رایة الهدی

قاسم سلیمانی در قبر مدافع حرم

حجت الاسلام و المسلمین سید حسین مؤمنی، استاد حوزه علمیه قم در نخستین شب محرم در جمع هزاران نفر از زائران و مجاوران حرم ملکوتی حضرت رضا علیه السلام، گفت: حذیفة بن یمان نقل می کند «رسول خدا صلی الله علیه واله را دیدم که دست حسین بن علی علیه السلام را گفته بودند و به مخاطبان فرمودند "نسبت به حسین معرفت پیدا کنید"». سؤال اینجا است که منظور رسول خدا از معرفت چیست؟ آیا منظور از معرفت، معرفت ظاهری است؟ یعنی بدانیم که اجداد ایشان چه کسانی هستند؟

وی ادامه داد: رسول گرامی اسلام می خواهند به ما بفهمانند که حسین علیه السلام «سرالله» است و باید نسبت به او از لحاظ جنبه معنوی شناخت پیدا کرد و نه ظاهری.

سخنران حرم مطهر رضوی با بیان این که ارتباط با حضرت اباعبدالله الحسین سبب قرب به خدا و سلوک الله می شود، تصریح کرد: هر انسانی که می خواهد به حیات طیبه دست یابد باید نسبت به حضرت سیدالهشدا علیه السلام معرفت داشته باشد.

وی سپس بیان داشت: در جلد 44 بحار الانوار نقل شده است «رسول خدا صلی الله علیه و آله در مسجد بودند که صیادی وارد شد و بچه آهویی را به ایشان اهدا کرد و آن حضرت بچه آهو را به امام حسن علیه السلام هدیه دادند؛ سپس امام حسین علیه السلام وارد مسجد شدند و با دیدن بچه آهو از رسول خدا برای خود بچه آهویی درخواست کردند؛ ناگهان ملاحظه کردند که در جلوی مسجد شلوغ شده است و دیدند آهویی به همراه بچه اش به سمت مسجد در حال حرکت است و هنگامی که به رسول خدا رسید، بچه خود را به ایشان هدیه کرد» بنابراین می توان نتیجه گرفت که خداوند متعال حتی لحظه ای نمی خواهد در گلوی حسین علیه السلام بغضی بماند.

حجت الاسلام و المسلمین مؤمنی یکی از راه های رسیدن به معرفت را «زیارت عاشورا» دانست و ابراز داشت: باید از معرفت ظاهری به معرفت واقعی رسید و درک کرد که حسین سرالله است.

وی با بیان این که در «زیارت عاشورا»، «زیارت رجبیه» و سخنان معصومین علیهم السلام عباراتی وجود دارد که فقط به امام حسین علیه السلام نسبت داده شده است، گفت: باید بررسی کرد که از این مطالب چه استفاده اخلاقی تربیتی می توان کرد؟ این که چه ویژگی منحصر به فردی در وجود امام حسین علیه السلام وجود دارد که هر کسی که با ایشان گره بخورد عزتمند و وجیه عندالله می شود؟ چرا به امام حسین علیه السلام، اباعبدالله می گویند؟ حسین چرا دردانه خداست؟

این استاد حوزه علمیه قم با طرح این پرسش که چرا سیدالشهدا علیه السلام «داعی الله» هستند، پاسخ داد: زیرا حضرت اباعبدالله علیه السلام برای دعوت مردم به سوی خدا خون خود را اهدا کردند.

وی همچنین به این سخن از رسول خدا صلی الله علیه وآله که می فرمایند «حسین از من است و من از حسین» اشاره کرد و افزود: در روایتی از پیامبر گرامی اسلام نقل شده است که ایشان به امام حسین علیه السلام نگاه می کنند و می فرمایند «حسین مصباح الهدی و سفینة النجاة؛ حسین نور هدایت و کشتی نجات است».

حجت الاسلام و المسلمین مؤمنی سپس نتیجه گرفت: بدین جهت امام حسین علیه السلام «سرالله» است که به تمام معنا به مقام عبودیت پروردگار دست یافته بود.

