رایة الهدی

مراسم سومین شب عزاداری دهه فاطمیه در مسجد الهادی با سخنرانی حجت الاسلام والمسلمین میثم علی پناه و مداحی حاج محمود کریمی، حاج ابراهیم رحیمی و حاج محمد صمیمی برگزار شد.

نکاتی از سخنان حجت الاسلام علی پناه را بخوانید؛

_ هر نفسی که می کشیم یک قدم ما را به مرگ نزدیک تر می کند. می رسد روزی که باید سرازیر خانه قبر شد. باید حواسمان باشد. ما چوب حراج به دستمان گرفتیم و به لحظه لحظه ساعات عمر خود می زنیم و حواسمان نیست.حضرت فاطمه در آخرین لحظات زندگی از حضرت علی خواست که مناجات خدا را بکنند.

_ کسی که علم کیمیا داشته باشد کبریت سرخ را می تواند به مس به طلا تبدیل کند. حضرت علی فرمودند که هیچ چیزی به اندازه کبریت سرخ قیمت ندارد مگر باقیمانده عمر من و شما که نمی شود روی باقیمانده عمر قیمت گذاشت. فقط دو گروه هستند که از ارزش باقیمانده عمرشان مطلع هستند. مانند حضرت زهرا می فهمد که لحظه لحظه عمرش چقدر قیمتی است.

_ کسانی که از نفس به نفس عمرشان استفاده کنند و اجازه ندهند که یک لحظه از عمرشان ضایع شود در لحظات آخر عمرشان فکر می کردند که عمرشان را تباه کردند . وای به حال ما که لحظه لحظه عمرمان را بیهوده هدر می دهیم. وای به حال ما که فرصت سوزی می کنیم.

_ روش کسب اسلامی را بلد نیستیم و هر روز هم به مشکل بر می خوریم. امام صادق فرمودند که هر کسی که ابایی نداشته باشد که از چه راهی روزی به دست آورد خدا در قیامت بدون هیچ ابایی او را به جهنم می اندازد. حواسمان به حرام خوری ها باشد. این حرام خوری ها مشکلات را به وجود می آورد.

_ تلاش کنید و اجازه ندهید که جوانیتان بیهوده از بین برود.هر کس به هر کجا رسید مقدماتش در جوانی فراهم شده است. معدود کسانی بودند که در سنین بالا به جایی رسیدند . تمام انبیاء  و اهل ایمان در جوانی مقدمات کمال را فراهم کرده بودند.

_ اولین سؤال که از انسان پرسیده می شود از عمر است و دومین سؤال جوانی است. خدا به من و شما می فهماند که جوانی مهم است. همه عمر یک طرف و جوانی هم یک  طرف. عمر مفید ما همان بیست سی سال اول عمر است. فرشته ای هر شب در آسمان ها ندا می زند که ای جوان ها نگذارید که عمرتان تلف شود. ای سی ساله ها به این مقطع عمرتان مغرور نشوید. آدم عاقل در بالا بودن مغرور نمی شود و از پایین افتادن هم مأیوس نمی شود.

_ حضرت فاطمه باور کرده که یک حساب و کتابی است و در محراب دعا تمام تنتشان می لرزید. با این که ایشان بانوی اول عالم است. ما می گوییم جهنم و حساب و کتاب ولی مشکلمان این است که هنوز اهل یقین نشدیم. این شب ها از بی بی بخواهیم که ما هم اهل یقین و باور شویم.

_ چقدر برای ملاقات با خدا آماده ایم. این خطابی است که هر شب به چهل ساله های می شود. سن چهل سالگی سن رسیدن به کمال است. اگر تا چهل سالگی به کمال رسیدی که به مقصد رسیدی و الا اگر چهل رد شد و به کمال نرسیدی کارت خیلی سخت می شود. سخت نزدیک به محال می شود.

پنجمین روز مراسم عزاداری ایام فاطمیه با سخنرانی آیت الله حائری شیرازی و مداحی ذاکر اهل بیت(ع) در دفتر دکتر سعید جلیلی برگزار شد.

نکاتی از سخنان آیت الله حائری شیرازی؛

_ حضرت علی وقتی قدم در یک جایی می گذاشت نمی شد آن را برگرداند. وقتی پای خدا در میان می آمد هیچ چیز را به حساب نمی آورد و فقط خدا را در نظر داشت. دشمنان انتقام این ها را از حضرت علی گرفتند. خداوند همین را امتحان حضرت علی قرار داد. علی با این ها خصومت نداشت.این ها با خدا خصومت داشتند.

