رایة الهدی

هرکس در هر اندازه ای که هست باید حرکت کند تا خواست عمومی شکل گیرد، تا یأس ها تبدیل به امیدها شود، تا اندازه ها بزرگتر شود، تا اتحاد در مقام قلب ها رخ دهد و ... انشالله ظهور رخ می دهد.

دانش آموز شهید ˈعلی جرایهˈ از نوجوانان شجاع و آسمانی سرزمین ایلام با حدود 12 سال سن به عنوان کم سن و سال ترین شهید دوران دفاع مقدس شناخته می شود.

شهید جرایه در نخستین روز مهرماه سال 1350 در بخش محروم و غیربرخوردار ˈسرابباغˈ شهرستان آبدانان در جنوب استان ایلام دیده به جهان گشود.

 

وی تحصیلات آغازین خود را در دبستان های شهدا و طالقانی سرابباغ تا اول راهنمایی ادامه داد و در این مدت در میان هم کلاس ها به عنوان یکی از دانش آموزان ممتاز شناخته شده بود.

 

شعله عشق و ارادت به امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامی با وجود خردسالی سراسر وجودش را متلاطم کرد و روح ظریف و ملکوتی این نوجوان را به هوای جبهه های نبرد حق علیه باطل لبریز و بی قرار ساخت.

 

فکر دفاع از ناموس و آب و خاک و اسلام آن چنان روان شهید جرایه را به خود مشغول کرده بود که درس و بحث و مشق و مدرسه را رها کرده و با کوله باری از عشق و آرزو رهسپار میدان مقدس دفاع ومبارزه با متجاوزان بعثی شد تا در کنار رزمندگان اسلام به پاسداری از دستاوردهای نهضت بزرگ امام خمینی (ره) و نظام اسلامی مشغول شود.

 

منش الهی، برخورد اسلامی، فروتنی و تواضع در عمل، عبادت خالصانه و ایثار وصف ناپذیر شهید جرایه باعث ارادت فرماندهان به این نوجوان شجاع ایلامی شده بود و آن چنان که همرزمانش بعدها تعریف کردند وجود این شهید کم سن و سال عاملی مهم در تقویت روحیه مقاومت و ایثارگری سپاه اسلام بود.

 

روحیه شهادت طلبی و خلوص وی باعث شد شهید جرایه در اوج نوجوانی به پشت جبهه و کارهای تدارکاتی و خدماتی دل نبندد و عازم خط مقدم جنگ و جبهه حماسه و ایثار و شهادت شود.

 

وی در کسوت رزمنده ای بسیجی و خردسال ترین دانش آموز کشور به گردان 505 محرم تیپ 11 حضرت امیرالمومنین (ع) سپاه پاسداران پیوست و با وجود سن و سال کم و جثه نحیف مردانه علیه بعثی های متجاوز جنگید و حماسه ای ماندگار در تاریخ جنگ ها آفرید.

 

کوچک ترین شهید دوران دفاع مقدس پس از نبردی دلیرانه و نابرابر در مصاف با متجاوزان بعثی سرانجام در تاریخ یکم اسفند سال 1362 در عملیات والفجر پنج در منطقه عملیاتی چنگوله مهران از ناحیه سر مورد اصابت مستقیم گلوله خمپاره قرار گرفت و در سن 12 سالگی به درجه رفیع شهادت نائل آمد تا نام زیبای خود را به عنوان کم سن و سال ترین شهید دوران هشت سال جنگ رژیم بعث صدام علیه ایران اسلامی در دفتر زرین و سراسر افتخار این نظام الهی به ثبت رساند.

 

شهادت جرایه این نوجوان رزمنده و اسوه شهامت و شجاعت چنان موجی در میان جوانان و هم کلاسی هایش در آموزشگاه های شهرستان آبدانان و حتی استان ایلام به پا کرد که پس از شهادت وی صدها نفر از جوانان و نوجوانان استان برای ادامه راه پر فروغ او عازم جبهه های جنگ حق علیه باطل شدند.

 

این نوجوان فداکار آبدانانی با شهادت خود و پوشیدن جامه شقایق رنگ شهیدان در سن 12 سالگی، انقلابی معنوی در میان دانش آموزان و دانشجویان ایلامی به راه انداخت که تاکنون و بلکه تا همیشه تاریخ نیز ادامه دارد و چراغ راه همه نیک سیرتان رزمنده و مدافعان اسلام و انقلاب اسلامی خواهد بود.

