ر شبهای گذشته در باب زیارت صحب شد،عرض کردیم زیارت 1_دعوت است و 2- زیارت حق است.

داستانی از آسید مهدی آشتیانی (ره)

آسید مهدی آشتیانی(ره) می فرماید:یک شخصی بیمار شد و فرزندانش او را بردند نزد طبیب،دکتر به فرزند بزرگتر گفت:پدرتان سه روز بیشتر زنده نمی ماند،ببریدش منزل و بگویید اگر وصیت و حلالیتی می خواهد را انجام دهد. به پدرشان گفتند و ایشان گفت:من یک وصیت بیشتر ندارم،می توانید عمل کنید؟گفتند بله.گفت حالا که قرار است بمیرم مرا به سمت حرم امام هشتم علیه السلام حرکت بدهید.دم مرگ زائر امام هشتم باشم.زیرا امام رضا علیه السلام فرمودند هرکس بخواهد بیاید زیارت ما، قبل از حرکت زائر ما محسوب می شود.او را آماده کردند و به سمت مشهد حرکت کردند،در بین راه حالش بد شد به حدی که در کمای مطلق بود و خانواده گمان بردند از دنیا رفته است.

 می گوید:یک لحظه دیدم در سرزمین منا هستم و چهارده خیمه نورانی وکنار هر خیمه غلامی ایستاده است. سوال کردم و گفتند این خیمه های اهل بیت علیهم السلام هستند.رفتم خیمه پیفمبر صلوات الله علیه و عرض ادب کردم؛آقا فرمودند زائر پسرم علی علیه السلام هستی، خیمه ی دهم منتظر شما هستند. وارد خیمه دهم شدم و دست حضرت را بوسیدم و نشستم، آقا فرمودند چه مشکلی داری؟عرض کرد همین لحظه که اینجا هستم همسر و فرزندانم به سرو صورت خود می زنند. کمک کنید خوب شوم.

حضرت فرمودند: چون مریض ها بهتر بندگی خدا را می کنند به مریضی گفتیم بماند ولی دیگر کاری با شما نداشته باشد.

تشکر کردم و گفتم خواهش دوم دارم این است که توده ای ها حمله کردن به ایران و نگران هستم خدایی نکرده وارد حرم شده و آن  را ویران و جسارت کنند،چه کار کنیم؟

اشک از گونه های حضرت جاری شد و فرمودند:به شیعه بگو تا وقتی علم عزای جد غریبم حسین علیه السلام بر سر در خانه ها و ماذن مساجدتان برپا است، هیچکس هیچ کاری نمی تواند بکند. 

چرا اینقدر در شهر گناه زیاد شده است؟زیرا روضه ها کم شده .هرچقدر در این مملکت بدی می بینید، به اندازه ای است که از حضرت سیدالشهدا علیه السلام فاصله می گیرید.کسی امام حسینی باشد،ناراحتی و نامهربانی نمی کند،بدی نمی کند.کسی که بر مظلومیت امام حسین علیه السلام  اشک بریزد به کسی ظلم نمی کند.

جوانها،وقتی صورتتان اشک جاری می شود،دامن خدا و اهل بیت علیهم السلام را محکم بگیرید.آن لحظه رحمت خداوند بر تو جاری می شود.انسان باید زرنگ باشد،نسیم رحمت که می آید غنیمت بشمارد و استفاده کند.

گفتم یا امام هشتم خواهش سوم دارم. آقا پیر شدم ولی تا به حال مکه و مدینه نرفته ام.آقا فرمودند فرزندمان مهدی موعود عج اسم شما را در حج امسال می نویسد. به هوش آمدم و همه فکر کردند مرده زنده شده است. با خوشحالی به سمت مشهد رفتیم.بیست سال ،بیست سفر حج رفتم به یک سفارش حضرت رضا علیه السلام به فرزند بزرگوارشان امام زمان عج.

زیارت،انسان را پاک می کند

سومین اثر زیارت این است که انسان را پاک می کند،شستشو می دهد.چند روز که توبه نمی کنید،می فهمید آدم بدی شدید.انسان وقتی که به زیارت می رود،پاکش می کنند.سوال پیش می آید که هرکسی وارد حرم  می شود ممکن است ناپاک و گنهکار باشد.چه جور گناه انسان ریخته می شود.همه ی علما در عالم مکاشفه این را دیدند که وقتی وارد حرم  ائمه معصومین می شوید ،سَر درِ حرم ، آبی بر سر زائر ریخته می شود که با آن آب غسل داده می شود و پاک می شود.هر بار که حرم می روید، تمیزتان می کنند.

در فقه اگر دیوار خانه نجس شود،آفتاب که برآن بخورد پاک می شود.یعنی آفتاب از مطهرات است. انسان وقتی می رود دم در حرم  معصوم علیه السلام می ایستد،در خانه ی دلش را به سمت حرم باز می کند، یعنی صاحب حرم به این دل من بتاب و پاکش کن و او می تابد.تو در مسیر تابش او قرار بگیر،او کارش را بلد است. بروید داخل حرم بنشینید،اصلا نیاز نیست چیزی بگویید و دعا بخوانید،او کار خودش را انجام می دهد.

یک حکم دیگر داریم به نام است استحاله؛ مثال چوب نجس شود چه کارش کنیم پاک شود؟باید سوزانده شود تا پاک شود. انسان دو جا می سوزد و استحاله (پاک ) می شود.1- در روضه امام حسین علیه السلام  2-زیارت؛ انسان وقتی زیارت رفت پاک می شود. مگر می شود زیارت امام حسین علیه السلام بروی و نسوزی؟ وقتی زیارت می روی،می سوزی؛ جنست عوض  می شود.

یک حکم دیگر در استحاله .سگ نجس است اما همین سگ یک مدت در نمک زار باشد پاک می شود . یک ماه رفتید کنار حرم و مقام پیدا کردید.پاک شدید.

