رایة الهدی

شیخ زکراکی با جذبه، متانت و رفتارش، قریب به بیست میلیون را شیعه کرد. در همان نیجریه، پسر یکی از اهل جماعت، گفته بود: می‌خواهم پیش شیخ زکزاکی بروم. گفته بود: نرو، می‌گویند: یک چای دارد که هر کس آن را بخورد، شیعه می‌شود. گفته بود: پدر خبر نداری، من آن چای را خوردم و کار از کار گذشته است.

حالا این چای که از باب مثال است، ببینید چه کسی بوده، چه مقامی داشته، چه جذبه‌ای داشته و چگونه رفتار کرده است. شوخی نیست من و شما در عمرمان توانستیم یکی دو نفر را شیعه کنیم؟! زده نکرده باشیم خوب است، نمی‌خواهد شیعه کنیم. ما گاهی با رفتار و کردارمان همه را زده می‌کنیم. ایشان بیست میلیون را شیعه کرد، طوری که وهابیّت ملعون طاقت نیاورد و دیدید که چه کردند.

یکی از عرفای عظیم‌الشّأن فرمودند: مقام ایشان را دیدم، همان که پیامبر به امیرالمؤمنین فرمودند: «شیعتک فی منابر نور و هم جیرانی»، یکی از آن‌ها ایشان بود. پس خدا نگاه نمی‌کند که چه کسی چه شکلی است، زیباست، سیاه است، سفید است و ... .

کما این که بیان کردم وقتی ما از آسمان بالا برویم، دیگر عنوان روز و شب معنا ندارد. این هم همین حالت را برای خدا دارد و فقط عمل، ملاک است.

لذا آن‌هایی که ایمان دارند، اگر خطایی کنند، پروردگار عالم عذابشان را در همین دنیا قرار داده است.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی صبح امروز (یکشنبه) در سالروز ولادت باسعادت حضرت فاطمه‌ی زهرا (سلام‌الله‌علیها) در دیدار جمعی از مداحان و ذاکران اهل‌بیت (علیهم‌السلام)، سیره و حرکت آن بانوی بزرگوار اسلام در نقش یک رهبر حقیقی و همچنین یک همسر و مادر نمونه را «الگویی کامل برای زن مسلمان» خواندند و تأکید کردند: شاعران خوش‌ذوق و مداحان خوش‌بیان اهل‌بیت باید متناسب با نیاز و وظایف امروز، افکار و جهت‌گیری‌های آن بزرگواران را به گفتمانی رایج در جامعه تبدیل کنند.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، مقامات معنوی و الهیِ سیده‌ی زنان عالَم را خارج از درک و فهم بشر دانستند و افزودند: در موقعیت بسیار دشوار و غیرقابل توصیف بعد از رحلت پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) و در شرایطی که حتی بزرگان و خواصِ از صحابه (به‌جز تعداد معدودی) از حق امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) دفاع نکردند، حضرت زهرای اطهر(سلام‌الله‌علیها) به مسجد آمد و آن خطبه‌ی غرّاء را در دفاع از حق بیان کرد.

رهبر انقلاب اسلامی افزودند: حرکت عظیم حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) در دفاع از ولایت و در نقش یک رهبر واقعی، قابل مقایسه با هیچ فداکاری دیگری نیست و بر اساس همین عظمت است که فردی همچون امام بزرگوار ما -که خود عالم، فقیه و عارف بود- می‌گوید اگر حضرت صدیقه‌ی کبری مَرد بود، پیغمبر می‌شد.

ایشان، حضرت فاطمه‌ی زهرا (سلام‌الله‌علیها) را مصداق کامل «زنِ اسلام» و در بالاترین تراز «زنِ اسلامی» یعنی در حدّ یک رهبر خواندند و با تأکید بر اهمیت شناخت جایگاه زنِ مسلمان، گفتند: با وجود آن عظمت و مقامات خارج از فهم و تصور بشر، یکی از شئون و مشاغل حضرت فاطمه‌ی زهرا، نقش «مادری، همسری و خانه‌داری» است.



حضرت آیت‌الله خامنه‌ای با انتقاد از برخی افراد که با به رُخ کشیدن حرف‌های ناقص و پوچ غرب درخصوص نگاه اسلام به زن خدشه وارد می‌کنند، افزودند: این فریفتگان غافل، خانه‌داریِ زن را تحقیر می‌کنند، درحالی‌که خانه‌داری یعنی تربیتِ انسان، و تولید والاترین محصول و متاع عالم وجود یعنی بشر.

