عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدیدبه نقل از سیاست ما، در میان عوامل سازنده فیلم موهنی که خشم جهانی مسلمانان را بر انگیخته یک نام آشنا به چشم می خورد:تری جونز .پیروان حضرت محمد(ص) این کشیش را نماد و نماینده افراطیون یهودی و بنیادگرایان مسیحی می شناسند.حضور جونز در راس فهرست سازندگان فیلم موهن،دلیل قاطعی بر اهمال و قصور دولتمردان امریکا است. این عضو دو آتشه کلیسای فلوریدای امریکا بی وقفه از 11 سپتامبر سال 2001 تاکنون سرگرم ستیز با مقدسات و عقاید مسلمانان است.
او از پیراهن خونین قربانیان 11 سپتامبر برای شوراندن افراد متعصب مسیحی و قبطی بهره می جوید و خود را اولیای دم تمام مسیحیانی می داند که از مصر تا نیجریه با مسلمانان رقابت سیاسی دارند.گروه کشیش جونز به صورت علنی از احیای اقتدار عصر صلیبی سخن می گوید و در صف اول گروههای راست افراطی حرکت می کند که قرن 21 را عصر تسویه نژادی و پاکسازی غرب از مسلمان خوانده اند. بی سبب نیست که برخی از تحلیلگران به جونز لقب اسقف لیپویی را داده اند همان کشیشی که مسیحیان دو آتشه را به راه انداختن جنگ صلیبی در قرن یازدهم وادار کرد.
همه چیز در باره مراحل رشد و تکوین حرکتی که کشیش گمنام و منزوی فلوریدا آغاز کرد و اکنون به نزاعی جهانی تبدیل شده در هاله رمز و ابهام قرار دارد.تری جونز که به گفته خویشاوندانش دارای شغلی دون پایه در فلوریدا بود به یکباره توانست قله های شهرت و استودیوهای رسانه های تحت نفوذ لابی یهودیان را تسخیر کند.بنابراین حضور جونز در نقش یکی از سهامداران و سرمایه گذاران اصلی فیلم کافی است که آحاد نخبگان مسلمان به دیده یک پروژه پیچیده و خطرناک به فیلم موهن بنگرند.
سران امریکا اروپا و بارها پای این پیمان مشترک را امضا کرده اند که اجازه نخواهند داد افراطیون و نئوفاشست ها از فضای باز دموکراسی برای چالش با عقاید اقلیت ها و ملیت های دیگر بهره بگیرند.اما واقعیت هایی تلخ امروز و فاجعه ای که فیلم موهن آفریده گواه آن است که هیچ یک از آن وعده ها جامه عمل نپوشیده است.
اکنون برای بسیاری از ناظران واقع بین این سوال مطرح است که آیا به راستی سیستم های امنیتی و اطلاعاتی امریکا که همه حرکات و سکنات مهاجران مسلمان و شهروندان خاورمیانه را زیر ذره بین دارند از عواقب فعالیت فردی که ماموریتی جز برافروختن آتش جنگ های عقیدتی ندارد آگاهی نداشته اند. کشیش جونز در نهمین سالگرد حملات یازده سپتامبر خواستار برگزاری مراسم قرآن سوزی شده بود.
جالب اینجا است که این حرکت او به غائله های خونین بویژه در شبه قاره منجر شد. از جمله چندین نفر در مزار شریف افغانستان قربانی شدند. آن روز استفادن دی مستورا، نماینده سازمان ملل متحد ضمن تشریح چگونگی قتل کارکنان این سازمان در شهر مزار شریف افغانستان، تری جونز، کشیش هتاک امریکایی را مسئول این جنایات دانست.