حدیث بسیار ارزشمند از امام رضا علیه السلام

"من زار زائرنا كمن زارنا" کسی که زائر ما را زیارت کند،مثل آن است که ما را زیارت کرده است.  وسط جنگ خندق پیامبر فریاد زدند: "ضَربَةُ عَلِی یَومَ الخَندَقِ اَفضَلُ مِن عِبادَةِ الثّقلین¹"؛ ارزش این فداكارى بالاتر از عبادت تمام جنّ و انس ‍ است.

زیرا در سایه شكست بزرگترین قهرمان كفر، عموم مسلمانان عزیز مى‎شدند و ملّت شرك، خوار و ذلیل گردید.  اعمال حج تمام وقوف است.یعنی آهن کنار آهن ربا(هم نشین نشدن و تاثیر پذیری)وقوف در عرفات،وقوف در مشعر،سه روز هم وقوف در منا؛ تمام حج همین اسن.بودن تو مهم است کنار او یعنی در حرم بنشینید.

در حدیثی آمده است:هرکس به زیارت ما بیاید مانند زمانی است که از مادر متولد شده است.پاک پاک می شود؛زمانی که دارد برمی گردد،خداوند به ملائک می فرماید :سلام من را به او برسانید.این فرد لایق شده است که من به او سلام دهم.

"جلسَ علی قلبه ینابیع الموده" هرکس به زیارت ما بیاید چشمه های مودت در عمق دلش جوشش پیدا می کند. هرکه حسین علیه السلام را در کربلا زیارت کند،زارالله فی عرشِ ؛

روایت زیبا از آیت الله جوادی آملی

آیت الله جوادی آملی فرمودند:آیا می دانید،هیچ موجودی از هیچ موجود دیگری راضی نمی شود مگر به وصاطت امام هشتم علیه السلام.

هیچ انسانی به هیچ توفیقی دست نمی یابد،و خوشحال نمی شود مگر به وساطت مقام رضوان علی بن موسی الرضا علیه السلام.

هیچ نفس مطمئنه ای به مقام راضی ومرضی بار نمی یابد،بگر به وساطت مقام امام رضا علیه السلام. او چون نه به مقام رضا رسیده است،به  این لقب ملقب شده است؛بلکه  چون دیگران را به این مقام می رساند،ملقب به رضا شده است. هرکس می خواهد به مقام رضا برسد،باید امام رضا علیه السلام دستش را بگیرد.

زیارتنامه هفت حدیث

در مشهد صحن گوهرشاد کتابخانه ای وجود دارد که 5هزار جلد کتاب منتخب در آنجا هست.در این کتاب منتخب حسنی صفحه 615  یک زیارتنامه نامه نوشته شده به نام زیارتنامه هفت حدیث، آیت الله بهجت ره می فرمود:مجرب ترین  زیارتنامه ی امام هشتم علیه السلام این زیارتنامه است.

یکی از این احادیث از خود امام هشتم علیه السلام  است. و قلت و قولک حق ان شر ما خلق الله فی زمانی یقتلنی بالسم ثم یدفننی فی دار مضیعة و بلاد غربة ألا فمن زارنی فی غربتی کتب الله عزوجل له أجر مأة ألف شهید و مأة الف صدیق و مأة ألف حاج و معتمر و مأة الف مجاهد و حشر فی زمرتنا و جعل فی الدرجات العلی من الجنةرفیقنا. یا امام رضا علیه السلام شما فرمودید و گفتید و گفته ی شما هم حق است.مرا پست ترین آدم در عصرخودم شهیدم می کند به سم،مرا در یک سرزمین غریب خاکم می کنند،هرکس به زیارت من بیاید در غربتم خدا برایش می نویسد اجر یکصد هزار شهید در راه حق؛ تنها جایی که می شود در راه خدا چندین بار کشته شوی و زنده شوی زیارت حرم آقاست. و اجر یکصد هزار راستگو و صدیق و اجر یکصد هزار حاجی به حج رفته، اجر یکصد هزارحاجی به عمره رفته ،و اجر یکصد هزار مجاهد فی سبیل الله را می برد.این ها با من محشور می شودند در درجات بالای بهشت،رفیق ما،همنشین ما،همسفره ما می شوند.

امام هشتم علیه السلام منت بر سر ما گذاشتند که ایران آمدند.

 ____________________________________________

پی نوشت:

1 سيره ي حلبيه ، جلد 2 ، ص 319 ، و ص 320 ، مکتبه الاسلاميه بيروت ، علي بن برهان الدين شافعي

آیت الله مجتهدی تهرانی(ره) میفرمودند:

مرحوم دولابی می گفتند:ما در عافیت گندیده شدیم و بوی تعفنمان هم همه ی عالم را برداشته است

خلقت بی نقص آفرینش

بر اساس آیات قرآن ،و روایات گوهر بار معصومین علیهم السلام ،پروردگار عالم این نظام آفرینش را در زیباتریت شکل آفرید؛لذا  در سوره مبارکه سجده آیه  7 فرمود:  الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ  ؛یعنی آنچه شما در این عالم  می بینید و مصداق شیء است،پروردگار عالم نه اینکه او را زیبا آفریده است،قرآن فرمود"زیباترین آفرید.به خلقت من و شما هم که رسید،در سوره مبارکه تین فرمود:  لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ في‏ أَحْسَنِ تَقْويم¹ ؛یعنی آدمی را هم ،من در زیباترین شکل و قالب آفریدم. اصلا  در آفرینش الهی زشتی وجود ندارد، چون او منشاء زیبایی است،او خالق جمال است. و آنچه که از او صادر می شود،زیبایی محض است. لذا فرمود: إِنَّ اللَّهَ جَمِیلٌ و یُحِبُّ الْجَمَال ؛  او منشاء خیر است. پس هرچه از ناحیه او هم به ما می رسد،خیر است.

حضرت زین العابدین در دعای ابوحمزه ثمالی فرمود: خَیرُکَ اِلَینا نازِلٌ ؛ نازل اسم فاعل است و دلالت بر استمرار دارد.یعنی تو خدایی هستی که دائما از ناحیه تو به ما خیر می رسد.

نقطه ی مقابل: پس این شروعی که در عالم هست،ومنشأش ما هستیم.لذا فرمود: شرنا اليك صاعد؛یعنی  از ما دائما به تو شر و بدی می رسد،از تو دائما به خیر می رسد.