رهبر انقلاب اسلامی، بیان برخی مطالب به‌عنوان دفاع از حقوق زن را در واقع تضعیف زن دانستند و خاطرنشان کردند: قرار دادن زن به‌صورت متاع و ابزار التذاذ در دنیای غرب، به احتمال زیاد جزو توطئه‌های صهیونیست‌ها با هدف نابود کردن جامعه‌ی بشری است اما متأسفانه گاهی در داخل کشور و برخی محیط‌های اسلامی نیز وظایف و انتظاراتی درخصوص زن مطرح می‌شود که در حقیقت، کوچک کردن و تحقیر زن است.

ایشان با اشاره به برخی شباهت‌ها و تفاوت‌های نهاده‌شده در مرد و زن از جانب خداوند متعال، گفتند: مرد و زن از جهاتی همچون «عروج به مقامات معنوی»، «قدرت رهبری» و «توانایی هدایت بشر»، تفاوتی با هم ندارند اما از جنبه‌ای همچون «وظایف در اداره‌ی زندگی» با هم متفاوتند و نمونه‌ی همه‌ی این موارد، حضرت فاطمه‌ی زهرا (سلام‌الله‌علیها) است.

 

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای با اشاره به ترویج مفاهیمی همچون «عدالت جنسیتی» و «برابری جنسیتی» در غرب، گفتند: عدالت یعنی شناخت ظرفیت‌های خدادادی و پرورش آن‌ها.

ایشان خاطرنشان کردند: امروز اندیشمندان غربی و افرادی که مسائلی همچون برابری جنسیتی را دنبال می‌کردند، از کار خود به‌دلیل مفاسد ناشی از آن پشیمان هستند و امیدواریم منظور کسانی که در داخل کشور، چنین مباحثی را مطرح می‌کنند، همان مفهوم نادرست غربی نباشد.

رهبر انقلاب اسلامی در بخش دیگری از سخنانشان، مداحی و ستایشگری اهل‌بیت (علیهم‌السلام) را «پدیده‌ای انسانی، ایمانی و هنری» خواندند و افزودند: به این فکر کنید که چگونه این پدیده‌ی کم‌نظیر کاملاً به نفع اسلام و مسلمین و در مسیر رضای الهی باشد، زیرا دنیا و تحسین و تمجیدهای دنیوی ارزشی ندارد.

ایشان، قالب مداحی را یک شیوه‌ی هنریِ مخصوص خواندند و با تأکید بر پاسداری از نعمت صوت خوش و حنجره‌ی گرم و گیرا، گفتند: نباید قالب مداحی با شیوه‌های هنری دیگر مخلوط شود و مثلاً شعری در مصیبت یا مدح اهل‌بیت در قالب ترانه‌‌ی فردی دور از دین و معنویت و غرق در فساد و مادیات خوانده شود.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، وظیفه و نقش «محتوا» در مداحی را «معرفت‌افزایی به اهل‌بیت علیهم‌السلام» و «آشنا کردن مردم با وظایف دینی» دانستند و افزودند: جامعه‌ی مداح باید بتواند با نگاه به دنیای روز و متناسب با نیاز زمان و وظایف و جبهه‌بندی‌ها، گفتمان‌سازی کند.

 

رهبر انقلاب اسلامی با اشاره به نقش‌آفرینی مؤثر شاعران و مداحان مذهبی در دوران دفاع مقدس و آماده کردن مردم برای دفاع از کشور، گفتند: با گذشت حدود ۳۰ سال از دفاع مقدس همچنان یاد فکه و شلمچه زنده است زیرا استقلال، آزادی، عزت، هویت، محفوظ ماندن ناموس مردم و ناتوانی دشمن در تسلط بر کشور به‌دلیل همان فکه و شلمچه و فداکاری‌هاست.

ایشان هر برهه از زمان را نیازمند فکر و گفتمانی متناسب با آن خواندند و با اشاره به پیشرفت‌های خوب شعر مذهبی خاطرنشان کردند: باید از این فرصت استفاده و با آسیب‌شناسی، از انحراف‌ها جلوگیری کرد.



رهبر انقلاب اسلامی، نوکری واقعی برای اهل‌بیت علیهم‌السلام را «تلاش برای گسترش روزافزون افکار، خط‌مشی و جهت‌گیری آن بزرگواران در جامعه» دانستند و خاطرنشان کردند: این حرکت، کشور و نظام و مردم را عزتمند و پابرجا و مشکلات را برطرف خواهد کرد و اگر ما جامعه‌ای باثبات و برخوردار از مدیریت خوب، استقلال و آزادی داشته باشیم، بهترین تبلیغ برای اسلام خواهد بود.

