رایة الهدی

ورود کاروان به کربلا

او تا رسید گریۀ دنیا شروع شد

سینه زنی عالم بالا شروع شد

این حس مادرانه كه دست خودش نبود

دلشوره های زینب كبری شروع شد

وقت مرور خاطره های گذشته شد

اشك حرم میانۀ صحرا شروع شد

ذكر حدیث پیرهن سرخ كودكی

حرف از لباس یوسف زهرا شروع شد

وقتی لباس حنجر او را خراش داد

صحبت ز طشت و حضرت یحیی شروع شد

"واللهِ هاهنا ذُبِح طفلُنا الرَّضیع"

دیگرلهوف خوانی آقا شروع شد

"واللهِ هاهنا سبِی...روضه خوان بس است"

شرمندگی حضرت سقا شروع شد

یك تیغ كند كار خودش را تمام كرد 

غارت نمودن تنش اما شروع شد

امام حسین(ع)-مناجات

وقتی که صبح می وزد از کوچه ها نسیم

بی تاب می شود دل ما مثل یا کریم

سجاده پهن می کنم و رو به آفتاب

تسبیح کربلا و من وعادت قدیم

از بوی سیب تربت تو مست می شوم

پرواز می کند دلم از عطر این شمیم

گم می شوم دوباره میان حریم تو

از بس فرشته بال زند دور این حریم

آقا قسم به حرمت این لحظه های پاک

حالا که در خیال به پابوست آمدیم

بگذار تا دمی بنوازد مشام را

عطر تن شریف شما همرَه نسیم

***

پلکی زدم، دوباره اذان بود و اشک و من

سجاده باز بود پر از ذکر یا رحیم

تا اهدنا الصراط نمازم تمام شد

آمد ندا که راه حسین است مستقیم

رفتم به سجده و به خدا گفتم: هزار شکر

دستم جدا مباد ز دامان این کریم

پیشانی ام به تربت و گفتم: هزار شکر

سر جز به خاک حضرت سلطان نمی نهیم

***

مامور قبض روح خدا، دور ما نگرد

ما کربلا نرفته به تو جان نمی دهیم...

امام حسین(ع)-مناجات محرمی

بی نفخ صور فیض قیامت دمید باز

خون حسین در رگ امت دوید باز

با یك دعای فاطمه شد سهم ما بهشت

آری نسیم ماه محرم وزید باز

بی اذن اهل بیت هدایت نمی شدیم

یعنی صدای نوحه به عالم رسید باز

ما را به كوی اهل حرم راه داده اند

ما را عطای یوسف زهرا خرید باز

دل را به فیض خانه تكانی رسانده اند

دستی ، امام عشق به دلها كشید باز

این مملكت هماره دیاری حسینی است

تا اهل این دیار شود رو سپید باز

از پای منبر شه مظلوم كربلا

پیدا شود خمینی و شیخ مفید باز

با هر محرّم عاشقی آغاز می شود

جمعی شوند جزو سپاه یزید باز

آنانكه سر به پای ولایت نمی نهند

باید شوند از گِلِ خود نا امید باز

نام حسین روحِ جهاد آوَرد ببار

پس می رسد ز قافله بوی شهید باز

هر كس كه سوخت زیر خیام امام عشق

آتش گرفت مثل ((سه ساله شهید)) باز

 ((یا لیتنا)) دوباره به ((كنّا معك)) رسد

 ((فوز عظیم)) قسمت ((حبل الورید)) باز

هركس حسینی است مهیّای كربلاست

هر روز جبهه ایست برای مرید باز

((هل مِن مبارز )) است و هیاهو دشمنان

باید دهی جواب به خصم پلید باز

گاهی به دست ((فتنه)) گهی دست((انحراف))

سر می زند صدای ((نفاق جدید)) باز

آماده باشِ كاملِ اُردوی نینواست

هر روز روز نهضت و هر خطّه كربلاست

*آن چیز که مارا وادار کرد که در این مسیر قدم بر داریم خودمان نبودیم، تاکه از جانب معشوق نباشد کششی، کوشش عاشق بیچاره به جایی نرسد، دستگاه اهل بیت (ع) وقتی برای ما توسط خود اهل بیت(ع)  نمایش داده شد ما به اهمیت آن پی می بریم، بیش از هزار سال است که امام زمان(عج) صبح و شام گریه می کند و فرمود اگر اشک چشمم خشک شود خون گریه میکنم تا اینکه بمیرم.