پروردگار عالم برای ما نقمت نمی فرستند،نعمت می فرستند و ما با گناه کردن آن را تبدیل به نقمت می کنیم. چون او منشاء نعمت است. وَما بِكُم مِن نِعمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ ²؛ او مشاء خیر است. منشا زیبایی و نیکویی است. مَّا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ³؛ آنچه خوبی و نیکی به شما می رسد منشأش خداست.

نقطه ی مقابل: وَمَا أَصَابَكَ مِن سَيِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِكَ³؛

 لذا هم قرآن و هم ادعیه  به این قاعده قرآنی اشاره کردند.آنچه بی نظمی و آنچه فساد در عالم وجود دارد، به واسطه ی ما است. " ظَهَرَ الفَسَادُ فِي البَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ"⁴ از او شر به ما نمی رسد،آنچه از ناحیه او به ما می رسد،عین  زیبایی و نیکویی است.لذا آنچه را هم که در عالم آفریده است،فرمود:  أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ ⁵ ؛ َقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ في‏ أَحْسَنِ تَقْويم¹ ؛ به عنوان خالق بنا بود با ما سخن بگوید،فرمود:  اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتَابًا مُّتَشَابِهًا ⁶ ؛یعنی  وقتی خواست با ما سخن بگوید،قرآن را نازل کرد. لذا این قرآن را در زیباترین الفاظ آورده است و به تحدی دعوت کرده است. یعنی مبارز طلبیده است. فَاْتُوا بِسُورَه مِثْلِهِ⁷ ؛ هرکس ادعایش این است که می تواند مثل قرآن بیاورد،یک سوره بیاورد؛ ده آیه بیاورد؛ 1400 سال است که نتوانستند مانند قرآن بیاورند. این قرآن در زیباترین شکل و قالب نازل شده است. لذا فرمود اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتَابًا مُّتَشَابِهًا ⁶ ؛وقتی خواست ارتباط ما را با انسانهای پیشین برقرار  کند، و ما قصص انبیاء و امت های آنها به عنوان عبرت،به تعبیر امیرالمومنین علیه السلام در نامه 31 نهج البلاغه بخوانیم و بدانیم سرگذشت آنها را ،فرمود:ما قصه ها و داستانهای آنها را هم در زیبا ترین داستان و شکل و قالب آورده ایم.سوره یوسف نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ الْقَصَصِ⁸ ؛ خیلی ها قصه گفتن و سروردن، اما هدفشان برای سرگرمی بوده است. قرآن اگر قصه می گوید،فرمود ما

احسن القصص هستیم و برای عبرت هم این قصه ها را می گوییم،نه برای سرگرمی و وقت گذرانی.

وعده های خداوند

 آنچه که پروردگار عالم  برای رتق و فتق معیشت  دنیا و آخرت ما هم عنایت فرموده است.آنها هم در همین فرمال  است.اگر بنا بود برای من و شما هم یک رزق نباتی دهد،یک رزق گیاهی دهد، فرمود: أَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا ⁹ ؛یعنی همین خورد و خوراکی ما از زمین دریافت می کنیم.

 قرآن می گوید که اینها رزق نباتی هستند اما نبات حسن هستند.اگر بنا بود به ما رزق دیگری بدهد به غیر از رزق نباتی، فرمود:  وَ رَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقاً حَسَناً ¹⁰ ؛ هرچه از او می رسد،حسن و نیکو است. از او به ما بدی و زشتی نمی رسد. اگر بنا بود به بنده هایش وعده بدهد ،وعَدناهُ وَعداً حَسنا¹¹ ؛ هم وعده هایش زیبا است و هم در قرآن می گوییم إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ¹² ؛ هم خلف نمی کند و هم وعده هایش بیهوده نیست. زیباترین  وعده ها را خداوند داده است. وَعَدَ اللَّهُ الَّذینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ  لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الْأَرْضِ  ¹³ ؛ ما با مومنین وعده کردیم که آنها را بهشت ببریم و جانشینی زمین را هم به آنها بدهیم . این وعده های الهی زیباست.پوشالی نیست،زشت نیست.

اجر و مزد الهی

اگر بنا بود خدا به ما جر و مزدی دهد،آنها را هم زیبا داده است. فرمود: أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا حَسَنًا ¹⁴؛

لذا شما در ماه مبارک رمضان ببینید،اصلا بین عمل و اجر و مزد الهی تناسبی نیست ،ما در ماه رمضان می خوابیم. در کنار حرم سیدالشهدا علیه السلام بخوابیم،مکروه است.کنار کعبه بخوابیم مکروه است. در مسجد خوابیدن مکروه است.اما  در ماه رمضان اگر روزه دار خوابید ،خواب او هم عبادت است. اصلا این عمل با اجر تناسب ندارد. لذا اگر اجر و مزدی هم به ما می دهد، أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا حَسَنًا است. روزی میلیون ها بار نفس می کشیم و دم و باز داریم،اما اگر این دم و باز دم در مجلس اهل بیت علیهم السلام  بود ، نَفَسُ المَهمومِ لِظُلمِنا تَسبیحٌ ¹⁵ یعین اصلا به مرحله گریه هم نمی رسد،در جلسه ای نشستید و گریه هم نمی کنید،اما  از نهادتان یک آه می کشید،آه هم نمی کشید بلکه نفس می کشید ،دم و باز دم منتها دم و باز دمی که از یک انسانی غصه دار اهل بیت علیهم السلام خارج می شود.امام صادق علیه السلام  فرمود: نفس المهموم لظلمنا تسبيح و همّه لنا عبادة . این اجر را کنار عمل بگذاریم. انبیاء مذین به نعمت تسبیح هستند. همه ی امور تسبیح  خداوند را می گویند،ولی ما تسیح که نمی گوییم ،نفس می کشیم ،برای ما ثواب تسبیح را می نویسند.اگر زائر سیدالشهدا علیه السلام شوید،خداوند ملائکی را خلق می کند که برای زائر حسین علیه السلام استغفار بگویند.