در ابتدای این دیدار، تعدادی از مداحان به مدیحه‌سرایی در فضائل و مناقب حضرت صدیقه‌ی کبری (سلام‌الله‌علیها) پرداختند

وصیت نامه اش همان جمله معروف حاج «همت» بود که روی پوستری از تصویر حاج همت بر روی کمدش نصب کرد. جمله ای که می گفت: «با خدای خود پیمان بسته‌ام تا آخرین قطره خونم، در راه حفظ و حراست از این انقلاب الهی یک آن، آرام و قرار نگیرم.»

«محمودرضا بیضایی» متولد 18 آذر سال 1360 در تبریز است. همان ابتدای جنگ سوریه در سال 90 به همراه تیم رسانه ای مستندسازی به سوریه رفت و به عنوان رزمنده در منطقه ماند. وی سرانجام پس از سال ها مجاهدت 29 دی ماه سال 1392 در حین درگیری با نیروهای تکفیری در اثر اصابت ترکش های یک تله انفجاری به ناحیه سر و سینه به شهادت رسید. در ادامه خاطره ای از زبان برادر، مادر و همرزمان شهید بیضائی آمده است.

خدا شهادت را به آدم های سخت کوش می دهد

برادر شهید: میدان انقلاب، سر کارگر جنوبی قرار گذاشته بودیم. با پرایدش آمد. سوار شدم و به سمت اسلامشهر راه افتادیم. همیشه می نشستم، توی ماشین بعد روبوسی می کردیم. موقع روبوسی دیدم چشمهایش خون است و سر و ریشش پر از خاک.

از زور خواب به سختی حرف می زد. گفتم: چرا اینطوری هستی؟ گفت: چهار روز است خانه نرفته‌ام.

گفتم: بیابان بودی؟ گفت: آره! گفتم: چرا خانه نمی روی؟ گفت: چند تا از بچه ها آمده‌اند آموزش، خیلی مستضعفند، یکی از آن ها کاپشنش را فروخته و آمده است. به خاطر چنین آدم هایی شب و روز نداشت. یکبار گفت من یک چیزی فهمید‌ام، خدا شهادت را همیشه به آدم هایی داده که در کار سختکوش بوده‌اند.

با اهلش شوخی می کرد

برادر شهید: محمودرضا گاهی با اهلش به‌ قدری شوخ بود که تا سر کار گذاشتن طرف پیش می‌رفت. من به‌ عنوان برادرش هیچ‌وقت طرف شوخی او قرار نگرفتم. این از چیزهایی است که هنوز هم یادآوری‌اش مرا شرمنده می‌کند. محمودرضا ادب بسیار زیادی با بزرگتر از خودش داشت و حق ادب را ادا می‌کرد. با هم زیاد می‌خندیدیم. خیلی پیش می‌آمد که چیزی از اتفاقات کارش یا مسائل روزمره یا حتی سر کار گذاشتن دوستانش تعریف می‌کرد و می‌خندیدیم، اما هیچ‌وقت نشد من طرف شوخی کوچکی از او قرار بگیرم.

خجالت می کشم به صورت حاج قاسم نگاه کنم

برادر شهید: اسفند سال 88 در تالار وزارت کشور برای سالگرد شهادت شهید باکری مراسم گرفته بودند. محمودرضا زنگ زد و گفت: می‌آیی مراسم؟ گفتم: می‌آیم، چطور؟ گفت: بیا، سخنران مراسم حاج قاسم سلیمانی است. گفتم: حتما می‌آیم.
 

تا حاج قاسم بیاید، با محمودرضا حرف می‌زدیم؛ ولی حاج قاسم که روی سن رفت، محمودرضا سکوت کرد و دیگر حرف نمی‌زد. من گوشی موبایلم را درآوردم و شروع کردم به ضبط کردن حرف های حاج قاسم. محمودرضا تا آخر، همینطور در سکوت به صحبت ها گوش می‌داد. وقتی حاج قاسم حرفهایش را جمع بندی می‌کرد، محمودرضا یک مرتبه گفت: حاجی خیلی ضیق وقت دارد. این کت و شلواری که تنش هست را می‌بینی؟ شاید اصرار کرده‌‌اند تا این کت و شلوار را بپوشد و الا حاج قاسم همین قدر هم وقت ندارد.
 

