رایة الهدی

قاریان و حافظان بین المللی شرکت کننده در سی ویکمین دروه مسابقات بین المللی قرآن کریم و علاقه مندان به کلام وحی شاهد قرائت حیرت انگیز و جالب "حامد شاکرنژاد" از قاریان بین المللی و صاحب سبک کشورمان بودند که تلاوت با تشویق های مکرر آنان همراه شد.

امام خمینی(ره) 

شبی که بوی شراب از دهان تو گل کرد

هزار چشمه ی آب حیات غلغل کرد

بگو بگو که به هنگام ذکر نیمه شبت

کدام لعل لبی بوسه زد به لعل لبت

چگونه سینه ی صاف تو درخروش آمد

که از کلام تو خمخانه ها به جوش آمد

به گوش تشنه ی دریا چه سوره ای خواندی

که آب را به شکار کویر شوراندی

کنون که باغ دل از داغ لاله می سوزد

بریده باد دو دستی که آتش افروزد

قسم به چشم پر از اشک پیر کنعانی

که سر نهیم به فرمان یوسف ثانی

عنان دیده ی خود را به خاک نسپاریم

ندای رهبر خود بی جواب نگذاریم

هزار قافله مجنون به شوق لیلاییم

بلال ماذنه ی لا به سمت الاییم

در آسمان جنون پر کشد ستاره ی ما

مباد لحظه ی خاموشی شراره ی ما

ای بر بلندای شهادت ایستاده

داغ رهایی را به پیشانی نهاده

ای والی مستولی شرق خرابات

تنهاترین سوزی به هنگام مناجات

تا بازگردانی در این صحرا سحر را

در کف گرفتی در مسیر تیغ سر را

تا وارهانی یک جهان را از اسارت

شد در تو جاری جرات و جهد و جسارت

در منبر آشوب خواندی خطبه ی داد

پشت ستم از غرشت در لرزه افتاد

تو بی تبر در التهاب روز موعود

در هم شکستی پیکر بت های نمرود

استاد نایی در نوازش چیره دستی

بی نی، نوا خوان نیستان الستی

گفتی مباد این نی ز زیر و بم بیفتد

در دست نا اهلانِ نامحرم بیفتد

این نی بیابان زاد دامان حجاز است

بی پرده گویای هزاران رمز و راز است

این نی شرار از درد و داغ لاله دارد

یک لب ولیکن صد نیستان ناله دارد

گفتی مبادا امتم بی روح گردد

این کشتی بی بادبان بی نوح گردد

مرغان دریایی به آب و گل نشینند

کشتی نشینان در لب ساحل نشینند

اهریمنانی کز کفت خاتم گرفتند

از مرگ خود در سوگ تو ماتم گرفتند

اهریمنانی کژ دل و بیگانه اندیش

غافل ز یارانت به فکر سفره ی خویش

چندی ست تا با ایستادن خو گرفتند

مرداب گون ماندند و بر خود بو گرفتند

آهنگ رفتن را به خاموشی سپردند

دین را به چنگال فراموشی سپردند

هر چند می گفتند شب گردند با تو

کردند با تو آن چه را کردند با تو

بر عاشقان صادقت منت نهادند

وقتی که جام زهر بر دست تو دادند

باد صبا نعش تو را بر دوش دارد

وادی به وادی تا نجف ره می سپارد

ای شعله زار خشم طوفان جوشی ما

هرگز مبادا بی شما خاموشی ما

ای بت شکن رفتی ولی ما را نبردی

زین داغ باغ سرخ گل ها را فسردی

در نا امیدی شیشه ی غم را شکستیم

اما پس از تو دل به اسماعیل بستیم

امام خمینی(ره)-ارتحال

ز هجر پیر جماران به غم گرفتاریم

ز درد دوری او ناله ها ز دل داریم

به یمن دلبری آن نگار شهر آشوب

مرید ساقی عشقیم مست دلداریم

تمام عزت ایران تصدق سر اوست

ز اقتدار خمینی ست آبرو داریم

هنوز هم به خدا سر در حسینیه ها

میان قاب وفا عکس یار بگذاریم

میان ما همه عهدیست تا ابد باقی

که پای عهد خود از جان خویش بیزاریم

به جان فاطمه سوگند تا قیامت هم

ز حب آل علی دست بر نمی داریم

برای حفظ ولایت شهید باید شد

که همچنان شهدا بی قرار دیداریم

کلام سید علی بر زمین نخواهد نماند

که در رکاب علی از تبار عماریم

الا سقیفه تباران شعار ما این است

برای یاری رهبر همیشه بیداریم

به خاک چادر زهرا قسم که ما شیعه

شهید آن در و دیوار و خون مسماریم

خبر ز صلح حسن نیست حرف کرب و بلاست

که ما بلای زمان را به جان خریداریم

حاج حسین سلیمانی که بین سال‌های 61 تا 68 محافظ امام راحل بوده است از حال و هوای روزهای پایانی عمر پربرکت ایشان و لحظات ناب نمازهای آخر امام راحل خاطرات زیبایی دارد. وی در گفتگو با خبرنگار مهر از خاطرات سالهای نه چندان دور خود می‌گوید:

میثم مطیعی از مداحان اهل بیت عصمت و طهارت به مناسبت سالگرد ارتحال بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی، شعر زیبایی را مداحی کرده است. نوای میثم مطیعی در وصف امام خمینی(ره) اینچنین آغاز می‌شود:

محمد بن على علوى حسنى - كه از شيعيان ساكن مصر بود - مى گويد: گرفتار مشكلى بزرگ شدم و از اين امر اندوهگين شدم، زيرا از من نزد حاكم مصر؛ احمد بن طولون، بدگويى كرده بودند. از ترس جانم به بهانه حج از مصر خارج شدم.

پس از اتمام حج از حجاج به عراق رفتم، حضرت ابا عبدالله الحسين (ع) را زيارت كرده و به قبر شريفشان پناهنده و متوسل شدم همانجا مجاور شدم و جرات بازگشت به مصر را نداشتم، زيرا حاكم مصر مردى سخت گير و ظالم بود. پانزده روز تمام در گرماى تابستان شب و روز مشغول دعا و تضرع بودم.

عصر جمعه اى در حالت خواب و بيدارى امام زمان (عج) را زيارت نمودم. ايشان با كمال لطف و مرحمت فرمود:پسرم! از فلانى مي ترسى؟

عرض كردم: آرى آقا جان! مى خواهد مرا بكشد به همين خاطر به شما پناه آوردم و به خاطر قصد سوئى كه دارد، از او شكايت دارم.

امام (ع) فرمود: چرا به طريقى كه انبياء گذشته (ع) هنگامى كه دچار مشكلى مى شدند، بدان روش دعا مى كردند و خداوند اندوهشان را برطرف مى ساخت، به درگاه پروردگار خويش و پروردگار پدران خويش دعا نمى كنى؟ 

عرض كردم: آن دعا چيست؟

فرمود: همين شب جمعه بعد از اينكه غسل كردى و نماز شب را ادا نمودى، سجده شكر بجاى آور، آنگاه دو زانو بشين و اين دعا را بخوان.آنگاه دعايى برايم خواندند، تا شب پنج شنبه پنج شب ديگر در همان حالت خواب و بيدارى به همان وقت به زيارت حضرت (ع) مشرف مى شدم، و ايشان همين سخن و همين دعا را تكرار مى فرمودند، تا اينكه كاملا آن را حفظ كردم.

فرداى آن شب كه جمعه بود پس از غسل و تطهير لباس و استعمال عطر، نماز شب را ادا نموده و همانطور كه فرموده بودند پس از سجده شكر دو زانو نشستم و همان دعا را خواندم.عصر جمعه دوباره توفيق تشرف يافتم.

حضرت (ع) فرمود: اى محمد! دعايت مستجاب شد و دشمنت همان كه از تو نزد او احمد بن طولون بدگويى كرده بود، هنگامى كه دعايت به پايان رسيد، كشت!صبح هنگام آخرين زيارت را به جاى آوردم، و با اباعبدالله الحسين (عليه السلام) ودا كرده و به طرف مصر به راه افتادم.

پس از عبور از اردن، در راه مصر مردى را ديدم كه در مصر همسايه من بود. او مرد مومنى بود. وقتى از اوضاع مصر پس از خروجم پرسش نمودم، تعريف كرد كه چگونه احمد بن طولون دستور داده او را دستگير كرده و گردن بزنند و بدنش را به نيل بيفكنند.بعدها معلوم شد كه بنا به قول جمعى از بستگان و برادران شيعه - قتل او درست در همان لحظه كه من از دعا فارغ شده بودم صورت گرفته بود.

 پی نوشت :

 مهج الدعوات، ص 334 و 335، ادعيه الامام العسكر؛ بحار الانوار، ج 51، ص ‍ 307.