 

شهید جرایه با وجود سن کم و کنار گذاشتن درس و مدرسه در اوان دوره راهنمایی واژه هایی را به عنوان وصیت نامه کنار هم چیده که هر گاه بازخوانی می شود، در باور هیچ کس نمی گنجد که این عبارات عرفانی و اخلاقی متعلق به نوجوانی 12 ساله است.

 

وی در بخشی از وصیت نامه خود که دقایقی پیش از شهادت به نگارش درآمده چنین آورده است: «ای دشمنان اسلام اگر مرا بکشید و بدنم را قطعه قطعه کنید، قطعه های بدنم فریاد بر می آورند و لبیک یا خمینی می گویند.

 

من رفتم اما وصیتم به شما هموطنان عزیز این است که امام را تنها نگذارید و اسلحه مرا بردارید و راه شهیدان را ادامه دهید.

 

اگر قرار باشد من بمیرم، بهتر است میان جبهه و سنگر بمیرم، برای حفظ اسلام و قرآن و در راه پاک رهبرم بمیرم.»

 

این شهید نوجوان خطاب به والدینش نیز این چنین آورده است: «پدر و مادر عزیزم به خدا سوگند تا آخرین نفس و تا آخرین قطره خون که در بدن دارم با دشمنان اسلام می جنگم.»

 

«توصیه ام به شما این است که صبر و استقامت داشته باشید و تقوا پیشه کنید؛ از شما می خواهم که پیرو همیشگی امام عزیز باشید و نگذارید که امام تنها بماند.

 

اگر این سعادت نصیبم شد که در رکاب حسین (ع) زمان به سوی معبودم بشتابم، برای من گریه و زاری نکنید و بدانید با آگاهی کامل این راه را پذیرفتم و چون مسوولیت پاسداری از خون شهدا را بر دوش خود حس کردم به جبهه ها شتافتم تا قسمتی از بار مسوولیت که بر دوشم بود را انجام دهم.»

 

این شهید والامقام اگرچه در خردسالی و اوان نوجوانی به دیار جبهه شتافت و به عنوان خردسال ترین شهید کشور نام خود را در دفتر افتخارهای ملتی حماسه ساز ابدی کرد اما تاکنون نامی و یادی از این شهید سرافراز در عرصه ملی دیده نشده است و همان گونه که در اوج مظلومیت به شهادت رسید نام و یادش نیز سال هاست مظلومانه در غبار زمانه فراموش شده است.

 

ایثار و شهادت این ملت هیچ گاه از خاطر نمی رود زیرا همین فرهنگ بود که دشمن بعثی و حامیان قلدر و گردنکش صدام را زمین گیر کرد و شکست داد پس باید برای پاسداشت یاد و نام جرایه و جرایه ها که کم هم نیستند از جان و دل مایه گذاشت.

 

شهرستان ۵۵ هزار نفری آبدانان در 165 کیلومتری جنوب خاوری ایلام در دوران دفاع مقدس 203 شهید والامقام تقدیم انقلاب و آرمان های نظام جمهوری اسلامی کرده است.

 

استان ایلام با 430 کیلومتر مرز مشترک با عراق در دوران هشت سال جنگ تحمیلی جبهه میانی نبرد و از مهم ترین آوردگاه های رزمندگان اسلام با دشمن بعثی بود.

 

ایلامی ها در دوران دفاع مقدس نزدیک به سه هزار شهید، ۱۰ هزار جانباز و ۳۳۲ آزاده تقدیم اسلام و میهن کردند. 

 

 

منبع: شهدای ایران

 آیت الله جوادی آملی گفت: با ظهور حضرت صاحب الزمان (عج) که هم‌اکنون مصداق کامل خلیفه الهی هستند عقل جامعه کامل می‌شود.

مویی که از زن جدا شده و روی فرش افتاده اگر نامحرم ببیند و دست بزند چه حکمی دارد؟

پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سوال، چنین است:

حضرت آیة الله العظمی خامنه‌ای (مد ظله العالی):

احتیاط واجب آن است که به موى جدا شده نگاه نشود.