بعد از برنامه، از پله‌های ساختمان وزارت کشور پایین می‌آمدیم که به محمودرضا گفتم: کاش می‌شد حاج قاسم را از نزدیک ببینیم. گفت: من خجالت می‌کشم وقتی به صورت حاج قاسم نگاه می‌کنم؛ چهره‌اش خیلی خسته است.

در ولایت پذیری به گرد پایش هم نرسیدم

برادر شهید: وقتی پیکرش را داخل قبر گذاشتم، از طرف همسر معززش گفتند محمودرضا سفارش کرده چفیه‌ای که از آقا گرفته با او دفن شود. جا خوردم، نمی‌دانستم از آقا چفیه گرفته! رفتند چفیه را از داخل ماشین آوردند. مانده بودم با پیکرش چه بگویم. همیشه در ارادت به آقا خودم را بالاتر از او می‌دانستم. چفیه را که روی پیکرش گذاشتم، فهمیدم به گرد پایش هم نرسیده‌ام.

در این چند وقت، یادم هست یکبار چند سال پیش گفت: «شیعیان در بعضی از کشورها بدون وضو تصویر آقا را مس نمی‌کنند و گفت ما اینجا از شیعیان عقب افتاده‌ایم.»

با شیعیان کشورهای لبنان، عراق، بحرین، سوریه و… آشنایی داشت و گاهی در موردشان چیزهایی می‌گفت. یکبار پرسیدم: شیعیان لبنان بهترند یا شیعیان عراق؟ گفت: شیعه‌های لبنان مطیع‌ترند؛ ولی شیعه‌های عراق دچار دسته‌بندی و تشتت هستند، اما در جنگیدن و شجاعت بی‌نظیرند؛ دلشان هم خیلی با اهل‌بیت (ع) است، طوریکه تا پیششان نام «حسین» و «زینب» و… را می‌بری طاقتشان را از دست می‌دهند.
 

گفتم: شیعه های_ایران کجای کارند؟ با لحن خاصی گفت: شیعه‌های ایران هیچ جای دنیا پیدا نمی‌شوند! خیلی عشق خدمت داشت به بچه شیعه‌ها؛ این را از فیلمی که یکبار نشانم داد، فهمیدم. موقع دفن پیکرش، داخل قبر بودم که کسی آمد، بالای سرم و گفت: محمودرضا یک دوست عراقی به اسم… دارد که پیغام داده به برادرش بگویید صورت محمودرضا را داخل قبر از طرف من ببوسد!

شما در پناه شیعیان حضرت علی(ع) هستید

همرزم شهید: یکی از رزمنده‌های مدافع حرم، چند روز بعد از شهادت محمودرضا برایم تعریف کرد که محمودرضا در مناطق مختلف با مردم سوریه ارتباط می‌گرفت. یکبار در یکی از مناطق درگیری، متوجه چهار زن شدیم که مقابل یک خانه روی زمین نشسته بودند. یکی از رزمنده‌های سوری که همراه ما بود، گفت: «اینها مشکوکند و شاید انتحاری باشند.» محمودرضا گفت: «شاید هم نباشند. بگذارید با آن‌ها صحبت کنیم.» بعد رفت جلو و شروع کرد به زبان عربی با آن‌ها صحبت کردن. خودش را معرفی کرد و به آن‌ها گفت: «نترسید، ما شیعه امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (ع) هستیم و شما در پناه مایید.» وقتی این را گفت آرام شدند. بعد با آن‌ها حرف زد و اعتمادشان را جلب کرد. بعد از آن بود که شروع به همکاری کردند و در آن حوالی محل تجمع تعدادی از تکفیری‌ها را هم در یک خانه نشان ما دادند. همان رزمنده مدافع حرم گفت: «محمودرضا حتی برای شناسایی از مردم منطقه استفاده می‌کرد. یکبار یکی از اهالی منطقه را که اهل سنت هم بود برای شناسایی با خودش سوار ماشین کرد که ببرد. محمودرضا طوری با مردم رفتار می‌کرد که آن‌ها را جذب می‌کرد و بعد با همان ها کار می‌کرد.»

باید زودتر به زلزله زده ها کمک کنیم

مادر شهید: در ایام زلزله رودبار محمودرضا کودکى ٩ ساله بود، پس از وقوع زلزله که سازمان هاى امدادى شروع به جمع آورى کمک هاى مردمى کردند به خانه آمد و گفت: مادر می خواهم به زلزله زدگان کمک کنم. گفتم: پسرم آفرین کار خوبى میکنى، بگذار شب پدرت بیاید خانه از او پول می گیریم، میبرى در محل جمع آورى تحویل میدهى.