بلاهای خداوند

اگر بنا شد خداوند بلایی نازل کند،همین بلاها و ابتلاهایی که ما همیشه در اینجاها کم می آوریم،اگر به کسی نعمتی بدهند و برایش یک ماهیانه مقرری منظم هم تنظیم کنند،هیچکس خورده نمی گیرد.اما خدا بنا نیست مومن را در عافیت تربیت کند. سنت الهی بر این نیست که مومن را در عافیت بپروراند.سنت الهی بر این است که مومن را در بوته ی بلا تربیت کند.در روایات داریم .بابی داریم به نام شدت ابتلا المومن  امام صادق علیه السلام فرمودند:بین بلا و مومن یک رابطه ی مستقیم است. و بمنزِلَةِ كَفّةِ المِيزانِ كُلّما زِيدَ في إيمانِهِ زِيدَ في بلائِه‌ ¹⁶ دو کفه ترازو هستند.یعنی  هرچه درجه ایمان مومن بالا برود،خداوند بیشتر مبتلایش می کند. حال ما چه می گوییم؟ما اگر ببینیم یک نفر مبتلا است می گوییم خیلی آدم بدی است .اینطور نیست؛ آن بلایی که به عنوان مجازات است،آن برای ظالم است. امام رضا علیه السلام فرمودند: إنّ البلاءَ لِلظّالمِ أدَبٌ  خداوند می خواهد ظالم را مجازات کند،بلا به او می دهد. اما سنت  الهی برای تربیت مومن ابتلا است.در روایات داریم ،که اگر 40 روز بر مومنی سپری شد، و مبتلا نشد،در ایمانش شک کند. ابتلایی بالاتر از ابتلا عاشورا داریم ؟

وجود نورانی امام صادق علیه السلام به ابوبصیر فرمودند:مادر ما فاطمه سلام الله علیها ،از روز عاشورا تا قیامت هر روز گریه بر حسین علیه السلام می کند. انبیاء هر روز مبتلا به بلاء سیدالشهدا علیه السلام بودند.

ما فکر می کنیم گریه بر سیدالشهدا علیه السلام از باب غفران ذنوب است.یعنی هر خطا و اشتباهی بکنیم،و بعد بیاییم بگوییم یک آقایی داریم که پیش مرگ ما است.

این غفران ذنوب کمترین معرفت به ساحت مقدس سیدالشهدا علیه السلام است. انبیاء علیهم السلام که گناه کار نبودند،چرا در سفره هایشان،بکاء بر سیدالشهدا است؟

روایت از موسی بن عمران علیه السلام ¹⁷ 

جناب موسی بن عمران از خدا تقاضا کردند که امت پیغمبر آخرالزمان را امت افضل قرار دادید؟ ندا آمد که من ده خصلت به این امت پیغمبر آخرالزمان دادم .بلافاصله از خداوند پرسید این ده خصلت چیست؟به من  یاد بدهید و من هم به امتم یاد بدهم ،تا آنها هم به این درجه افضل برسند.پروردگار عالم ده خصلت را شمردند،اما حضرت موسی علیه السلام فقط از دهمین مورد سوال کردند.چون نه مورد را می دانست 1-نماز 2 روزه 3-جهاد 4- جمعه 5- زکات 6-حج 7- جماعت 8- قرآن 9- علم 10-عاشورا .. لذا پرسید:یارب و من عاشورا ؟ یعنی دهمین عاملی که باعث افضلیت امت پیغمبر صلوات الله علیه است،عاشورا است. پرسید روز عاشورا چه روزی است؟ خدا می توانست بگوید، روز عاشورا یعنی روز دهم  البکاء و التباکی علی سبط محمد و المرثیه و العزاء علی مصیبة ولد المصطفی .

قابل  توجه کسانی که در محرم این پیام را برای هم می فرستند،این پیام برای روشنفکران بیمار است.که عاشورا فصل نگریستن است نه گریستن!عاشورا فصل باز کردن زنجیر از دست و پای این و آن است نه زدن زنجیر به دست و پا!

خدا دارد به پیغمبر اولوالعزم می گوید:عاشورا فصل گریستن بر حسین بن علی علیه السلام است. خداوند دریچه گریستن و دریچه ی نگریستن بر عالم را با بکاء بر سیدالشهدا علیه السلام عجین کرده است.یعنی این است که موجب فتح باب است. لذا در زیارت ابی عبدالله علیه السلام می خوانیم بک فتح الله ؛به واسطه تو درهای بسته باز می شود.

بنای الهی بر این است که مومن را مبتلا کند.لذا در قرآن فرمود:من برای مومن بلا می فرستم،آن هم احسن است. وَلِیُبْلِیَ الْمُؤْمِنِینَ مِنْهُ بَلاء حَسَناً ¹⁸ ؛

در این ابتلاها کم نیاورید..در ابتلاها بلایی بالاتر از بلایی که بر سیدالشهدا علیه السلام اتفاق افتاد نداریم.اصلا ابی عبدالله علیه السلام متصل به عظیم است. و" فدیناه بذبح عظیم.¹⁹ بلای ایشان هم عظیم است. در قرآن کریم ،ذبح حضرت  اسماعیل  علیه السلام را نمی گوید ذبح عظیم.می گوید :الْبَلاَءُ الْمُبِينُ‌²⁰ .اما بلای سیدالشهدا علیه السلام عظیم است. این بلای عظیم،برای تربیت عابم و آفرینش چه کرده است؟ در سجده زیارت عاشورا چه می گوییم؟ از اول تا آخر زیارت عاشورا حرفی از صبر نمی زند.در حالی که قرآن می گوید،بلا نازل شد،صبر کنید. لَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَيْ ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصابرین²¹ .صبرکنید و به صابرین هم بشارت بدهید. اما از ابتدای زیارت عاشورا تا انتها ،حرفی از صبر زده نشده است.شروع می کند به معرفی سیدالشهدا علیه السلام و بعد هم می گوید این بلا،بلای بزرگ است. لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِیَّهُ  وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ الْمُصيبَةُ بِكَ عَلَيْنا وَ عَلى جَميعِ اَهْل ِالاِْسْلامِ . در سجده هم از صبر چیزی نیامده. اَللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ ؛ بلا وقتی نازل می شود،بشارت بر صبر آمده است.ای پیغمبر به صابرین هم بشارت بده.اما در بلای سیدالشهدا علیه السلام و بلای عاشورا ما از منظر صابرین ،عبور کردیم.یعنی همان سخنی که اربابمان در گودال گفتند،ابا عبدالله علیه السلام نگفتند صبر می کنم .گفتند:الهی رضاً برضائک یعنی به منزل رضا رسیدند.