این نماینده رسمی سازمان ملل متحد کاخ سفید را خطاب قرار داد و تاکید کرد: کسانی که به ساختمان سازمان ملل حمله کرده بودند، از اقدام هتاکانه تری جونز در سوزاندن قرآن کریم خشمگین بودند. سخن دیپلمات سازمان ملل واضح تر از آن بود که در کاخ سفید درک نشود او گفت:«آزادی بیان به معنی آزادی حمله به فرهنگ ها، ادیان و سنت ها نیست.کسانی که به ساختمان ما وارد شدند، انگیزه سیاسی نداشتند، بلکه از آنچه بر قرآن رفته بود، خشمگین بودند». در همین مقطع کشیش جونز با تحسین چشمگیر محافل بنیادگرای مسیحی و صهیونیستی و سکوت بسیاری از سیاستمداران مغرب زمین روبرو شد...
چنان که در اغلب جنبش های افراطی و ستیزه جو تجربه شده آنها عمدتاً در فضای بی تفاوتی جامعه و انفعال سیاستمداران رشد و نمود می کنند هیچ چیز به اندازه ترس یا اهمال نخبگان جامعه چاقوی افراطیون را صیقل نمی دهد.این نکته در تاریخ رشد نحله های افراطی مغرب زمین از فاشیسم تا راست افراطی امروز بارها اثبات شده که اغماض یا سکوت قدرتهای حاکم ، سکوی اول رشد افراطیون بوده است و قبل از انفعال توده مردم ،انفعال قدرت حاکم ،حلقه های افراطی را به تسخیر فضای داخل و خارج مصمم ساخته است.
به باور اغلب نخبگان ، تری جونز و یار جدید او ،سم باسیل(کارگردان فیلم موهن علیه پیامبر اکرم(ص) بیش از همه از موهبت فضای اسلام هراسی که در مغرب زمین حاکم شده بهره جسته اند. بر این اساس گریبان دولتمردان امریکا در این برهه در دو تناقض بزرگ گرفتار است:اول این که درست در گرماگرم این پروژه های جنگ عقیدتی علیه مسلمانان ،کاخ سفید محور سیاست جهانی خویش را مقابله با انواع و اشکال افراط گرایی و مهار منابع تولید«نفرت مذهبی و فرقه » اعلام کرده است.
درست در گرماگرم این پروژه های جنگ عقیدتی علیه مسلمانان ،کاخ سفید محور سیاست جهانی خویش را مقابله با انواع و اشکال افراط گرایی و مهار منابع تولید«نفرت مذهبی و فرقه » اعلام کرده است.اما گروه تحت رهبری یک کشیش اسلام ستیز از این سیاست مستثنی شده است.
اما گروه تحت رهبری یک کشیش اسلام ستیز از این سیاست مستثنی شده است. دست بر قضا گروه کشیش جونز در حکومت 4 ساله اوباما با پناه جستن در کلیسای فلوریدا جنگ عقیدتی خویش دو چندان گسترش داده اند.از سوی دیگر ، اوباما نیز بسان دیگر سیاستمداران مغرب زمین در کشور خویش با اتفاقی بنام«تشکیل ائتلافها یا یارگیری راستگرایان افراطی و ضد اسلامی » روبرو شده است.
ائتلافی که از هر فرصتی برای تحریک و ترغیب افراد متعصب علیه مقدسات اسلامی و مراکز دینی بهره می جویند. روزی با شعار ممنوعیت ساخت مناره مساجد و جلوگیری از حجاب و برقع به صحنه می آیند و روزی دیگر از طریق انتشار مقالات موهن ، کاریکاتورهای سخیف و فیلم های ضد دینی عرض اندام کردند.
این در حالی است که سران امریکا اروپا و بارها پای این پیمان مشترک را امضا کرده اند که اجازه نخواهند داد افراطیون و نئوفاشست ها از فضای باز دموکراسی برای چالش با عقاید اقلیت ها و ملیت های دیگر بهره بگیرند.اما واقعیت هایی تلخ امروز و فاجعه ای که فیلم موهن آفریده گواه آن است که هیچ یک از آن وعده ها جامه عمل نپوشیده و این سوال بزرگ همچنان بی پاسخ مانده که چرا همه کارگردانان و بازیگران نمایشنامه های جنگ مذهبی از کاریکاتورهای موهن دانمارک تا فیلم شرم آور اخیر به دلیل فعالیت های ویرانگرشان تحت تعقیب یا مواخذه قرار نگرفته اند؟