آن کسی که می آید دستگاه امام حسین را سبک می شمارد واقعا نگاهش نگاه حقارت است زیرا خودش حقیر است، هرکس نگاهش به دستگاه سید الشهدا بلند باشد نشان بلند نظری خودش است. یک نمونه حضرت امام خمینی(ره) که فرمود: همه باید روضه بخوانند و همه مملکت باید گریه کنند. روضه ی سیدالشهدا اسلام را نگه داشته است .  قابل توجه آنهایی  که نزدیک محرم مقاله نویس می شوند به اسم آسیب شناسی عزاداری . افتخار رهبری که به عنوان ولی فقیه نام او در جهان برده می شود این است که من خود روضه خوان امام حسین (ع) هستم، خدا از حق خودش می گذرد ولی از حق سیدالشهدا (ع) نخواهد گذشت.

*هرکس در راه سیدالشهدا کوتاهی کند خدا او را نمی بخشد . محب خدا بودن مجانی نیست، پیغمبر هزینه داد، 13 معصوم را شهید کردند، چقدر پیامبر طعنه شنید، امیرالمومنین 25 سال خانه نشینی کرد و دید یک غاصب بالای منبر نشسته است، حضرت زهرا هزینه داد، آن چیزی که ما  از اهل بیت روضه می خوانیم چیزی است که ما می فهمیم، ما هم باید حاضر بشویم هزینه پرداخت کنیم، هیچ مشکلی ندارد یک نوکر امام حسین فحش بشنود .

 بخدا امروز قهوه خانه و قلیان اساس دست دشمن امام حسین(ع) است، عدم شناخت باعث شد برخی ذاکران به خطا بروند، یکی از ظرافت های دستگاه امام حسین آن است که زمانی که رسید به اوج نباید بخوانی، زمانی مداح نباید بخواند، یک زمان مداح باید خاک شود تا جاده برای مستمعین امام حسین صاف شود، این راه را ما باید درست کنیم ، باید خودمان خاک این راه باشیم تا مستمع درگیر ما مداح ها نشود و برود به معارف بالا دست پیدا کند. 

*شما اگر بخواهید وارد ارتش بشوید درجات شما از پایین به بالا می رود نسبت به سابقه شما ولی در دستگاه امام حسین همان اول امام یک سرلشکری بر دوش شما می زند . بعد از چند سال امام حسین سرهنگش می کند و همین طور ادامه پیدا میکند بعد از 70 سال می بینیم که امام حسین مارا می کند غلام ، پیرهم شده می شود پیرغلام .

 دستگاه سیدالشهدا تفاوتش این است. پیرغلامان امام حسین نگاهشان نگاه روضه است یعنی یک مادر بچه به دوش می بیند گریه می کند؛ در دستگاه امام حسین هرکه وارد شد باید تمکین کند به قانون امام حسین نه اینکه برای امام حسین قانون وضع کنیم، هرکسی می خواهد به امام حسین برسد باید مسیر را طی کند ، نمی شود تا یک ساعت قبل محرم هرگناهی خواستم انجام دهم تا اینکه محرم شد پیراهن مشکی بپوشم بله امام حسین راه می هد.

*امام صادق فرمود: شیعه ما اگر سوره حمد خواند به مرده و زنده شد تعجب نکنید، به مرحوم ناظم در وسط روضه خبردادند که فرزندت فوت شد، ناظم گفت: آقا جان من شغلم روضه خواندن است، کار شما هم مرده زنده کردن، وسط روضه خبر دادن ناظم فرزندت زنده شد، آن کس که به پیرغلام امام حسین بد نگاه می کند، یعنی دارد به خلوصی که امام حسین در وجود او قرار داده توهین می کند، سیدالشهدا در قله بندگی ایستاده است، بیش ازهزار سال است که امام زمان هر روز به وهب سلام می دهد، با اینک چند روز بیشتر اسلام نداشت ولی امام زمان به جابر با آن هم سن وسال وسابقه سلام نمی دهد.