به اطراف که نگاه می‌کنم افراد متفاوتند، این روزها خیلی‌ها در تقلای برپا کردن علم و عزای تو هستند، عده‌ای هم شاید تو را خیلی نشناسند ولی حال و هوای محرم، دل‌های آنان را حسینی می‌کند، عده‌ای هم که تو را می‌شناسند در این ایام واقعا محزونند و هیاتی می‌روند و سینه‌ای می زنند ولی از زندگی تو در فاصله ولادت تا شهادت چیزی نمی‌دانند یا اگر بدانند، چیزی توی زندگیشان تغییر نمی‌کند و با تمام شدن محرم باز برمی‌گرند به روال سابق.

ولی آقا جان! عده‌ای هستند که با کمی‌شان می‌ارزند به همه قبلی‌ها. کسانی که با تو زندگی می‌کنند و نفس می‌کشند، شنیدن اسم تو برای گریه کردنشان کافی است. سعی در احیای آنچه تو برایش از همه چیزت گذشتی دارند و آخر هم مثل تو شهید می‌شوند.کسانی که دغدغه دین دارند و امام شناسند؛ تابع رهبرند و عاشقانه همه چیزشان را فدای او می‌کنند. خلاصه امام شناسند، آنان که هرچقدر هم از لحاظ منصب‌های دنیوی دارای درجه باشند برای آقایشان خاکند، آنان که روزشان همیشه با سلام بر تو آغاز می‌شود.

نمازشان همیشه باشکوه و اول وقت است فرزندشان که پاره وجودشان است هم نام شماست. کسانیکه شروع همه سخنانشان با صلوات بر مادرتان است و اسم هیئشان محبان فاطمه(س)... آنان که با تمام مشغله‌های کاریشان در محرم عاشقانه برای تو‌ هستند و برای تو هیات می‌گیرند. می‌شناسی که آقا! حتما پدرم را می‌دیدی که چطور یک گوشه از هیات می‌نشیند و زار زار گریه می‌کند و تعجب همیشگی ما از کودکی که "بابا چرا برخلاف همیشه که خندان است اینچنین می‌کند؟" می‌دیدی که چطور برای مظلومیتت اشک می‌ریزد و می‌دانی که او بود اولین بار برای من قصه یتیمی رقیه(س) را تعریف کرد. آه! که هیچ وقت از یادم نمی‌رود.

عزیز زهرا(س)! خودش همیشه می‌گفت که چطور در جنگ، عاشقانه برای باز شدن راه کربلا می‌جنگیدند و دوستانش می‌گفتند حتی تا این اواخر امکان نداشت موشکی را تست کنند بدون اینکه قبلش توسل به شما و خاندان مطهرتان پیدا نکنند. شما که بهتر از من می‌شناسی‌اش. آخر من که شاخص خوبی برای معرفی‌اش نیستم! شاید شما آسمانی‌ها بیشتر از ما او را بشناسید. او که همیشه از همه دوربین‌ها فراری بود.

باور داشت که باید احیاء کننده امر به معروف و نهی از منکر در جامعه باشد و با عمق وجود یقین داشت که باید ایستادگی کرد هر چند تکفل تعداد زیادی از ایتام و سادات را بر عهده داشت و نامه‌های پر از محبت آنان را به پدر دیدم که او را لفظ بابا خطاب کرده بودند. کسانی که در پروازشان هم به تو اقتدا می‌کنند، درست بعد از اقامه نماز جماعت ظهر و عصر همراه جمعی از یاران مخلص و عاشق تو به معراج پر می‌کشند.

امروز اما حرفم چیز دیگری است. این روزها که دومین سال عروج او به بهشت است خودت می‌دانی که هر لحظه ما او را کنار خود حس می‌کنیم و از او حاجت می‌گیریم و شاید بیشتر از وقتی که ظاهرا بود با او حرف می‌زنیم. امسال محرم آمده‌ام که باز با تمام وجود بگویم برای شما که می‌شناختی‌اش، برای عالمیان، برای آنان که پدرم را نمی‌شناختند می‌خواهم شهادت بدهم که پدرم عاشق حسین(ع) بود و حسینی شد تا اجازه دادند حسینی پرواز کند.