_ قرآن کتابی است که اگر فهمیده شود تمام نکات را گویا گفته است.

_ خداوند به پیامبر می فرماید زمانی که تو نماینده من نبودی امین و راستگو و اصدق الصادقین و نمونه اخلاق و خلیق و عصاره فضیلت ها بودی و از وقتی نماینده من شدی از نظر دشمنان دروغگو و افترا زن شدی! این ها دشمن هستند. زمانی که از طرف من مبعوث نشده بودی محمد امین بودی ولی حالا به تو دروغگو می گویند. این ها با من دعوا دارند.

_ اگر حضرت علی (ع) کسی را به حق کشته به امر خداوند این کار را کرده است. دشمنان با خدا دشمنی داشتند. ابلیس یک نماز چهارهزار ساله خوانده است. این عبادات مشترک بود. یعنی هم رو به خود بود و هم رو به خدا یعنی هم قرب الهی پیدا می کرد و هم عزت بین ملائک داشت به طوری که عزیز خدا شد.

_ خدا بعد از هر عبادت مشترک یک عبادت مختص می آورد که در امتداد عزت و اقتدار انسان نباشد و بر خلاف آن باشد. اگر این عبادت دوم را انجام دهد عبادت اول مورد قبول واقع میشود. عبادت اول که بر خلاف اقتدار انسان بود سجده بر آدم است. عبادت در اقل زمان بود و زورش به خودش نرسید و این بود که در مقابل خدا ایستاد.

_ اصرار برگناه کار را مشکل می کند. اصرار موجب هبوط و سقوط  شد. سجده نکردن موجب ملامت شد. چشیدن از میوه بهشتی موجب خطاب خدا به آدم شد. آن چه در صدر اسلام واقع شد این بود که این ها بر حصر حضرت علی مصر شدند و بر عبادت مختص مردود شدند. این ها بر کمک کردن مردم غالب شدند. از امتحان نماز و روزه و حج سر بلند بودند چون در امتداد اقتدارشان بود ولی در امتحان علی(ع) مردود شدند.

_ فاطمه زهرا بر این مردود شدن ها گریه می کند. اسلام منهای امامت امروزه کامل شده است و تجلی آن داعش است. هر کاری می کنند می گویند که از قرآن است.

_ تجلی قرآن با اهل بیت در اربعین است که بیست میلیون زائر امام حسین بودند. میزبان ها عاشقانه از زائرین پذیرایی می کردند. اهل عالم این را دیدند. عشق جاذبه دارد. به وسیله تجلی این عشق اسلام با ولایت به اهل عالم نشان داده شد.

_امام حسین و امام حسن دو چهره امامت می باشند. غدیر هشت سال دفاع مقدس را نجات داد.

_ دلیل گرفتن دل یک ظلم است و اگر دل انسان باز شود یک عدل دلیل آن است. از بزرگترین عدل هایی که دل انسان را باز می کند گریه بر اهل بیت است. دل با هیچ چیزی به سرعت اشک برای اهل بیت زنده نمی شود. یک قطره اشک بر اهل بیت جبران خیلی از چیزها را می کند. گریه بر اهل بیت هدر نمی رود.

در ایام عزای بی بی دو عالم حضرت صدیقه طاهره(س) به سراغ حجت الاسلام والمسلمین محمود ریاضت منبری شناخته شده در تهران رفتیم تا نظر او را درباره برخی مسائل روز بپرسیم.

در ایام فاطمیه امسال که با ایام نوروز مقارن شده، آیا می توان مراسم عزاداری حضرت فاطمه زهرا (س) را به درستی انجام داد و از مراسم نوروزی مانند دید و بازدید و سفرها هم غافل نشد؟ درواقع می خواهیم بدانیم چه نکاتی لازم است در نوروز رعایت شود تا حرمت فاطمیه محفوظ بماند؟