مراسم استقبال از ماه محرم در هیئت فدائیان حضرت زهرا(س) برگزار شد که در ادامه بخش هایی از سخنان حجت الاسلام سعیدیان را بخوانید:

*چرا خداوند نام امام حسین را ماندگار کرد، علت اینکه خداوند از سیدالشهدا حمایت کرد چه بود؟ خداوند از کسانی حمایت می کند که آنچه که از آن ها در اوج محبت خدا هستند و در راه تربیت عاشق برای خداوند هستند حمایت می کند، در ادعیه وجود دارد که از خدا بخواهید جامعه ای داشته باشیم که در آن محبت به خدا وجود داشته باشد، نسبت به محبت الله خیلی توجه داشته باشید.

*در جامعه کبیره می خوانیم هرکسی شما را دوست داشت باشد حقیقتا خدا را دوست دارد، امام حسین هرآنچه که بود خدا بود، نور اهل بیت از نور خداست، هرکه شما رو دوست دارد که خود نمی بیند هر اراده ای در وجودش دارد اراده خداست، اگر در قلوب ما انکسار ایجاد شود، چرا ما واقعا نمی توانیم خدا را مثل آیت الله بهجت دوست داشته باشیم؟ چون قلب خود را در راه محبت خدا قرار داده بود، باید مشغولیات خود را کم کنیم با هرکسی حرف نزنیم.

*حرف هایی که ما می زنیم در آن خدا نیست، در شوخی های ما خدا نیست، لذا بی توجه هستیم نسبت به خدا، در مناجات شعبانیه داریم الهی هب لی کمال الانقطاع الیک مگر نعمت فقط ثروت است، آبرو وشخصیت نعمت است، آن کسانی که عزت خود را از خدا می گیرند، عزت آنها ماندگار است حتی بعد از مرگ، شرط آن عشق با خدا و عشق بازی با خداست، با نماز شب می شود خیلی در ها را باز کرد، خدا حسین بن علی را عزت داده است و به کسی عزت می دهد که وجودش سراسر محبت الله باشد.

*برخی ها برای اینکه عزت پیدا کنند هرکاری را انجام دهند، اگر می خواهید نوکری خوبی داشته باشید،محبت الله تنها راه است، راه رسیدن به سعادت محبت الله و عشق به خداست، دروغ می گوید می گوید کسی که می گوید عاشق خداست ولی اهل عبادت و اطاعت نیست، اولین دلیل ماندگاری امام حسین محبت الله است.

*روز عاشورا جبرئیل نازل شد، پرسید یا اباعبدالله تو چه قصدی داری؟ امام حسین فرمود: از خداوند بپرس تو چه دوست داری؟  علی بن ابیطالب 25سال پای ارزش ها ایستاد، تمام سختی ها را تحمل کرد؛ بعد از 25 سال مرد طوری به حضرت هجوم آوردند که نزدیک بود استخوان های حضرت خرد شود، ایستادگی پای دین دومین نکته است، خیلی ها بودند که هیئتی بودند و بعد از مدتی امام حسین را رها کردند.

*متاسفانه به شکلی شده است که قشر مذهبی ما حتی معاشرت هایش سخت شده است، در روایات آمده است که مومن در آخرالزمان غریب می شود، خیلی طعنه به علی علیه السلام زدند، ما غالبا این صفت را نداریم و با یک حرف سریع رنگ عوض میکنیم، آیت الله بهبهانی فرمودند: حضرت ظهور نمی کند زیرا ترس از این وجود دارد که توسط شیعیان خود کشته شود، یک فردی مهر بر صورت آیت الله بهبهانی کوبید و به ایشان گفت ما جلوی امام زمان نمی ایستیم، فرد شب آمد به دستان آقای بهبهانی افتاد، گفت خواب دیدم که امام زمان آمده و به من فرمود این خانه را بفروش چون از پول ناپاک خریده ای، برخی ها در ماه 150هزار تومان قلیان می کشند ولی یک قران خرج دین خود نمی کند، آقا فرمود: زن خود را باید طلاق بدهی چون زن تو خواهر رضاعی توست ، برگشتم به امام زمان گفتم شما هنوز نیامده داری همه چیز مارا می گیرید.