نکاتی از سخنان حجت الاسلام دارستانی :

*یکی از آثار زیارت رحمتی است که صاحب حرم با دل ما تماس می گیرد که فلانی بیا به زیارت ما.

* دو جا تا دعوت نشویم نمی توانیم برویم1- زیارت 2- خیمه عزای سیدالشهدا(ع).

*زیارت یک حقی به  گردن ولی خدا می اندازد، مثلا رفیقی دارید که از استان های دور دست برای دیدن شما می آید، شما احترام بیشتری به او خواهید گذاشت.

* هر سلامی علیک دارد، اگر بنده از اینجا به کربلا میروم برای زیارت، این رفت، آمدی نیز دارد، آیا آنها هم می آیند؟

*پیامبر فرمود هرکسی ما را زیارت کند روز قیامت ما به دیدار او خواهیم رفت، در صحرای محشر هیاهویی به پا می شود که آنها که بودند که رسول الله خاتم الانبیا(ص) به استقبال آنها رفت، در صحرا صدا می آید اینها زائران حرم حسین(ع) هستند.

*سیدالشهدا فرمود هرکس بعد از مرگ من به زیارت من بیایید، در قیامت به زیارت او خواهم رفت، اگر در آتش جهنم رفته باشد از میان آتش او را بیرون خواهم کشید.

*حرم اهل بیت حرم خداست هر بی سروپایی نمی تواند داخل برود.

*امار رضا فرمود: هرکس به زیارت من بیاید سه جا به زیارت او خواهم رفت، اگر هراس داشته باشد به او می گویم نترس من با تو هستم، وقتی نامه ی اعمال می آید کاری می کنم که با دست راست آن را بگیرد، وقت حساب کتاب و میزان در کنار او خواهم بود.

* یک عارف در راه کربلا مسیر خود را گم کرد، از چوپانی مسیر را پرسید، چوپان به او مسیر را نشان داد و گفت: این همه به کربلا رفتی سلام دادی جواب سلامی  هم شنیدی؟ عارف به چوپان گفت: مگر تو سلام می دهی جواب میشنوی؟ چوپان گفت: اگر به کسی سلام دهم و جواب ندهد دیگر به او سلام نمی کنم سپس سلامی داد و ناگهان صدای حضرت آمد و فرمود: علیک السلام.

*مرحوم نخودکی فرمود: من یکبار هم نشد به زیارت بروم و حضرت را نبینم، حضرت جواب سلام تمامی سلام دهنده ها را می دهد.

دریافت

حاج منصور ارضی - بخش اول

دریافت

حاج منصور ارضی - بخش دوم

دریافت

حاج منصور ارضی - بخش سوم

سخنرانی استادجاودان در حسینیه آیت الله حق شناس؛

*زندگی هیچ کسی برایش خیر ندارد، مگر دو دسته از آدم ها، یکی کسی که هیچ خرابی به بار نمی آورد، هرچه کار می کند خدمت است، خوبی است، خوش اخلاقی است، یا کسی که اگر خرابی داشته، دارد جبران می کند، این دو آدم زندگیشان برایشان خیر دارد.

*در قیامت یک زنجیر کشیده اند، حالا به زبان من، خدای متعال می فرماید: هرکسی که به کسی ظلم کرده، از اینجا عبور نکند، هیچ کس از اینجا عبور نمی کند، یک ظلمی در حساب دارد، یا حل کند یا برود، حالا می گوییم خب در همین دنیا حلش کن.

*اگر کسی هیچ باری نداشته باشد، دعایش مستجاب است، این کم است، دو مورد شرط می گویم برای دعای مستجاب، یک اینکه هیچ حساب و بدهکاری و ظلمی ندارد، به هیچ وجه و دوم پاک و حلال می خورد، این آدم دعایش مستجاب است.