حضرت آیة الله العظمی سیستانی (مد ظله العالی):

حرام نیست.

حضرت آیة الله العظمی نوری همدانی(مد ظله العالی):

در فرض سوال، دست زدن خلاف احتیاط است.
سوال: حدود اسلام در نگاه کردن به نامحرم چیست؟

نگاه کردن مرد به بدن زن نامحرم چه با قصد لذّت و چه بدون آن حرام است. و نگاه کردن به صورت و دستها اگر به قصد لذّت باشد حرام است، ولى اگر بدون قصد لذت باشد مانعى ندارد و نیز نگاه کردن زن به بدن مرد نامحرم (چه با قصد لذت و چه بدون قصد لذت) حرام مى ‏باشد [1]

و نگاه کردن به صورت و دستها اگر به قصد لذّت باشد حرام است، ولى اگر بدون قصد لذت باشد مانعى ندارد [2] و نگاه کردن به صورت و بدن و موى دختر نابالغ اگر به قصد لذّت نباشد و بواسطه نگاه کردن هم انسان نترسد که به حرام بیفتد اشکال ندارد، ولى بنا بر احتیاط باید جاهایى را که مثل ران و شکم معمولًا مى ‏پوشاند نگاه نکند. [3]

حضرت آیت الله العظمی خامنه ای در پاسخ به این سوال که : نظر کردن به صورت و دستهای زن نامحرم چه صورت دارد و آیا پوشاندن پاها در برابر نامحرم لازم است؟

فرمودند: در فرض سوال اگر نظر همراه با ریبه و لذت باشد و یا صورت و دستها دارای آرایش و زینت باشد جایز نیست. پوشاندن پا در برابر نامحرم لازم است.[4]

و در مورد زنان غیر مسلمان فرموده اند:

" اگر انسان بدون قصد لذّت به صورت و دستهاى زنهاى اهل کتاب مثل زنهاى یهود و نصارا نگاه کند در صورتى که نترسد که به حرام بیفتد اشکال ندارد." [5]

و همچنین در پاسخ به این سوال که نگاه کردن به اعضایی که زنان غیر مسلمانان معمولاً آن را نمی پوشانند (غیر از دست و صورت) مثل موها و ... چه حکمی دارد؟، فرموده اند:   نگاه کردن در صورتی که بدون ریبه و مفسده باشد، اشکال ندارد.‏   [6] [7]

پی نوشت ها:

[1] توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج‏2، ص: 485، مسأله 2433.

[2] امام خمینی، تحریر الوسیله، ج2، ص243

[3] توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج‏2، ص: 485، مسأله 2433.

[4] مسایل جدید از دیدگاه علما و مراجع تقلید، سید محسن محمودی، ج3 ص111.

[5] توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج‏2، مسأله 2434.

[6] استفتاء از دفتر معظم له؛ همچنین نک: رساله دانشجویی، سید مجتبی حسینی، پرسش 291.

 اصلاح کردن امور در بین مردم مفاسد اجتماعی را از بین می‌برد. مراتب اصلاح بین مردم زیاد است و هر چقدر وسیع‌تر باشد، سود آن نیز بیشتر خواهد بود و هر مقدار سریعتر انجام پذیرد مؤثرتر است.

نکاتی از سخنرانی حجت الاسلام زائری را بخوانید؛

_ اعتقاد و باور داریم که زنده بودن حیات و طراوت و شادابی زندگی ما داشتن یک امام و پیشوایی است که از طرف خدا برای هدایت ما آمده است. گفتن این مطلب تا اینجا ساده است. این که این مطلب چه قدر در وجود و باور و اعتقاد ما وجود دارد مهم است. ما دو بحث داریم که یکی بحث در حوزه اندیشه و علم است و یکی بحث در حوزه عمل و عزم است. مشکل از اندیشه و علم ما نیست بلکه مشکل از عمل و عزم ما می باشد.این مسئله در تمام مراحل زندگی انسان و برای همه افراد وجود دارد.