 بشیر دهّان از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: کسى که به قصد زیارت قبر امام حسین علیه السلام از خانه خود بیرون مى‌آید، به ازاى هر گامى که برمى‌دارد به تدریج از گناهانش آمرزیده مى‌شود و قدم به قدم پاکتر مى‌گردد تا به قبر مطهر برسد.
در آن هنگام خداوند به او خطاب مى‌کند که: اى بنده من! از من بخواه تا خواسته‌ات را برآورم، مرا بخوان تا تو را اجابت کنم، مرا بخوان تا تو را حاجت روا کنم، هر چه مى‌خواهى بخواه تا تو را عنایت کنم. 
بشیر دهّان مى‌گوید: امام صادق علیه‌السلام در دنباله گفتارش فرمود:  و بر عهده خداوند است که آنچه را که وعده کرده است وفا نماید.

متن حدیث: 

عن بشیر الدهان عن أبی عبد الله ع قال إن الرجل لیخرج إلى قبر الحسین ع فله إذا خرج من أهله بأول خطوة مغفرة لذنوبه ثم لم یزل یقدس بکل خطوة حتى یأتیه فإذا أتاه ناجاه الله فقال عبدی سلنی أعطک ادعنی أجبک اطلب منی أعطک سلنی حاجتک أقضها لک قال قال أبو عبد الله علیه السلام و حق على الله أن یعطی ما بذل؛

در کوچه ها نسیم بهشت محرم است

این شهر بی مجالس روضه ، جهنم است

نوكر بايد آقا باشد

ما بايد توجه داشته باشيم كه هیئات و مجالس مذهبي به نام چه بزرگواراني تشكيل شده و انتساب به چه انوار مقدسه­ای دارد؟ شخصیت­هایی كه عرشيان و فرشيان، مبهوت عظمت مقام و منزلت آن­ها هستند. حداقل برای یک بار هم که شده ترجمه­ی زیارت «جامعه­ی کبیره» را بخوانیم و با اوصاف و کمالات امامان معصوم «علیهم السلام» ولو در حدّ ابتدایی آشنا شویم، تا به خود اجازه ندهیم و جرأت پیدا نکنیم که در مجالس متعلق به آن بزرگواران کارهایی که دون شأن و مقام و منزلت آنان است انجام دهیم. آن ارکان توحید و معرفت، قدسی صفتانی می­باشند که عرفان و معرفت به منزلت و حقّشان را باید از خداوند درخواست کنیم که «اَن تُدخِلنی فی جملةِ العارفین بهم و بحقِهم»( من لا یحضره الفقیه؛ ج2 ص615)

لذا به جا و ضروری است كه در چنين مجالسي، چه در سينه زني ها و عزاداري ها و چه در شادي­ها و دست افشاني­ها، از حركات و روش­ها و سبك­هايي که به دور از شأن و ساحت قدس آنان بوده و نوعاً وارداتي مي‌باشد و از ادبياتي كه هماهنگي با فرهنگ و هویت ديني و ملي و بومي ما ندارد، پرهيز كنيم.

 فقه هيئت

 از آسيب هاي تهديدكننده­ی آثار و بركات معنوي و مادي هيئات و جلسات مذهبي، عدم آشنايي مجريان آن­ها با فقه هيئت داري است، تا جايي كه براي انجام امر مستحبي بعضاً مرتكب كارهاي حرام و ضمان آور مي‌شوند. به عنوان مثال اگر برنجي را به هيئتي بدهند كه نذر شب تاسوعا شده، جايز نيست كه ظهر تاسوعا و يا غير آن اطعام كنند و اگر تخلفي صورت گرفت، به نذر وفا نشده و بر ذمه­ی ناذر باقي مي‌ماند و در مواردي ممكن است موجب كفاره­ی حنث نذر هم بشود و گيرنده­ی برنج نيز چون آن­طوري كه گفته شده عمل نكرده، مسئول خواهد بود.