طبیعی است که اگر خودمان دچار مصیبت شویم در روزهای نوروز قدری رعایت می کنیم، یعنی از کارهایی که در نوروز سالهای قبل انجام می دادیم با وجود اینکه حرام و گناه نبوده، پرهیز می کنیم. البته نوروز اصول پسندیده ای دارد که سیره اهل بیت علیهم السلام هم آنها را تایید می کند، مانند رسیدگی به هم نوع؛ که مردم ایران هر سال در آستانه نوروز به ایتام و فقرا کمک می کنند. این اصل هم سیره عملی حضرت زهرا (س) است. برنامه های دیگری مثل صله رحم، نظافت منزل و رسیدگی به احوال یکدیگر پسندیده است اما باید از شادی هایی که هر سال داشتیم پرهیز کنیم. البته مردم ما در این زمینه فهمیده هستند. سال های گذشته هم که ایام محرم با نوروز مقارن شده بود مردم هم نوروز را داشتند و هم حرمت ماه محرم را نگه داشتند. پس منافاتی ندارد که جمع بین هر دو داشته باشیم. در مجالس و محافلی که به نام حضرت زهرا (س) است حاضر می شویم، از سیره عملی آن حضرت بهره می گیریم و ابراز محبت و ارادات خود را داریم و مراسم دیدار آشنایان و اقوام را هم به جا می آوریم.

با این توضیحات آیا می توان سیره عملی حضرت زهرا (س) را با بسیاری از آداب نوروز تلفیق کرد؟ گفت و گوها و رفتارها در این دید و بازدیدها چگونه باید باشد؟

در این مورد باید توجه کنیم که اگر خودمان عزادار بودیم چه می کردیم. طبیعتا دید و بازدید را داریم اما در مهمانی ها و جلسات که دور هم می نشینیم از فردی که از دنیا رفته یاد می کنیم، زندگی و خاطرات او را مطرح می کنیم و سعی می کنیم از خوبی هایش درس بگیریم. در فاطمیه و نوروز امسال هم می توانیم درباره سبک زندگی و سیره حضرت زهرا (س) سخن بگوییم و از آن حضرت درس بگیریم. به این صورت هم صله رحم انجام شده و هم از کلام آن حضرت بهره مند شده ایم. گفت و گوها به جای اینکه شوخی و خنده باشد می تواند داستانی از زندگی آن حضرت باشد.

برای حفظ وحدت بین برادران مسلمان به خصوص دو فرقه بزرگ تشیع و اهل تسنن چه باید کرد؟

در این مورد باید از خود اهل بیت علیهم السلام درس بگیریم. آن بزرگان در عزای مادرشان چگونه عمل می کردند؟ اقامه عزا کرده و معارف را بازگو می کردند. امام صادق (ع) فرمودند: یکی از اولین مواردی که ما به فرزندانمان یاد می دهیم، خطبه فدکیه مادرمان است. پس ما هم در مجالس و هیات ها خطبه فدکیه حضرت فاطمه زهرا (س) را بیان کنیم، به این صورت هم تبری انجام شده و هم تقیه. چون در خطبه حضرت فاطمه زهرا (س) توهین و جسارت به کسی نشده که وحدت را خدشه دار کند. بلکه گفتمان آن حضرت عامل وحدت است و شامل مباحث عبادی، اخلاقی، عقیدتی، اجتماعی و سیاسی است. درواقع به تعبیر حضرت امیرالمومنین (ع) شیعه هم زیرک است و هم باهوش؛ یعنی تبری را در حین تقیه انجام می دهد. چون تبری و ابراز دشمنی به دشمنان خدا و اولیای خدا از فروع دین است و در عین حال منافاتی با تقیه که موجب حفظ وحدت می شود ندارد. امام صادق (ع) هم درباره تقیه فرموده است: «التقیه دیني و دین ابائي؛ تقیه روش و دین ما و پدران ماست.» حضرت فاطمه زهرا (س) هم در خطبه فدکیه فرموده است: «اطاعت از ما باید باعث دوری از تفرقه و ایجاد وحدت شود.» درواقع آن حضرت در خطبه فدکیه در مواجهه با غاصبین حق، ولایت را عامل وحدت معرفی فرموده، پس ما حق نداریم که در مجلس عزای آن حضرت ولایت را به عنوان عامل تفرقه بیان کنیم.

نمونه اش این است که مقام معظم رهبری سالهاست در ایام فاطمیه اقامه عزا دارند و در هیچ جا وحدت خدشه دار نشده است. ضمن اینکه تبری که یکی از واجبات در فروع دین است وجود دارد، در عین حال اقامه عزا و اظهار ارادت به حضرت فاطمه زهرا (س) هم انجام می شود.