_ اصل مسئله این است که آیا عقل و فهم و درک ما اینقدر جدی است که در مقام عمل و رفتار آینده ما را نجات بدهد یا نه. بعضی چیزها است که همه می فهمند مانند محبت کردن به دیگران یا حتی به حیوان و گل که این محبت را درک می کنند. در روز قیامت خداوند اعمال هر کس را به اندازه چیزی که فهمیده است محاسبه می کند. بر همین اساس سنت های الهی در دنیا برای همه یکسان است. مانند این که اگر کسی با فامیل رابطه صمیمی داشته باشد و صله رحم انجام دهد عمرش طولانی می شود که برای همه یکسان است. یا کسی که به یک یتیمی کمک کند آرامش دل می گیرد. کسی که به اولاد پیامبر و سادات احترام کند در قیامت مانند این است که به پیامبر احترام کرده است که به نیت آدم بستگی دارد.

 _ پیامبر در آخر ماه شعبان خطبه ای خواندند و فرمودند که به بچه های مردم محبت کنید تا به بچه های شما محبت کنند. این یک قاعده در زندگی است. هیچ چیزی در زندگی گم نمی شود که این یک قاعده طلایی در زندگی است. مطمئن باش هر کاری کنی اثر آن روزی به خودت بر می گردد. اعمال ما در زندگی به ما بر می گردد. هر کاری کنیم در دنیا می بینیم.

_ طبق روایات اعمال شیعیان بر امامشان هر هفته دو بار دوشنبه ها و پنجشنبه ها عرضه می شود. پدر واقعی ما امام زمان است. امام زمانمان کارهای ما را می بیند. همه ما این را در ذهن وفکرمان می دانیم اما گاهی در مقام عمل و رفتار یادمان می رود. همه مشکلات ما وقتی است که یادمان می رود. اگر کاری کنیم که چیزی که در اندیشه ما است در رفتار ما هم بیاید اتفاقات خیلی خوبی می افتد.

_ دانستن مهم نیست توانستن مهم است. تعبیری که در زیارت داریم این است که ای امام من یقین دارم و می دانم که شما من را می بینید و صدای من را می شنوید و سلام من را جواب می دهید. مهم نیست که به چه زبانی بگوییم مهم رابطه ای است که برقرار می شود. وقتی فرشتگان به سراغ روح ما می آیند حقیقت و وجود ما را می بینند و سؤال و جواب لفظی نیست و بررسی می کنند.بعضی چیزها در وجود انسان است. 

_سختی دوران نوجوانی و جوانی این است که انسان در معرض گناه می افتد و جلوی خود را می گیرد. هنر این است که موقعیت گناه پیش بیاید و گناه نکند. در روایات داریم که در روز قیامت خیلی کارها تجسم پیدا می کند. خداوند گاهی خیلی از بندگان گنه کارش را به خاطر ترحم و محبتی که در دنیا انجام داده اند، ترحم می کند و می آمرزد. انسان در زندگی درباره همه چیز و همه کس مسئول است. عظمت اسلام در این است.

_ امام زمان مانند یک پدر مهربان در لحظه لحظه زندگی ما انسان ها وجود دارند و برای ما دعا می کنند و ما را محافظت می کنند.ایشان همیشه به فکر ما هستند ولی ما یادمان می رود. روز قیامت هر کسی را صدا می زنند و می پرسند که در دنیا چه کسی را دوست داشتی و همراه چه کسی بودی با او برو. کسانی که در دنیا حواسشان به امامشان بوده و به اعمالشان فکر می کردند در روز قیامت هم با امامشان می روند. هر کسی زودتر حواسش را جمع کند در مسابقه زندگی برنده است. و خوشا به حال کسانی که حواسشان را زود جمع می کنند و به فکر اعمال خود هستند. کسی که رفیق امام زمان و امیرالمؤمنین شد قطعاً برنده است. این سخن پیامبر است که می فرماید علی و شیعیانش برنده است. البته به شرطی که در جاده امام علی و امام زمانش حرکت کند چون حرف زدن راحت است. عمل کردن مشکل است.

رسول خدا حضرت محمد صلی‌الله‏ عليه‏ و ‏آله فرمود:
خداوند تبارك و تعالى می‌فرمايند: «محبوب‏ترينِ بندگانم نزد من، كسانى هستند كه براى من با
يكديگر دوستى می‌كنند، دل‏بسته مسجدهايند و سحرگاهان به استغفار مشغول.
آنان هستند كه هرگاه بخواهم زمينيان را كيفرى دهم، يادشان می‌كنم و به سبب آنان، كيفر را از زمينيانْ بازمى‏‌دارم».