آنهایی که از در مدرسه عاشورا و ابتلا کربلا و سیدالشهدا ثبت نام کردند از منظر صابرین عبور کردند و رسیدند به حامدین و شاکرین...لذا می فرماید: اَللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشّاکِرينَ .

در ابتلائات است که ما کم می آوریم.مثال:یک کسی غرق در ثروت است،تا وقتی که ثروت دارد و ثروتش هم زیاد می شود،نقطه ضعفش را نمی فهمد.تا وقتی که ورشکسته می شود،فرو می ریزد. یک شخصی غرق در زیبایی است،تازشتی به او عارض می شود فرو می ریزد.

همیشه در ابتلائات است که ما به نقطه ضعفمان پی می بریم.لذا اهل معرفت فرمودند: ابتلائات بالاترین و بهترین نردبان سلوک است.به تعبیر شهید مطهری (رضوان الله علیه ) ابتلا شلاق تکامل است.این ابتلائات با ایمان نسبت مستقیم دارد.یعنی  هرچه درجه ایمان بالاتر می رود،بلا هم بیشتر می شود. این پرورش بسیار زیبا است.که در روایات آمده چهل روز بر مومن سپری شود و مبتلا نشود،در ایمانش شک کند.خداوند نمی گذارد،وجود مومن را غفلت فرا بگیرد. نمی گذارد مومن در عافیت گندیده بشود.

مرحوم دولابی می گفتند:ما در عافیت گندیده شدیم  و بوی تعفنمان هم همه ی عالم را برداشته است.ولی متوجه نیستیم.

اولیا الهی همیشه مبتلا هستند.یا مبتلا به فقر هستند یا مبتلا به بیماری و یا مبتلا به درد و رنج های خاص هستند.

وَلِیُبْلِیَ الْمُؤْمِنِینَ مِنْهُ بَلاء حَسَناً من مومن را در بلا تربیت می کنم ،دنبال عافیت در دنیا نباشید.

امیرالمومنین علیه السلام  می فرمود عافیت در دنیا پیدا نمی شود زیرا دنیا دار رنج است.به همین اسمش را گذاشته اند دارالفرار ؛امام قیامت و بهشت اسمش دارالسلام،دارالقرار  است. این دنیا سفره ی رنج و پیری و غصه و درد است. ما را به این دنیا نیاوردند که بمانیم و این را شهدا فهمیدند.فرق ما با شهدا در همین مورد است.و همین آنها را آسمانی کرد.

ما برای اینجا آفریده نشده ایم.همه ی بازی های این دنیا و رقابت ها و زد و بند ها  برای این است که می خواهند در دنیا جا بگیرند.آن کسی که می خواهد در دنیا جا نگیرد،با کسی دعوا ندارد.

ما را از رحم تنگ مادر به تعبیر امام حسین علیه السلام در دعای عرفه  اسکنتنى فى ظلمات ثلاث : بين لحم و جلد ودم  در سه پرده ی تاریک گوشت و خون جوری مرا ساکن کردی  و ربیتنی فی ظلمات ثلاث اینجایی که هیچ دستگاهی مرا نشان نمی داد.حضرت فرمودند:تو از آنجا تربیت من را دست گرفتی.

امیرالمومنین علیه السلام در کمیل فرمود که کسی که تو تربیتش را دست  گرفتی،محال است  که رهایش کنی.

از آن دنیای تنگ و تاریک که غذایمان خون بود و کثافات مادر، مارا به این دنیا آورد .در روایت داریم ،دنیا در برابر برزخ به قیامت مانند تنگی رحم مادر ،نسبت به دنیا است.آنهایی که پرواز کردند این دنیا را مثل رحم می بینند.ما چون پرواز نکردیم،همدیگر را سکوی رشد خودمان قرار می دهیم تا جا باز کنیم. ما را نیاورده اند که در دنیا جا باز کنیم. ما را آوردند در دینا یاد بگیریم کنار ابی عبدالله علیه السلام جا بگیریم.

بالاترین مرتبه بهشت،معیت در کنار حضرت سیدالشهدا علیه السلام است.بالاترین جنت،جنت لقا است.سیدالشهدا علیه السلام وقتی که در بهشت تجلی پیدا می کنند،دارد که جنت نعیم ها 500 سال بیهوش می شوند.یعنی آن جنت لقا را به هر بهشتی نمی دهند. در روایات داریم که شهدا به این جنت القا می رسند.

در کامل الزیارت آمده،حضرت صادق علیه السلام فرمودند: هرکس در اقصی نقاط لباس شهادت بر تن کند،بلافاصله می برنند محضر جد ما سیدالشهدا علیه السلام. و مشمول طواف ابی عبدالله علیه السلام می شود.

آنکسی که آمده کنار اباعبدالله علیه السلام جا بگیرد،در دنیا با کسی نزاع ندارد.حسادت و بخل ندارد.

همه ی دغدغه لشکر عمر سعد این بود که بلایی سر ارباب ما بیاورد که در گودال هیچکس او را نشناسد.چرا اصرار دارند اینکار را کنند؟برای پیرمردی که این همه داغ دیده است و زخمی شده است؟ جبرئیل می گوید برای حضرت آدم که روضه خواند،گفت العطش بینه و بین السماء کدخان  .در روایات آمده که زمانی که ارباب در گودال افتادند تشنگی به جایی رسید که همه جا را دود می دیدند. لذا از سنگینی روی سینه متوجه شدند که شمر بر روی سینه شان نشسته است.