با این توضیحات ضرورتی ندارد که در اقامه عزای حضرت فاطمه زهرا (س) از دشمن  نامی ببریم؟

همین طور است. تز دشمن این است که بدنامی از بی نامی بهتر است. پس هر اندازه که ما به دشمن اهل بیت علیهم السلام توهین کرده و آنها را بدنام کنیم، در واقع آنها را بیشتر مطرح کرده ایم. در جایی که باید معارف اهل بیت علیهم السلام را مطرح کنیم، جایی برای آنها وجود ندارد.

پس به اعتقاد شما وقتی به دشمنان اسلام توهین شود، به نوعی آنها را مطرح کرده ایم و در عین حال بین مسلمانان ایجاد تفرقه کرده ایم؟

بله. آنها می خواهند مطرح باشند ولو با بدنامی. وقتی ما بر سفره معارف اهل بیت علیهم السلام می نشینیم مانند این است که انواع و اقسام اطعمه و اشربه لذیذ و خوشگوار در این سفره وجود دارد. چه نیاز است چیز متنعفنی در کنار این سفره قرار دهیم؟ همان طور که مرحوم آیت الله بهجت (ره) می فرمود: «اسم دشمنان اهل بیت علیهم السلام قبض در جلسه ایجاد می کند، سعی کنید در جلسات نام دشمنان این بزرگان را نبرید.» اگر در جلسه مذهبی بخواهیم حال خوشی داشته باشیم لازم نیست نامی از دشمنان اهل بیت علیهم السلام ببریم. این کار هم حال شخصی را بد می کند و هم در اثر کینه و تفرقه بین امت های اسلامی، حال اجتماعی را ناخوش می کند. پس طبق فرموده حضرت زهرا (س) که: «ولایت ما از تفرقه ایمنی می دهد» هر جلسه ای که ایجاد تفرقه کند، خلاف مسیر و گفتمان آن حضرت حرکت می کند. چون خطبه فدکیه گفتمان حضرت فاطمه زهرا (س) است و ایشان آنهمه مصیبت را تحمل کرد اما جایی را آتش نزد، به کسی تازیانه نزد و آسیب وارد نکرد. با آن حال به مسجدالنبی آمد و شروع به گفتمان کرد. پس گفتمان به شیعه تعلق دارد و نباید اجازه بدهیم دشمن به ما بگوید منطق نداریم.

درواقع منطق شیعه وحدت است و این دستور از قرآن کریم است که حتی به بتِ بت پرستان هم توهین نکنید.

همین طور است. اگر به بت توهین کنیم یعنی منطق نداریم. قرآن و اهل بیت علیهم السلام ما را به بهترین راه هدایت می کنند. وقتی قرآن به ما دستور می دهد که توهین نکنید که این کار شما باعث ایجاد کینه می شود، آیا ما اجازه داریم در مجلس حضرت زهرا (س) مطلبی را بیان کنیم که کینه دشمن به آن حضرت بیشتر شود و وحدت خدشه دار شود؟ این کار خلاف تفکر فاطمی و علوی است. پس ما داغ ترین روضه های حضرت زهرا (س) را می خوانیم اما دشمن آن حضرت را حتی با توهین و بدنامی هم مطرح نمی کنیم.

در بعضی از هیات ها و مجالس دینی برای سینه زدن عریان می شوند. نظر شما در این باره چیست؟

ما قاعده کلی داریم و آن اینکه شما هر کاری اعم از واجب و مستحب انجام می دهی، اگر مفسده دارد نباید انجام بدهی. به عنوان مثال نماز خواندن در جایی که سقف آن در حال ریزش است، باطل است چون مفسده دارد. در عزاداری هم هر عملی که انجام می دهیم از جمله لخت شدن موقع سینه زنی، طبق قاعده کلی اگر مفسده دارد نباید آن را انجام داد. به عنوان مثال هیات در جایی برگزار شده که چراغ ها روشن است، آقایان در سنین مختلف هستند و بدن عریان یکدیگر را می بینند و ممکن است فیلمبرداری شود و نامحرم هم آن مجلس را ببیند، در این مورد خوف مفسده وجود دارد و قطعا حرام است. اما گاهی هیات در مجلسی است که خانم ها اشرافی بر مردها ندارند، چراغ ها خاموش است، فیلمبردای نمی شود و مورد استفاده افراد دیگری قرار نمی گیرد تا سوءاستفاده شود، در این مورد اشکالی ندارد. روایت شده است که هر نوع برای خودتان عزاداری می کنید برای ما هم همان طور عزاداری کنید.