*ما زندگی برایمان اصل است، چون بچه ای که درس می خواند در دبیرستان یا دانشگاه، اگر تجزیه و تحلیل داشته باشد برای آینده، خب فکر می کند آینده زندگی من احتیاج به این تحصیلات دارد، کدام آینده؟ می گوید کار و کسبم، کار و کسب برای چه؟ حالا دانشگاه برای چه می روی؟ باز می گوید: برای کار و کسبم، برای اینکه یک کار بهتری پیدا کنم، اگر من مهندس شوم، ولو ده بیست هزار مهندس دارند بی کار می گردند، یک کار بهتر پیدا می کنم، بعد چی؟ بعد که آدم کار می کند و وارد کار شد، بعد چی؟ کار را هم برای زندگی. همه کوشش ما برای زندگی است، زندگی چند وقت طول میکشد، میگویند 70 سال 80 سال اما بعدش چی؟ بعد ندارد؟ ما اعتقاد داریم که بعد دارد.

*به حضرت زین العابدین(ع)، عرض کردند: آقا آن بهترین صورتی که آدم از دنیا میرود یعنی بهترین مرگ، چطوری است؟ بنده باید چگونه باشد که بهترین نوع مرگ برای او باشد و پیش بیاید؟ امام فرمودند که: آن وقتی آدم به بهترین مرگ از دنیا می رود، که کاملا همه خانه هایش را ساخته باشد، همه قصرهایش را بنا کرده باشد، کامل کرده و حالا می خواهد برود، این بهترین مرگ است. زحمت کشیدی یک خانه ساختی؛ خب حالا من یک پسر هم دارم، برای پسرم هم یک خانه ای پیدا کردم و دخترم چطور است و غیره خب همه اینها تمام شده، من حالا به بهترین مرگ رسیدم، یعنی چی؟ شما می گویید بهترین مرگ یعنی کسی که قصرهایش را ساخته، خیر، حضرت می فرمایند قصر ساختن یعنی این:أن یکون من ذنوبه تائباً، از گناهانش توبه کرده باشد.

و علی الخیرات مقیماً، دائما در خیر است، یک دانه هم کار بد دیگر در زندگی اش نیست. آدم اگر بخواهد می تواند به جایی برسد که یک دانه هم شر در زندگی اش نباشد، یک دانه ظلم در زندگی اش نباشد، یک دانه گناه در زندگی اش نباشد، همه کاری که می کند، خیر است، وقتی از دنیا می رود حبیب است. محبوب خداست که از دنیا میرود.

*جریان عاشورا، جریانی است برای اتمام حجت برای تمام امت اسلام. یک نقل هایی هست که یک بچه در روز عاشورا متولد شده بود، آورده بودند مثلا امام در گوش او اذان بگوید، آن را هم با تیر زدند. می خواستند حجت تمام کنند.

 سلام بر حسین

ورود کاروان به کربلا

کاروان سلاله های خدا

 کاروان امام عاشورا

کاروان بهشتیان زمین

 کاروان فرشتگان سما

یکی از نوکرانشان جبریل

 یکی از چاکرانشان حورا

گوشه ای از صدایشان داوود

 نفسی از دعایشان عیسی

نوجوانانشان چو اسماعیل

 پیرمردانشان خلیل آسا

زائر اشک هایشان باران

 تشنه مشک هایشان دریا

همه آیات سوره مریم

همه چون کاف و ها و یا و الی...

یوسفان عشیرهٔ حیدر

مریمان قبیله زهرا

کعبه می بیند و طواف ملک

 چشم تا کار می کند این جا

کشتگان حوادث امروز

صاحبان شفاعت فردا

تا به حالا ندیده هیچ کسی

 این همه آفتاب در یک جا

هر دلی با دلی گره خورده است

همه مجنون صفت، همه لیلا

دارد این کاروان صحرائی

دخترانی عفیفه و نو پا

همه با احترام و با معجر

همه در پرده های حجب و حیا

پرده را از مقابل محمل

باد حتی نمی برد بالا

‏دور تا دورشان بنی هاشم

تحت فرمان حضرت سقا

پای علیا مخدره زینب

روی زانوی اكبر لیلا

از غروب مدینه می آیند

در زمینی به نام كرب و بلا

می رسیدند و یاد می كردند

از سر و طشت و حضرت یحیی

حق نگهدار این همه مجنون

حق نگهدار این همه لیلا

علی اکبر لطیفیان