در روایات داریم که امام حسینی ها را در زمین نمیشناسند.ممکن است روضه خوان ها،نوکران و گریه کن ها را تمسخر کنند.ما مگر برای جلب توجه و تعریف اینها آمدیم که تمسخر کنند بهمان بر بخورد؟

ما برای توجه اربابمان آمدیم. در روایات آمده وقتی در مجلس امام حسین علیه السلام گریه می کنید .جا عوض می شود و همه چیز دست ارباب هست.امام حسین علیه السلام زائر ما می شوند. امام حسین علیه السلام هر روز بر گریه کن هایشان نظر می کنند.کسی که محل نظر سیدالشهدا علیه السلام است  مهم نیست مورد نظر چند نفر سرشناس باشیم. ما در این دنیا آمدیم که مورد نظر ارباب باشیم.

زمانی که حضرت در گودال افتادند،همه ی ملائک ،انبیا، جن و انس آمدند و منتظر اذن حضرت بودند و حضرت یک لبختد زدند که من راضی هستم.

ملائکه  آمدند کنار گودال و گفتند چرا خدایا عذاب نازل نمی شود؟ندا آمد آرام بگیرید ؟پرده از کنار چشم ملائک کنار رفتند دیدند آقای کنار حضرت در قنوت هستند  پرسیدند ایشان چه کسی است؟ندا آمد مهدی موعود عج است.

توجه کنید اگر مهدویت با عاشورا گریه بخورد دیگری افسردگی وجود نخواهد داشت. لذا شهدا خوش خنده ترین و احلی من العسل بودند.

امام علی علیه السلام به کسانی که دنبال شهوت هستند در این دنیا ،مرده می گوید،مرده هایی که در بین زنده ها زندگی می کنند.صورتشان مثل انسان است ولی قلبشان حیوانی است.

ما مگر آمدیم که حیوانی زندگی کنیم؟ تمام دغدغه تان این باشد که از چشم ارباب نیوفتید.

وقتی امام حسین علیه السلام به گریه کنانشان نظر می کنند، اولین ثمرش این است غفران ذنوب است.از آبا و اجدادش هم حضرت می خواهند که برای گریه کن هایم استغفار کنید.

مجلس اباعبدالله الحسین علیه السلام ،مجلس طهارت است.

در قیامت به همه می گویند همه سرها را پایین بیاندازید که حضرت زهرا سلام الله علیها می خواهند بیایند. حتی انبیاء هم اجازه ندارند سرها را بالا بیاورند،اما یک عده سرهاشان پایین است و دست ها بالا می پرسند اینها چه کسانی هستند؟ندا می آید اینها گریه کن های حسین علیه السلام هستند.با این اشاره می خواهند بگویند،مائر مارا یادت نرود.

شهدا این جایگاه را دیدند.

پیغمبر صلوات الله علیه به امام علی علیه السلام فرمودندکدر قیامت که انبیا سواره می آیند،دستور می آید که به احترام شهدا پیاده شوید و تعظیم کنید.

مردن که ترس ندارد.اگر ما از مردن می ترسیم ،این مرگ حیوانی است.مردنی که حیاتش به شهرت و شهوت و شکم  است.چون وقتی اهتزار نزدیک می شود،همه ی اینها را می گیرند.اما اگر مردنی باشد که ما را به سیدالشهدا علیه السلام می رساند،این که ترس ندارد.

امام صادق علیه السلام به مسمع فرمود: برای حسین ما گریه می کنید؟گفت بله آقا آنقدر که زن و فرزندم غذا جلوی من می گذارند از گلویم پایین نمی رود.امام فرمودند:به تو بشارت می دهم دم جان دادنت ما می آییم بالاسرت،مادرمان هم می آید جدم می آید.و همین ازرائیلی که از او می ترسی از مادر به تو مهربان تر خواهد بود. این مرگ ترس ندارد.

پیغمبر صلوات الله علیه به سلمان فرمودند:از دم مردن تا ورود به بهشت ما ،صد منزل را باید طی کنید .آسان ترین این صد منزل جان دادن است.

از موسی بن عمران پرسیدند این جان دادن چجور است؟فرمود:مثل اینکه یک گوسفند زنده ای را زنده زنده پوستش را بکنند.به این می گویند سکرات موت.لذا بعضی ها در سکرات موت کر،لال ،کور می شوند.

 گیامبر به سلمان فرمود:هرکس دخترم زهرا سلام الله علیها را دوست دارد،صد جا این محبت بدادش می رسد.آسان ترین این صد منزل جان دادن است. از دم جان دادن محبت دخترم  شما را تا ورود به بهشت کمک می کند.این مردن نگرانی و تاخیر ندارد.

خدا یک ملائکی دارند که صیاح هستند،گردش کر هستند و می گردند مجالس اهل بیت علیهم السلام را پیدا کنند.کارشان استغفار بر اهل جلسه است.

هیئات محل نزول ملائکه هست.شهدا هم در هیئات حضور دارند.

حبیب بن مظاهر را در رویا دیدند گفتند آرزویی هم داری؟ گفت آرزو دارم زنده شوم و برای حسین علیه السلام گریه کنم.

عزیران،هرجا کم آوردید متوسل به سلاح بکا بر سیدالشهدا علیه السلام شوید.

هزار سال دیگر برتو گریه خواهم کرد حسین جان

این گریه انبیا را به مدارج عایه رسانده است.آنوقت نمی تواند ما را از گناه نجات دهد؟

این شرط ایمان است.حضرت فرمودند:انا قتیل العبرات...هیچ مومنی نیست که مرا یاد کند و اشکش جاری نشود.اگر جاری نمی شود در ایمانت شک کن..

این دنیا با همه ی رنجش تمام می شود.ما می خواهیم به نزد ارباب برویم.پیغمبر فرمود وقتی حضرت در محشر وارد می شوند،حسین علیه السلام را نزد دخترم می آورند اما سر در بدن ندارد..یعنی در محشر به ما نشان می دهند.

شهدا هم باب امام حسین علیه السلام هستند.از شهدا بخواهید،توسل کنید.