متن حدیث:

عنه صلى‏‌الله‏ عليه‏ و‏آله:
يَقولُ اللّه‏ُ تَبارَكَ وتَعالى : إنَّ أحَبَّ العِبادِ إلَيَّ المُتَحابّونَ
مِن أجلي ، المُتَعَلِّقَةُ قُلوبُهُم بِالمَساجِدِ، وَالمُستَغِفرونَ بِالأَسحارِ، اُولئِكَ إذا أرَدتُ بِأَهلِ الأَرضِ عُقوبَةً ذَكَرتُهُم فَصَرَفتُ العُقوبَةَ عَنهُم.

عامل اصلی استحکام استخوان های بدن کلسیم می باشد که در خرما وجود دارد و نیز فسفرِ آن از عناصر اصلی تشکیل دهنده مغز و مانع ضعف اعصاب و خستگی می باشد و قوه بینایی را نیز می افزاید و همچنین پتاسیم موجود در آن در بهبود زخم معده موثر می باشد و علاوه بر این، خرما از سرطان جلوگیری می نماید، به نحوی که آمار نشان می دهد که در مناطقی که خرمای بیشتری مصرف می شود، ابتلای افراد آن منطقه به سرطان کمتر است، اما جالب است بدانید که ائمه اطهار (ع) نیز بر استفاده از این ماده ی غذایی تاکید فراوانی داشته اند، چنانچه پیامبر اسلام حضرت محمد (ص) می فرمایند: روزی جبرئیل درباره ی خواص خرما به من خبر داد و گفت در آن چندین ویژگی ممتاز می باشد: 1- بیماری ها (میکروب ها) را از بین می برد. 
2- شنوایی گوش و بینایی چشم را تقویت می نماید.
3- بر قوه جماع انسان می افزاید.
4- در هضم غذا بسیار موثر است. 
5- دهان را خوشبو می سازد.
6- انسان را به رحمت خداوند نزدیک می سازد.
7- انسان را از شیطان دور می نماید.

علاوه بر این در جایی دیگر پیامبر (ص) می فرمایند: باید اولین چیزی که زن پس از تولد نوزاد میل می نماید، رطب باشد.
عرض شد: یا رسول الله؛ اگر فصل رطب تازه نبود، چه باید کرد؟
فرمودند: هفت دانه از خرمای مدینه بخورد و چنانچه آن هم پیدا نشد، هفت دانه از خرمای شهر زندگی خود یا هر شهری که در آن خرما پرورش داده می شود بخورد زیرا خداوند می فرماید: به عزت و جلال و عظتم سوگند، هرگاه زنی به هنگام وضع حمل (و پس از آن) خرما بخورد، فرزندش خواه پسر باشد و خواه دختر، حلیم و بردبار می شود، همچنین امیرالمومنین علی (ع) می فرمایند:
حَنِکُوا اَولادَکُم بَالتَّمرِ، هکَذا فَعَلَ النَّبیُّ (ص) بِالحَسَنَ وَ الحُسَین (ع)؛ کام فرزندان خود را با خرما بردارید چرا که پیامبر (ص) با امام حسن و امام حسین (ع) چنین کرد و در جای دیگر فرموده اند: به زنان خود پس از زایمان خرما بخورانید تا فرزندانتان زیرک و بردبار شوند.

پی نوشت ها:
1- حویزی. تفسیر نورالثقلین، ج3: 330.
2- کلینی. الکافی، ج6: 22، 24.
3- طوسی. تهذیب الاحکام، ج7: 437، 440.
4- شازده احمدی. نهج الطبابه: 113.
5- پورقاسم میانجی. خوراک های حلال و حرام: 66، 68.

 منبع:قدس

قرآن کریم با آنکه عموماً خوردنی‌ها و نوشیدنی‌های حلال را شرح می‌دهد، برخی از آن‌ها را به طور خاص ذکر می‌کند که مسلماً نشان از اهمیت و برتری آن‌ها بر دیگر خوراکی‌ها دارد.

