اصلاً چی چی هست؟ پس زبان تو، چشم تو، گوش تو باید مراقبت بشود و اگر میخواهی یک قدم بلندی برداری، خیالاتت را هم کنترل کن، وقتی که توجه به پروردگار میکنی، ابتلائات قلبی، غم و غصهها کم میشود، «أَلا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» قلبها آرام میشود. آن وقت یک طمأنینهای، یک خاطر جمعی، یک متانت، یک آرامش وجودی پیدا خواهی کرد! اصلاً زیارت عاشورا، زیارت و دعای مهذب است، یعنی تو را تهذیب میکند، با خواندن این زیارت واقعاً دلت نمیخواهد غیبت بکنی، توهین و اهانت بکنی.
خدمت یکی از رفقا عرض کردم، یک وقت زیارت عاشورا را برای روا شدن مقاصد شخصی خودت میخوانی، آن را باید هیچ کس نفهمد؛ اما این را حالا دیگر اعلامیه صادر شده و اعلامیه چسباندند که این عمل برای رفع این غائله است - ان شاءالله - و مانعی ندارد. من میدانم پشت سر ما میگویند اینها جنگ را میخواهند تمام بکنند! شما اصلاً گوشت به این حرفها بدهکار نباشد؛ اظهار عقیده نکن! من و شما چه کاره هستیم که اظهار عقیده بکنیم؟ آنکه جلودار و رهبر است، او وظیفه خودش را میداند با پروردگار؛ به شما چه؟ به من چه؟ ما فعلاً طرفمان حضرت اباعبدالله (ع) است.
جایگاه دعا در زندگی
حالا من یک حدیث قشنگی برایتان میخوانم تا ببینید چقدر خوب است: «قال النبی صلی الله علیه وآله: ألا أدلّکم علی سلاح ینجیکم من اعدائکم و یدرّ أرزاقکم؟ قالوا: بلی؛ قال: تدعون ربّکم باللّیل و النّهار. فإنّ سلاح المؤمن الدّعا»، پیامبر اکرم (ص) فرمود:....
بقیه در ادامه مطلب.....
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