____________________

پی نوشت:

1 تین آیه 6

2 نحل آیه 53

3 نساء آیه 79

4 روم آیه 41

5 سجده آیه 7

6 زمرآیه 23

7 یونس آیه 38

8 یوسف آیه 3

9 آل عمران آیه 37

10 آل عمران 88

11 قصص آیه 61

12 آل عمران آیه  194

13 نور آیه 55

14 کهف آیه 2

15 شیخ مفید، الأمالی، ۱۴۱۳ق، ص۳۳۸

16  الکافی، الشیخ الکلینی، ج3، ص637، ط دارالحدیث

17 وسائل الشیعه جلد 10

18 انفال آیه 17

19 صافات آیه 107

20 صافات آیه 106

21 بقره آیه 155

حتم دارم آن لحظه های آخر که قاتل چنگ در موهایت انداخته بود، داشتی روضه های همه این سال ها را با خود مرور می کردی. حتم دارم در آن لحظه های آخر زیر لب خوانده ای که: ای اهل حرم میر و علمدار نیامد... و اگر اشکی گوشه چشمت حلقه زد به یاد دودمه های محرم بود و گرنه آن چاقوی صیقل خورده، حقیرتر از آن بود که بخواهد به آسمان بلند چشمان تو، گرد هراس بپاشد.

حتم دارم آن ثانیه های آخر چشمانت را بستی و فقط گفتی حسین... و یادت آمد که چقدر با این ذکر در همه این سال سینه زدی و دم گرفتی: شاه گفتا قتلگاه امروز میدان من است....عید قربان من است... نمی دانم چند بار گفتی حسین، اما می دانم که اگر یکی مثل من صد سال هم زندگی کند و بگوید حسین، یک «یا حسین» لحظه  آخر تو نمی شود. حتم دارم وقتی لب های خشکت را به هم می ساییدی زیر لب می خواندی: تشنه لب کربلا وای حسینم حسین... قبول باشد بچه هیأتی! قبول باشد سردار!  این غرور فقط به چشمان تو می آید. وقتی سرت را در دست گرفتی و تقدیم ارباب کردی، به یاد ما بیچاره ها هم باش که انگار سرنوشتمان همین  است که تا آخر عمر، سیاه لشکر این سپاه باشیم.

رضا صیادی

مراسم هفتگی قرائت دعای پرفیض کمیل با حضور جمعی از شب زنده داران با مداحی حاج منصور ارضی در حرم حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) برگزار شد.

در ادامه گزیده ای از سخنان حاج منصور ارضی پیش از قرائت دعا را بخوانید:

مراقب باشید شیطان می‌خواهد ما را حتی برای لحظه‌ای از طاعت و عبادت خداوند دور کند.

در مناجات خائفین به این فراز رسیدیم که می‌ترسم گوش‌های من کَر شود و دیگر ذکر تو را نشنوم. در ادامه می‌گوید " أَوْ تَغُلُّ أَکُفّاً رَفَعَتْهَا الْآمَالُ " یا دست‌هایى را که با آرزو و امید به مهرورزی‌ات به سویت بلند کرده‌ به زنجیر می‌بندى. در اینجا دست‌ها را بر آرزوها اطلاق کرده است. مشکل اینجاست که انسان کارهای زیادی را انجام می‌دهد و به همین دلیل نمی‌تواند تشخیص بدهد کدام کار و رفتار باعث این مصیبت شده است. مثلاً در دعاهای نیمه شعبان در فرازی می‌فرماید: " وَاغْفِر لِىَ الَّذنْبَ الَّذى یَحْبِسُ عَلَىَّ الْخُلُقَ، وَ یُضَیِّقُ عَلىَّ الرِّزْقَ حَتّى اَقُومَ بِصالِحِ رِضاکَ " این چه گناهی است که باعث می‌شود خلق و خوی نیکوی من محبوس شود؟ شاید من همیشه بد اخلاق هستم یا اصلاً ظرفیت وجودی من اخلاق خوب را پذیرا نیست؟ و تشخیص این موارد با بزرگان است.

فردی را می‌بینی که در انجام فرایض عبادی کوشاست، در گریه کردن بر مصائب اهل بیت علیهم السلام، به حلال و حرام توجه دارد، اما بد اخلاق است حتی چهره ظاهری خود را مدام تغییر می‌دهد چون خودش هم می‌داند وحشتناک است، البته مردم هم می‌فهمند. عده‌ای هم بد زبان هستند و با یک سلام کردن و گفتن دوجمله همه را تخریب می‌کنند. معلوم می‌شود خلق و اخلاق حسنه در یک عده‌ای مُرده است.

" رَفَعَتْهَا الْآمَالُ إِلَیْکَ رَجَاءَ رَأْفَتِکَ " بعضی افراد هرچه آرزو می‌کنند خداوند در آن جایی ندارد ولی بعضی افراد شاید چهره و رفتار مذهبی هم نداشته باشند ولی عجیب به خداوند امید دارد. 

" أَوْ تُعَاقِبُ أَبْدَاناً عَمِلَتْ بِطَاعَتِکَ حَتَّى نَحِلَتْ فِی مُجَاهَدَتِکَ " یا بدن‌هایى را که در طاعتت کوشیده تا جایى که در راه کوشش در بندگى‌ات لاغر شده مجازات مى‌کنى.
افرادی را دیده‌اید که برای این انقلاب حبس کشیده‌‌اند، خون دل هم خورده و در ساواک هم شکنجه شده‌اند اما الان منشاء نفوذ و مجری طرح‌های آمریکا و جنایات آنان شده‌اند. ظرفیت بعضی‌ها چنان کوچک است که از یاد می‌برند به وسیله رای مردم یک شخصیت ظاهری پیدا کرده‌اند و می‌روند با آن شخص معلوم‌الحال عکس می‌گیرند که خودشان هم تعجب کرده‌اند که چرا این‌چنین شده است. در جایی دیگر نیز برای عزت کشور و انقلاب عده‌ای از جوانان ما را غریبانه سر می‌برند. ظرفیت انسان‌ها با هم خیلی متفاوت است. 
توجه کنید من و شمایی که چنین حرف‌هایی می‌زنیم چقدر به این حرف‌ها عمل می‌کنیم؟ این سوال را از خود داشته باشید. خدا به آبروی حضرت زهرا توفیق بندگی به ما عطا کند وگرنه از این مجالس و این حرف‌ها زیاد است، مراقب باشید شیطان می‌خواهد ما را حتی برای لحظه‌ای از طاعت و عبادت خداوند دور کند

امام علی(ع) فرمود: ای اسیران شهوت ها دست نگه دارید که دل بستگان به دنیا را چیزی نمی ترساند جز صدای به هم خوردن دندان های حوادث. ای مردم تربیت نفس خود را عهده دار شوید و آن را از خوهای بدی که دارد بازبدارید.