محمودرضا گفت: نه مادر الان وضعیت آنها خیلى اضطرارى است و باید هر چه سریعتر به آنها کمک برسد تا شب دیر می شود، من می خواهم از وسایل خانه چیزى بدهم.

وقتى شب پدرش به خانه آمد جریان را گفتم که هزینه اى را کمک کند، اما محمودرضا پول را نگرفت و گفت من خودم ظهر کمک کردم.

بعد از چند سال متوجه شدیم پتوى نو، اما قدیمى که در خانه داشتیم را برداشته و برده به محل جمع آورى تحویل داده است.

منبع:دفاع پرس

من توصیه می کنم شما چندین بار زیارت رسول اکرم ازدور را چندین بار بخوانید ، چرا که در آن به مقاماتی از حضرت اشاره می‌شود تاثیر زیادی بر روی شما دارد چرا که همراه یک اعمالی است و نماز آن مهم است شاید بتوان گفت بلندترین زیارتنامه اهل بیت زیارت خود حضرت رسول است.  من تجربه ای از خود را در اختیار شما قرار می‌دهم هر روز قرآن بخوانید، کسی که هر روز یک جزء قرآن می‌خواند و در طول ماه یک ختم قرآن دارد واقعاً برنده است ولی هر روز قرآن خواندن خود را نذر یکی از خاندان اهل بیت کنید مثلاً یک روز را نذر مادر حضرت رسول اکرم کنید یک روز را نذر مادر امیرالمومنین... واقعاً خداوند" یَرزُقهُ مِن حَیثُ لا یَحتَسِب" شما را بهرمند می‌سازد

حاج منصور:

حَتَّى رَفَعْتَ بِهِ نَوَاظِرَ الْعِبَادِ" این مقام پیامبر اکرم است که در منظر بندگان خدا مقام او بالا می‌رود ، کسی که پیرو ایشان است نیز همین اتفاق برای او می‌افتد! مرید پیغمبر باش ،اما بعضی‌ها گرفتار نفس و محیط خودمان هستیم. آقا پس گرفتاری و شکایت خود را به پیش چه کسی ببریم؟ وقتی به جای مناجات به غرزدن بپردازیم این نامیدی به بار می‌آورد، پس این حال بد را به محیط و اطرافیان برمی گردانیم. فکر میکنیم این حال افسرده و ناامید بندگی است اما بندگی انیطور نیست. در مورد پیامبر اکرم می‌فرمایند واقعاً " أَحْیَیْتَ بِهِ مَیْتَ الْبِلادِ" همین اتفاق اخیر درباره آتشنشان‌ها همه مردم ضرر کردند خیلی از آدمهای خوب متضرر شدند، در صبح اتفاق در همان ساختمان زیارت عاشورا برپا بود – مثل هر هفته – خیلی از کسبه غیر از سرقفلی خود در اجناس و ماشین آلات ضرر کردند اما کسی دم برنیاورد، به حرمت ایثارگری آتشنشانها، اصلاً شاید بعد از این به دنبال جبران ضرر بروند اما الان نگاه کنید، همانطور که به وجود پیامبر سرزمینهای زنده می‌شوند" أَحْیَیْتَ بِهِ مَیْتَ الْبِلادِ" یکی از این سرزمینهای مرده قلبهای ما می‌باشد. هر کسی به نسبت مقام و کاسبی و مسئولیت خود به دنبال معیشت خود بودیم که ناگهان یک بیدارباش همه جامعه را فراگرفت. برای مثال همین الان شروع کردند برای انتخابات رفت و آمدهای خود را شروع کردند، کم کم وزیر و وکیل و شورایار می‌آیند برای رأی جمع کردن

سردار حسین سلامی ظهر امروز در کنگره سردار شهید محمود خادمی‌ 1700 شهید شهرستان کاشان اظهار داشت: انقلاب بزرگ امام خمینی (ره)‌ بعثت مجدد اسلام بود و همانگونه که پیامبر(ص) با نزول آیات وحی بر قلبش بشریت را از جاهلیت نجات داد و انسان خفته در گورستان جهان را بیدار کرد و افق‌های بلند خورشید اسلام را بر تمام نقاط عالم گسترش داد تا عدالت، آزادی، اخلاق و معنویت جوهر اصلی حیات انسان شود.