میوه‌ها
در قرآن چهارده بار کلمه "میوه" ذکر شده است . به جز این اسم عام برخی از میوه‌ها به طور خاص در  آیات مختلفی آورده شده است. میوه‌هایی که قرآن آن‌ها را ذکر کرده است به ترتیب اهمیتی که از محتوای مطالب فهمیده می‌شود، عبارت است از زیتون، انجیر، انگور، رطب تازه، انار، موز، کدو و خیار چنبر.

انجیر و زیتون
خداوند در بین انواع خوراکی‌ها به دو چیز و خوردنی قسم یاد می‌کند. آن دو انجیر و زیتون هستند که می‌تواند به اهمیت فوق‌العاده آن‌ها در سلامت انسان و حتی بهداشت روانی او اشاره داشته باشد.

«والتین و الزیتون»
روایاتی که از خواص زیتون سخن می‌گویند، چنان زیادند که مجال اشاره به آن‌ها نیست تنها بگوییم که فرموده‌اند زیتون بخورید که از درخت مبارکی است.(بحار ،ج3، 181)
از انجیر نیز سخن فراوان است اما انجیر معمولاً در بین ما به اندازه زیتون مورد توجه نیست. از پیامبر خدا صلی الله علیه وآله نقل شده است که فرمود: اگر می‌گفتم میوه‌ای از بهشت نازل شده هر آینه می‌گفتم که آن انجیر است برای اینکه میوه بهشت بدون دانه است، پس آن را بخورید که بواسیر را قطع می‌کند و برای درد نقرس (سیاتیک) سودمند است. (بحار الانوار، ج63، 186)

روغن زیتون نیز در سوره مومنون و نور مورد توجه قرار گرفته است:
« وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِن طُورِ سَیْنَاء تَنبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِّلْآكِلِینَ : و درختى را (نیز ایجاد كردیم) كه (غالبا) از طور سینا بیرون مى‏آید كه (به رویاندن زیتون) روغن و نان خورشى را براى خورندگان مى‏رویاند.»(مۆمنون،20) علاوه بر خواص مادی روغن زیتون، در روایات به تأثیرگذاری این ماده‌ی غذایی در تعادل روح و روان انسان هم اشاره شده است. از امام رضا علیه‌السلام نقل شده است: «... غم و اندوه را برطرف می‌کند و اخلاق را نیکو می‌نماید.» در بسیاری از روایات نیز فرموده‌اند سرکه و روغن زیتون غذای انبیاء و غذای مورد علاقه‌ی حضرت فاطمه بوده است. (بحارالانوار،48، 117)

  میوه های بهشتی,غذاهای بهشتی

انگور
وَعِنَبًا وَ قَضْبًا : و درخت انگور و سبزیجاتى كه چندین نوبت چیده مى‏شود.(عبس، 28)
انگور یازده بار در قرآن آمده است؛ چه به عنوان میوه‌ی بهشتی و چه به عنوان برگزیده ای از میوه های زمینی. در سوره عبس برای یادآوری نعمت‌هایش وقتی از دانه و باران و... سخن می‌گوید رویش خرما و انگور را منتی بر بندگان و آیتی بر قدرت خود می‌داند.

خرمای تازه
« وَهُزِّی إِلَیْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَیْكِ رُطَبًا جَنِیًّا : و درخت خرما را به سوى خویش حركت ده تا براى تو خرماى تازه چیده فرو ریزد.» (مریم،25)
وقتی حضرت مریم حضرت عیسی را به دنیا آورد در همان لحظات نخستین پس از زایمان به او وحی شد درخت کنارش را تکان دهد و از آن خرمای تازه بخورد. از این رو گفته‌اند که خرمای تازه بهترین غذا برای بانوانی است که تازه وضع حمل کرده‌اند.

  موز
«وَ طَلْحٍ مَّنضُودٍ : و (درخت) موز كه میوه‏هایش روى هم نشسته.» (واقعه،29)
موز را هم به عنوان میوه های بهشتی نام می‌برد و با توصیف درختان موز به توصیف زیبایی‌ها و نعمات بهشتی می‌پردازد. و همین دلیلی بر برتری موز بر دیگر میوه‌ها از منظر قرآن خواهد بود. زیرا در بهشت آنچه راز جاوید ماندن و حیات طیبه است استفاده خواهد شد. هر چند کیفیت آن‌ها با کیفیت میوه های زمین متفاوت باشد.