پی نوشت:

نهج البلاغه صبحی صالح، ص537

مراسم یادبود شهید احمد مشلب شب گذشته با حضور حجت‌الاسلام پناهیان، بدرالدین، مادر شهید مشلب و در حضور پر شور مردم استان قم در شبستان امام علی(علیه السلام) مسجد مقدس جمکران برگزار شد.

در این یادواره، ابتدا مادر شهید طی سخنانی ضمن اشاره به ویژگی‌های فرزند شهیدش، بر لزوم حمایت از مقاومت در تمامی کشورهای اسلامی و نیز تبعیت از رهبر معظم انقلاب، حضرت آیت الله امام خامنه ای(مدظله العالی) تأکید کرد.

کرامت شهدای ما از امام حسین(ع) است
مادر شهید احمد مشلب گفت: در محضر دوستان شهدا من احساس عجز می‌کنم که حرف بزنم و از شهدا خواستارم تا به سخنان ناچیز من اثربخشی کنند؛ این که شهدای ما کرامت دارند، همه از امام حسین(علیه‌السلام) سرچشمه گرفته است؛ در دامن ایشان فرزندان عاشورایی تربیت شده‌اند و در راستای قوام‌بخشی به دین فعالیت می‌کنند. اساساً آنچه سبب میشود که جوانان شهادت‌طلبی کنند، الگوگیری از امام حسین(علیه‌السلام) است.

وی با اشاره به این آیه قرآن که خداوند می‌فرماید «وَ لا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللَّهِ أَمواتًا»، گفت: به نظر من مصداق این آیه شریف امام حسین(علیه‌السلام) و شهدایی که به ایشان اقتدا کردند، هستند.  بهترین و بزرگ‌ترین هدف امام حسین (علیه‌السلام) این بود که پرچم اسلام را برافرازد؛ هم اکنون شهدای بزرگوار نیز به پیروی از ایشان در جهت این هدف والا میکوشند.

مادر شهید احمد مشلب ادامه داد: تقدیر از شهدا، تکریم از جانفشانیهای در راه خداوند است؛ بنابراین ما باید نهایت تلاشمان را کنیم تا با همه وجود شهدا را تکریم و راهشان را ادامه دهیم. همه شهدا به ویژه «احمد محمد مشلب» رضای خداوند را بر همه چیز ترجیح دادند و زندگی خود را در راه خداوند فدا کردند.

پناهیان: کسی که قدرت شهدا را درک کند، با قدرت‌های پوشالی عکس سلفی نمی‌گیرد
در ادامه، حجت الاسلام علیرضا پناهیان با اشاره به غلبه قدرت نرم که مظهر آن شهدا هستند بر قدرت سخت و تکنولوژی و تجهیزات مادی در جهان اظهار داشت: جمهوری اسلامی از قدرت نرمی پرده برداشت که در جهان ناشناخته بود و توانست قدرت‌های سخت جهانی را به زانو درآورد.

استاد حوزه و دانشگاه ادامه داد: آن قدر که فکر و اندیشه یک ملت قدرت‌آفرین است، تجهیزات و تکنولوژی و سایر قدرت‌های سخت اینگونه نیست. کسی که قدرت شهدا را درک کرده باشد، با قدرت‌های پوشالی غربی عکس سلفی نمی‌گیرد.

پناهیان با اشاره به هدف دشمنان از ایجاد جنگ و اشغال در جهان و به ویژه جهان اسلام گفت: دشمنان به دنبال قدرت افتصادی و نفت و سایر منافع در منطقه و جهان نیستند، بلکه به دنبال ابقای خود در جهانند چون می‌دانند و می‌بینند که جمهوری اسلامی همانطور که حضرت امام(ره) فرمود، سنگرهای جهان را یک به یک فتح می‌کند.

رزمنده پیشکسوت دفاع مقدس در پایان به اهمیت مجالس اهل‌بیت(علیهمالسلام) و یادواره‌های شهدا اشاره کرد و یادآور شد: داعش آخرین تیری بود که دشمنان در ترکش داشتند، اما این بدل هم جواب نداد. یکی از رازهای مهم و محوری عدم موفقیت دشمنان این بود که آنها سیدالشهدایی به عنوان الگو ندارند. اینجاست که ارزش مجالس روضه اباعبدالله الحسین(علیه‌السلام) شناخته می‌شود. مجالس روضه راهبردی‌ترین حربه برای فتح جهان است.

ذکر مصیبت و عزاداری سالار شهیدان اباعبدالله الحسین(علیه السلام) توسط سیدرضا نریمانی و مسعود پیرایش و حاج احمد پناهیان بخش پایانی مراسم بود.

شهیداحمد محمد مشلب در تاریخ 19 جمادی‌الاول 1437 و در سن 21 سالگی در تل حمام روستایی در جنوب حلب به فیض شهادت رسید. از بخشی از وصیت‌ این شهید بزرگوار آمده است: «خدا توراکمک کند ای امام زمان؛ ماانتظار او را نمی‌کشیم، او انتظار ما را می‌کشد  و وقتی خودمان را درست کنیم و اصلاح کنیم بعد ساعاتی ظهور می‌کند.»

منبع:تسنیم

رسول خدا(ص) فرمود: کلامی به غیر ذکر خدا را زیاده مگویید  زیرا سخن گفتن زیاد  به غیر ذکر خدا موجب سخت شدن دل است و دورترین مردم از خدا سخت دلانند.

پی نوشت:

امالی شیخ طوسی، ص3