وبلاگ رهسپار قدیمی نوشت: یک کوله پشتی، یک تفنگ و یک کتاب در دستان نوجوانی که سخت مشغول خواندن است.

پیامبر اکرم حضرت محمد(ص) فرمودند: مسواك زدن دوازده فايده دارد: دهان را پاكيزه، خداوند را خشنود، دندان‌ها را سفيد، جرم دندان‌ها را پاك، بلغم را كم، غذا را مطبوع، حسنات را چندين برابر مى‌كند، به سنت عمل مى‌شود، فرشتگان حضور پيدا مى‌كنند، لثه محكم مى‌شود، بر گذرگاه تلاوت قرآن مى‌گذرد و دو ركعت نماز با مسواك، نزد خداوند محبوب‌تر است از هفتاد ركعت نماز بى مسواک.
متن حدیث:
قال النبی صلي الله عليه و آله: فِى السِّواكِ اِثْنَتَى عَشَرَةَ خَصْلَةً: مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ، و مَرضاتٌ لِلرَّبِّ وَ يُبَيِّضُ الاَْسْنانَ وَ يَذْهَبُ بِالْحَفَرِ وَ يُقِلُّ الْبَلْغَمَ وَ يُشَهِّى الطَّعامَ وَ يُضاعِفُ الْحَسَناتِ وَ تُصابُ بِهِ السُّنَّةُ وَ تَحْضُرُهُ الْمَلائِكَةُ وَ يَشُدُّ اللِّثَةَ وَ هُوَ يَمُرُّ بِطَريقَةِ الْقُرآنِ وَ رَكْعَتَيْنِ بِسِواكٍ اَحَبُّ اِلَى اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ مِنْ سَبْعينَ رَكْعَةً بِغَيْرِ سِواكٍ؛

پی نوشت:

« خصال، صفحه 480، حدیث52»

در میان احادیث و روایات اهل بیت علیهم‌السلام، اخباری یافت می‌شود که می‌توان با استفاده از آن‌ها بر برخی مسائل فائق آمده و یا با عدم توجه به آن‌ها مغلوب اسرار خلقت شد. امام معصوم با علمی که از سوی خداوند نزد خود دارد، به سر و نهان اشیا و آثار خلقت آگاهی کامل داشته و هرچه که به زبان می‌آورد عین حقیقت است.

با این توضیح، آنچه که در ادامه می‌آید تعدادی از عواملی است که باعث بروز فقر در زندگی می‌شوند و از میان کتب معتبر اسلامی جستجو شده‌اند. شایسته است عدم انجام امور زیر را به عنوان بخشی از سبک زندگی اسلامی در دستورکار روزانه خود قرار دهیم و به آن‌ها عادت کنیم:

1. درخواست نکردن از فضل پروردگار

2. برهنه از بستر خواب برای ادرار به دستشویی رفتن

3. قطع رابطه با فامیل کردن

4. قسم دروغ خوردن

5. ظروف نشسته در منزل باشد

6. با دندان ناخن گرفتن

7. کمک نکردن به دیگران

8. عدم قرض دادن نان و خمیر

9. خود را فقیر جلوه دادن

10. تکبر

11. اسراف

12. بدون در بودن ظرف آب

13. در حال ایستاده شانه کردن مو

14. جارو کردن خانه در شب

15. با حال جنابت غذا خوردن

16. نشستن بر آستانه در

17. بی‌حرمتی به خرده‌های نان

18. نشستن دست هنگام غذا

19. سوزاندن پوست سیر و پیاز

20. نماز را سبک شمردن

21. با عجله از مسجد بیرون آمدن

22. به وسیله لباس خانه را جارو کردن

23. حمام کردن در مستراح

24. ادرار کردن در حمام

25. با دامن و آستین لباس، بدن را خشک کردن

26. نان را از فقیر خریدن

27. باقی گذاشتن تار عنکبوت در خانه

28. صبح زود به بازار رفتن و دیر وقت به خانه برگشتن

29. لعن و ناسزا گفتن به اولاد

30. دروغ گفتن

31. لباس پاره را در حال پوشیدن دوختن

32. خاموش کردن چراغ با فوت دهان

33. با حرص غذا خوردن

34. در حال غذا خوردن به اطراف نگاه کردن

35. بین نماز مغرب و عشا خوابیدن

36. قبل از طلوع خورشید در خواب بودن

37. گوش کردن به موسیقی غنایی

38. ول‌خرج بودن در زندگی

پی نوشت:

گردآوری شده از کتب طب‌النبی، طب‌الصادق و طب‌الرضا علیهم‌السلام