انار
«فِیهِمَا فَاكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ : در آن دو (هر نوع درخت) میوه و درخت خرما و انار است.» (الرحمن،68)
از انار سه بار در قرآن یاد شده است. وقتی در سوره الرحمن از دو باغ ویژه بهشتی سخن می‌گوید می‌فرماید: در آن دو باغ میوه‌هاست. سپس دو تا از آن میوه‌ها را از بقیه جدا کرده و عیناً نام می‌برد که انار و خرما هستند.

عسل
«...یَخْرُجُ مِن بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِیهِ شِفَاء لِلنَّاسِ ... : از درون شكم آنها مواد قابل آشامیدن رنگارنگى بیرون مى‏آید كه در آن براى مردم شفاست ، ...» (النحل،69)
از عسل هم در قرآن یاد شده است و به مهم‌ترین جنبه‌ی عسل یعنی جنبه دارویی آن توجه شده است.
در قرآن دو چیز به عنوان عامل شفا یاد شده است: یکی خود قرآن و دیگری عسل است ؛ به عبارتی در قرآن کریم هم به شفای روح و قلب و هم به شفای جسم توجه شده است. در روایات هم آمده است که نوش عسل (یک قاشق مربا خوری عسل) موجب شفاست. (کافی، ج8، 194)

کدو هم در سوره صافات، آیه 146ذکر شده است. می‌فرماید :
وَأَنبَتْنَا عَلَیْهِ شَجَرَةً مِّن یَقْطِینٍ : و بر بالاى سر او بوته‏اى از نوع كدو (یا موز یا انجیر) رویانیدیم.
وقتی یونس بیمار در ساحل افکنده شد بر او درخت کدو رویاندیم تا بر او سایه افکند.
پیاز، عدس، سیر، و سبزی هم در آیه 61 سوره بقره به عنوان درخواست بنی اسرائیل از خداوند مطرح شده است. و نان در سوره یوسف آیه 37 آمده است. البته این‌ها به عنوان نقل قول دیگران در قرآن آمده‌اند.

نوشیدنی‌ها در قرآن
شیر و آب خالص دو نوشیدنی هستند که قرآن از فوائد آن برای انسان سخن می‌گوید. گویا با ذکر این دو سخن، درباره ی همه مایعاتی که بدن انسان بدان نیازمند است تمام می‌کند.
شیر، آب خالص، شرابی پاکیزه (و غیر مست کننده) و شربتی از عسل، از نوشیدنی هائی است که در قرآن به عنوان نوشیدنی‌های بهشتی نام برده شده است.

«...فِیهَا أَنْهَارٌ مِّن مَّاء غَیْرِ آسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِن لَّبَنٍ لَّمْ یَتَغَیَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِّنْ خَمْرٍ لَّذَّةٍ لِّلشَّارِبِینَ وَأَنْهَارٌ مِّنْ عَسَلٍ مُّصَفًّى ... : ... و نهرهایى از شراب كه سراپا لذت است براى نوشندگان، و نهرهایى از عسل تصفیه شده، و براى آنها در آنجا از هر گونه میوه هست ،... » (محمد،15)

گوشت‌ها در قرآن
عبارت لحم به معنای گوشت 12 بار در سوره های بقره، مائده، انعام، و نحل ذکر شده است ؛ چرا که اساس تغذیه انسان و قوت بدن است. لذا اگر چه خوردن گوشت قرمز به صورت مداوم خوب نیست و از آن نهی شده است ، ترک کردن گوشت نیز بسیار بد است . در روایات گوشت را سید غذاها معرفی کرده‌اند و از تأثیر ترک گوشت در اخلاق انسان سخن شده است : «هر کس چهل روز گوشت نخورد، بداخلاق می‌شود.» (کافی ج 1،ص 301)

گوشت پرندگان
«وَلَحْمِ طَیْرٍ مِّمَّا یَشْتَهُونَ : و گوشت پرنده از هر چه میل نمایند .»‌ (واقعه،21)

گوشت‌های دریایی
«... وَهُوَ الَّذِی سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُواْ مِنْهُ لَحْمًا طَرِیًّا ... ؛ و اوست كسى كه دریا را مسخر گردانید تا از آن گوشت تازه بخورید .... .» (فاطر،12)

 منبع:جام