لذا لازم است مجريان هيئات مذهبي، فقه تمامي اموري كه در هيئت هاي مذهبي مورد ابتلا مي‌باشد، نظير احكام وقف و نذر و وكالت و امانت و قرباني و نظایر آن را از طريق ارتباط مستمر با علماي آگاه به مسائل شرعي بياموزند، تا خود و ديگران را گرفتار در دنيا و آخرت نكنند و به مظالم عباد گرفتار نشوند.

(رساله شور و شعور توسط حجت الاسلام جعفر صالحان تدوين شده است)

 زنده یاد باقر حاج ابوالحسن معمار (مرشد باقر)

مصیبت‌خوانی (روضه) در وصف غربت حضرت مسلم بن عقیل علیه‌السلام- قاصد امام حسین علیه‌السلام- و اعلام "دم" سینه‌زنی ایستاده

زنده یاد "مرشد باقر"، در ادامه مصیبت خوانی یکی دیگر از خوانندگان مذهبی خوانده و در آغاز برنامه خود، آخرین لحظه‌های عمر "حضرت مسلم علیه‌السلام" را توصیف کرده است. در ادامه، با اعلام دم سینه زنی ایستاده، حاضران، با تکرار نوحه و پیروی از دو "میان دار"، سوگواری کرده اند. به رسم این شیوه، در مینه بخش "واحد- نُس (یک دست- دو دست)"، کسان دیگری نیز خوانده‌اند که به رغم تلاش، به صورت حتمی شناخته نشدند.

 دانلود صوت مرشد باقر

زنده یاد محمدباقر حاج ابوالحسن معمار (مرشد باقر) در سال 1299 در محله امام زاده یحیی تهران دیده به جهان گشود. این مداح روشندل به دلیل نابینایی از تحصیل محروم بوده ولی توانایی عجیبی در به خاطرسپاری اشعار داشت.وی در روز شانزدهم بهمن سال 66 مقارن با ایام ولادت حضرت زهرا‌ سلام‌الله علیها به علت عارضه قلبی درگذشت و پیکرش را در آرامستان ابن بابویه شهر ری به خاک سپردند.هیئات قاسمیون، مکتب علی‌علیه‌السلام، ائمه جوادی، سببیون و جامعه مداح استاد احمد عابد از جمله مکان‌هایی بود که این عزیز سفرکرده در آن به مدح و مرثیه‌خوانی اهل‌بیت‌ علیهم‌السلام می‌پرداخت.

زنده یاد سید مصطفی هاشمی دانا

هدایت "نوحه خوانی" گروهی از زبان حضرت مسلم بن عقیل علیه‌السلام

زنده یاد "هاشمی دانا"، به رسم گردهم آیی‌های خوانندگان مذهبی، به عنوان "پیش‌کسوت"، جمله‌هایی آغازین را به عنوان "گریز مصیبت" کلامی، گفته و در ادامه، یک بند از نوحه‌ای را که همه مخاطبان حفظ بوده‌اند، مطرح کرده است.

زنده یاد سید مصطفی هاشمی دانا  در سال 1299 در محله خیابان ادیب الممالک تهران دیده به جهان گشود. شغل این مداح اهل بیت سراجی بود. وی در روز 19 خرداد سال 84 به علت عارضه مغزی چشم از دنیا فروبست و در باغ طوطی حرم حضرت عبدالعظیم علیه‌السلام به خاک سپرده شد.از حاج مرزوق حائری (عرب) به عنوان استاد این مداح نام برده شده است.هیئات صنف آهن فروشان، اتفاقیون، مسجد انصار (خیابان هدایت) و جامعه مداح شرق از جمله مکان‌هایی بود که وی در آن به مداحی و مرثیه‌خوانی برای اهل بیت می‌پرداخت.