گاهی اوقات بزرگان ما توصیه های اخلاقی دارند به این دلیل که خوف وقوع حرام وجود دارد. این قاعده کلی ندارد و نمی توانیم بگوییم هر کسی که برهنه شود مخالف مقام معظم رهبری است. درحالیکه خود ایشان هم چنین مطلبی را نفرموده اند. اما اگر کسی به توصیه های مقام معظم رهبری عمل کند، برای خودش بهتر است. درمجموع چون حکم حرام ندارد و ممکن است مفسده ای را شامل نشود، اگر کسی موقع سینه زنی لخت شد نباید با او برخورد سلبی شود.

نوروز امسال با ایام شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) همزمان شده است. این پیوستگی تاریخ قمری و شمسی فرصت خوبی است تا مردم مسلمان کشورمان، سبک زندگی ایرانی و اسلامی را به یکدیگر پیوند زده و در بزرگداشت هر دو مراسم تلاش کنند. حاج یدالله بهتاش، پیرغلام اهل بیت علیهم السلام، مطالبی را در این باره یادآوری می کند.

می دانیم که نوروز یک عید ایرانی بوده و ایام فاطمیه مراسمی اسلامی است. در عین حال اکثریت قریب مردم ایران، مسلمان و شیعه مذهب و دوستدار حضرت فاطمه زهرا (س) هستند. در چنین شرایطی با توجه به اینکه روزهای نوروز امسال با ایام فاطمیه متقارن و همزمان شده است، برای پیوند زدن این دو مراسم ایرانی و اسلامی چه باید کرد؟

در ایام نوروز و سال جدید بعضی کارها با شهادت حضرت فاطمه (س) منافاتی ندارد. مثلا نظافت کردن خانه و یا دیدن اقوام و خویشان عیبی ندارد. اما بعضی کارها در شان اهل بیت علیهم السلتم نیست، مثلا مراسم شادی و عروسی و یا تبریک به مناسبت سال نو نباید در ایام فاطمیه انجام شود. افرادی که مذهبی و ولایی هستند، این گونه موارد را همیشه رعایت کرده اند.

دید و بازدیدها هم مصداقی از صله رحم است که در اسلام هم در آن تاکید شده است. در این مورد چه نکاتی باید رعایت شود؟

در این باره بزرگترهای خانواده می توانند مدیریت کنند. وقتی اقوام و آشنایان دور هم می نشینند، بزرگترهای فامیل آیه ای از قرآن کریم و یا حدیث و روایتی از اهل بیت علیهم السلام بگویند. اگر هم اظهار شادی شد تذکر بدهند تا ایام عزاداری حضرت فاطمه (س) رعایت شود. در عین حال تخمه و آجیل هم با عزاداری منافات دارد، چون همان طور که ما در عزای یکی از اقوام خودمان جلوی مهمان تخمه نمی گذاریم، در شهادت حضرت فاطمه (س) هم باید از این کار خودداری کنیم. این گونه موارد را بزرگترهای فامیل باید رعایت و مدیریت کنند.از طرف دیگر تعطیلات نوروزی فرصت خوبی است تا مردم در جلسات عزاداری و هیات ها شرکت کنند.

در عزاداری ها چه کنیم که وحدت بین امت اسلام حفظ شود؟

ما مطیع رهبرمان هستیم و وقتی ایشان در منزل خودشان مجلس روضه دارند، ما هم باید از ایشان الگو بگیریم. اما برخی موارد دشمنان دین را تحریک می کند و باید از آن دوری کنیم. مانند اینکه روضه بخوانیم اما چه لزومی دارد که اسم بعضی افراد را مطرح کنیم و یا از مردم لعن بگیریم؟ می توان مصائب اهل بیت علیهم السلام را بخوانیم.