امام در مدرسه علوی بود و گروه گروه مردم از همه جای ایران با اشتیاق برای دیدارش می‌آمدند. آنقدر سیل جمعیت غافلگیرکننده بود که هر برنامه‌ و پیش‌بینی‌ای که کمیته استقبال رشته بود، پنبه شد. ساعت سه تا شش عصر را گذاشتند برای دیدار زن‌ها. از ساعت یازده صبح جلوی مدرسه و تمام خیابان ایران را زن‌ها قرق می‌کردند. بعضی‌ها هم گروهی می‌آمدند و برای اینکه گم نشوند چادرها را به هم گره می‌‌زدند، به خاطر فشار جمعیت روزی چندصدنفر از حال می‌رفتند و زیر دست و پا می‌ماندند، نه امدادگر زنی در کار بود و نه حتی کمیته استقبال، انتظامات ویژه داشت. از این طرف هم همیشه این هراس بود که به خاطر محدودیت در گشتن لباس و چادر، جان امام به خطر بیفتد. دست آخر یکی‌ دو نفر رفتند پیش امام و گفتند:«اجازه بدهید دیدار زن‌ها را به خاطر همین مشکلات تعطیل کنیم». حتی گفتند «این‌ها زیر دست و پا می‌مانند و مرد نامحرم باید بلندشان کند» امام اما بر خلاف انتظار، اخم کرد و گفت: «شما فکر می‌کنید اعلامیه‌های شما شاه را بیرون کرد؟! همین‌ها شاه را بیرون کردند...» بعد هم گفت بروید وسیله رفاه و آسایش آنها را فراهم کنید.

 

منبع:فردا

امام محمد باقر علیه السلام فرمودند: چهار خصلت است که هر کس دارا باشد خداوند برای او خانه‌ای در بهشت بنا نماید:
هر کسی که یتیمی را پناه دهد و کفالت او کند؛ و ضعیفی را مهربانی کند؛ و به پدر و مادر مهربان باشد و با زیر دست خویش با مهر و نرمی رفتار نماید.

متن حدیث:

اربع من کنَّ فیه بنی الله له بیتاً فی الجنَّة من اوی الیتیم و رحم الضَّعیف و أشفق علی والدیه و رفق بمملوکه.

پی نوشت:
«خصال صدوق، جلد 1 ، صفحه 211»

سید محسن میرباقری، کارشناس علوم قرآنی، دوشنبه شب در برنامه «پرسمان» شبکه قرآن با بیان اینکه بر اساس روایات کسی که توبه کرده، مثل کسی است که گناهی نکرد، گفت: این یعنی گناه را از پرونده او پاک می‌شود. همچنانکه فرمودند اگر کسی توبه کند، خدا هم نسبت به او توبه می‌کند.

وی افزود: توبه ما انسانها به سوی خداست و توبه خداوند بر بنده‌اش است. بنده با توبه کردن به سوی خدا و خدا نیز با توبه به سوی بنده‌اش باز می‌گردد.

میرباقری خاطرنشان کرد: بر اساس قرآن و روایات توبه بنده میان دو توبه خداوند است. اولین بار خداوند باب آتشی را باز می‌کند، این در حالی است که بنده باب قهر را اول باز می‌کند، این توبه اول خداوند است. خدا به وسیله ملائکه خود بنده را آماده توبه و وقتی بنده توبه می‌کند، خدا با نظر لطف و رحمت به سوی بنده‌اش باز می‌گردد که این همان توبه دوم خداوند است.

وی افزود: امام سجاد (ع) در مناجات «تائبین» به زیبایی مسئله توبه را باز می‌کنند. ایشان در این مناجات می‌فرمایند خدایا به راستی تو به روی بندگانت دری را گشوده‌ای و اسم آن را توبه نهادی، اگر کسی از ورود به این در غفلت کند، در پیشگاه تو چه عذری دارد؟

میرباقری یادآور شد: خدا کسانی را که زیاد توبه می‌کنند، دوست دارد، یعنی تا مرتکب خطایی می‌شود، از خدا درخواست بخشش می‌کنند و نمی‌گذارند خطایشان کهنه شود. خدا برای خودش توبه‌ای را قرار داده و این برای کسانی است که خطایشان از روی جهالت است و فوراً هم از خطای خود باز می‌گردند. همچنین مطرح شده است که برای کسی که دائم گناه می‌کنند، وقتی زمان مرگش فرا می‌رسد و توبه می‌کند، می‌گویند دیگر زمانی برای توبه نیست.

منبع:تسنیم