در جلد 72 کتاب بحار الانوار صفحه 412 نوشته شده که امام صادق (ع) به شخصی به نام ابن مشکان می رسد و فرمود: «شنیده ام که هر کسی در مقابل تو به حضرت امیرالمومنین امام علی (ع) توهین کند بسیار ناراحت می شوی به قدری که حاضری به او آسیب بزنی!» او پاسخ داد: «بله، من و خانواده ام این گونه ایم و درباره حضرت امیرالمومنین (ع) حساسیت داریم و به کسی اجازه جسارت به آن حضرت را نمی دهیم.» امام صادق (ع) فرمود: « فَلَاتَفْعَلْ فَوَاللَّهِ لَرُبَّمَا سَمِعْتُ مَنْ شَتَمَ عَلِیّاً وَ مَا بَیْنِی وَ بَیْنَهُ إِلَّا أُسْطُوَانَةٌ فَأَسْتَتِرُ بِهَا فَإِذَا فَرَغْتُ مِنْ صَلَاتِی أَمُرُّ بِهِ فَأُسَلِّمُ عَلَیْهِ وَ أُصَافِحُه» یعنی این کار را نکن، به خدا قسم چه بسیار شنیدم که کسی به امام علی (ع) دشنام می داد در حالی که بین من و او فقط ستونی بیش فاصله نبود و من خودم را پشت آن پنهان می کردم، هرگاه نمازم را تمام می کردم، از کنار او می گذشتم و سلامش می کردم و مصافحه می نمودم.

پس برای اینکه وحدت ایجاد شود باید بدانیم در دوره ای زندگی نمی کنیم که بگوییم حرفی را می زنیم و همین جا می ماند و منتشر نمی شود. چون وسایل ارتباط جمعی گسترده شده و حرف های بدون رعایت درباره اسلام می تواند باعث ایجاد زحمت شیعیان دیگر شود. همان گونه رفتار کنیم که مقام معظم رهبری فرمودند که شمشیر دشمن را تیز نکنیم.

 بعضی افراد در هیات ها و مجالس دینی بدون لباس سینه زنی می کنند. نظر شما در این باره چیست؟

خیلی کارها حلال است اما همه کارهای حلال را در هر جایی نباید انجام داد. مراجع ما و مقام معظم رهبری هم در این باره فتوای حرام بودن نداده اند. اما باید در این مورد رعایت شود. چون حتی اگر نامحرم هم حضور نداشته باشد خود مردها هم باید از این کار در مقابل یکدیگر خودداری کنند. از طرف دیگر اگر کسی با تلفن همراهش ازآن جلسه فیلمبرداری کند و در وب سایت ها منتشر کند می تواند باعث وهن و مشکل شود. امروزه دشمنان همجست و جو می کنند تا ضعفی را پیدا کنند.

به یاد دارم که زمانی در کسور بحرین منبر می رفتم. در آنجا یکی از افرادی که مردیان زیادی دارد قمه زنی را رایج کرده بود. در همان زمان یکی از افراد برنامه مستندی را دیده بود که پرنده ها لانه جوجه هایشان را ترمیم می کنند، در حالی که در همان برنامه نشن داده بود که شیعه بر سر فرزند خود قمه می زند و با تیغ ضربه ای بر سرش می زند که خون او به لباسش می پاشد. باید بدانیم کارهای حلال را هم نباید انجام بدهیم تا دشمنان از آن سوء استفاده نکنند.

عقیق

شیخ صدوق در عیون اخبار الرضا از رسول خدا صلی الله علیه و آله روایت نموده است هنگامی که روز قیامت فرا رسد دخترم فاطمه در حالی محشور می‌شود که لباس‌های خون آلودی با وی خواهد بود. آنگاه یکی از پایه‌های عرش را می‌گیرد و می‌گوید: "ای خدای عادل! بین من و قاتل فرزندانم حکم کن!"
سپس پیامبر اکرم فرمود: "به خدای کعبه سوگند که خداوند برای دخترم [به حق] قضاوت می‌کند، زیرا خداوند برای غضب فاطمه غضب می‌نماید و با رضایت وی راضی خواهد شد.


متن حدیث:

عیون أخبار الرضا (ع) بالأسانید الثلاثة عن الرضا عن آبائه (ع) قال رسول الله (ص) تحشر ابنتی فاطمة یوم القیامة و معها ثیاب مصبوغة بالدم فتتعلق بقائمة من قوائم العرش فتقول یا عدل احکم بینی و بین قاتل ولدی قال رسول الله (ص) فیحکم لابنتی و رب الکعبة و إن الله عز و جل یغضب لغضب فاطمة و یرضی لرضاها؛

روزى فاطمه عليهاالسلام به محضر پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله آمد و گفت: يا رسول اللّه سلمان از لباس ساده من تعجب مى‌كند! قسم به خدايى كه تو را به پيامبرى برانگيخته است، مدت پنج سال است كه زيرانداز شبانه من و على پوست گوسفندى است كه روزها علوفه شترمان را بر روى آن مى ريزيم، و بالش ما نيز قطعه پوستى است كه درون آن از ليف درخت خرماست.

متن حدیث:

دَخَلَتْ فاطِمَةُ عليهاالسلام عَلَى رَسُولِ اللّه ِ صلي الله عليه و آله وَ قالَتْ: يا رَسُولَ اللّه ِ اِنَّ سَلْمانَ تَعَجَّبَ مِنْ لِباسى، فَوَالَّذى بَعَثَكَ بِالْحَقِّ نَبِيّا مالى وَ لِعَلِىٍّ مُنْذُ خَمْسِ سِنينَ اِلاّ مِسْكَ كَبْشٍ نَعْلِفُ عَلَيْهِ بِالنَّهارِ بِعَيرَنا فَاِذا كانَ اللَّيْلُ اِفْتَرَشْناهُ وَ اِنَّ مِرْفَقَتَنا لَمِنْ اُدْمٍ حَشْوُها لِيفُ النَّخْلِ.

از سفره ي عشق لقمه ناني داريم

صد شكر هنوز هم تواني داريم

از گرد و غبار قلبمان آكنده ست

ما فاطميه خانه تكاني داريم

سعیدپاشازاده

گفتند کارتان؟ همه گفتیم نوکریم

چون بار عشق را به سر شانه می بریم

ما را اگر چه بازی دنیا خراب کرد

اما به لطف روضه ی ارباب بهتریم

از هر چه بگذری سخن دوست خوشتر است

پس می شود به عشق تو از هر چه بگذریم

فرقی نمی کند چه کسی با چه منصبی

در پای سفره ات همه با هم برابریم

گریه زبان مادری نوکران توست

احساس می کنم همه با هم برادریم

«ما را سری است با تو که گر خلق روزگار

دشمن شوند و سر برود هم بر آن سریم

مسجد برای زاهد و کعبه برای خلق

بگذار با حسین بگویند کافریم

علامه ایم گاهی و گاهی رسول ترک

یک روز روضه خوان تو  یک روز منبریم

با هر که گفت گریه چرا گفته ایم که

ما داغدار حنجر در زیر خنجریم

سعیدپاشازاده

تا گريه بر حسين تمناي خلقت است

بين من وتمام ملائك رقابت است

نزديك مي كند دل ما را به هم حسين

اين اشك روضه نيست، كه عقد اخوت است

مقبول اگر شداست نمازي كه خوانده ايم

مهر قبوليش به خدا مهر تربت است

ما از غدير سينه زن كربلا شديم

اين دست هاي رو به خدا دست بيعت است

پيدا شديم هرچه در اين راه گم شديم

يعني فقط حسين چراغ هدايت است

از دخل ابروي حسين است خرج ما

نوكر براي صاحبش اسباب زحمت است

قران و منبرو دوسه خط روضه ي عطش

ساعات خوب هفته همين چند ساعت است

حالا كه بغض بسته به من راه حرف را

مقتل بخوان كه موقع ذكر مصيبت است

افتاده بود روي زمين زبر دست و پا

شعرم تمام مي شود اينجا. روايت است :

كه چون تنگ شد بر او ميدان

فتاد از حركت ذوالجناح از جولان

نه ذوالجناح دگر تاب استقامت داشت

نه سيدالشهدا بر جدال طاقت داشت

هوا ز باد مخالف چو قيرگون گرديد

عزيز فاطمه از اسب سرنگون گرديد

بلند مرتبه شاهي زصدر زين افتاد

اگر غلط نكنم عرش بر زمين افتاد

سوز هميشه ي جگرم باش يا حسين

من سينه مي زنم سپرم باش يا حسين

در طول عمرجز تو پناهي نداشتم

مثل گذشته ها پدرم باش يا حسين

هر روز مادرم سر سجاده گفته است

خيلي مراقب پسرم باش يا حسين

اي نام تو بهانه ي شيرين زندگي

شور محرم و صفرم باش يا حسين

پايين پات سربگذارم تو هم بيا

بالاي جسم محتضرم باش يا حسين

جان مرا بگير حوالي قتلگاه

اين گونه اخرين خبرم باش يا حسين

دستم به دامنت نرسيد اين جهان اگر

باب الحسين منتظرم باش يا حسين

باشد قرار بعدي ما اربعين حرم

مهر قبولي گذرم باش يا حسين

سربازهاي لشكر يا زينب توايم

حرز مدافعان حرم باش يا حسين