رایة الهدی

شادی و فرح از حالات روحی انسان است که رنگی زیبا به زندگی می بخشد و پرداخت به امور زندگی را سهل و آسان می سازد، از این رو، توصیه هایی در اسلام در این باره مطرح شده است.

امیرمومنان علی (ع) می فرمایند: «شادى، انبساط روح مى آورد و نشاط انگيز است. غم، گرفتگى روح مى آورد و انبساط را در هم مى پيچد.»

همان حضرت (ع) می فرمایند: «كسى كه شادى اش كم باشد، آسايش او در مردن است.»

امام صادق (ع) می فرمایند: «شادى در سه چيز است: در وفادارى و رعايت حقوق، و ايستادگى در برابر سختي هاى زمانه.»

حضرت علی (ع) نیز در تعریف شادی فرموده اند: «شادى مؤمن آن گاه است كه پروردگارش را اطاعت كند و اندوهش آن گاه كه گناه كند.»

پیشوای ششم شیعیان نیز فرموده اند: «هر كه به فرياد برادر مؤمن غمزده و تنگ دستش برسد و اندوهش را بزدايد و در روا شدن حاجتش او را كمك كند، به خاطر اين كار، نزد خداوند هفتاد و دو رحمت الهى منظور شود، كه يكى از آنها را در همين دنيا براى بهبود وضع معيشتش به او دهد و هفتاد و يك رحمت ديگر را براى هول و هراس هاى روز قيامتش ذخيره كند.»

پیامبر اکرم (ص) با تاکید بر شاد نمودن مومنان می فرمایند: «هر كه مؤمنى را شاد سازد، مرا شاد ساخته و هر كه مرا شاد كند، خدا را شاد كرده است.»

ایشان همچنین می فرمایند: «هر كه اندوهى از اندوه هاى دنيا را از برادر مؤمن خود بزدايد، خداوند هفتاد اندوه از اندوه هاى آخرت را از او بزدايد.»

امام رضا (ع) نیز فرموده اند: «هر كه غمى از غم هاى دنيا را از دل مؤمنى برطرف سازد، خداوند غمى از غم هاى آخرت را از دلش بزدايد.»

پی نوشت:

غررالحکم

بحارالانوار

کافی

ثواب الاعمال

از سفارشات قرآن و روایات معصومین (ع) به ما به ویژه در مواجهه با سختی ها و مشکلات توکل به خداوند متعال است.
امام صادق (ع) در توصیف معنای توکل فرموده اند: «توكل مانند كاسه‏اى است كه مهر شده است به مهر پروردگار متعال، پس نمى‏آشامند از آن جام و مهر آن را باز نمى‏كنند مگر آنان كه در مرحله توكل هستند.»
امیرمومنان علی (ع) می فرمایند: «هر كس به خدا توكل كند، دشوارى ها براى او آسان مى شود و اسباب برايش فراهم مى گردد.»
همچنین، فرموده اند: «توكل بر خداوند، مايه نجات از هر بدى و محفوظ بودن از هر دشمنى است.
امام جواد (ع) می فرمایند: «سه چیز است که هر کس آن را مراعات کند، پشمیان نگردد: اجتناب از عجله،  مشورت کردن و توکل بر خدا در هنگام تصمیم گیری.»
پیامبر گرامی اسلام (ص) درباره آثار و برکات توکل می فرمایند: «هر كس به خدا توكل كند، خداوند هزينه او را كفايت مى كند و از جايى كه گمان نمى برد به او روزى مى دهد.»
جوادالائمه (ع) فرموده اند: «اعتماد به خدا بهاى هر چیز گرانبها است و نردبانى به سوى هر بلندایى.»
امام موسی کاظم (ع) نیز می فرمایند: «هر که می خواهد که قویترین مردم باشد بر خدا توکل نماید.»
بنابر روایات ائمه معصوم (ع) عدم توکل به خداوند متعال و پناه بردن به دیگران در انجام امور عواقب سوئی دارد.
پیامبر اکرم (ص) در این باره فرموده اند: «خداوند عزوجل مى فرمايد: هيچ مخلوقى نيست كه به غير من پناه ببرد، مگر اين كه دستش را از اسباب و ريسمان هاى آسمان ها و زمين كوتاه كنم، پس اگر از من بخواهد عطايش نكنم و اگر مرا بخواند جوابش ندهم.»

پی نوشت ها:
بحارالانوار
مصباح الشریعه
غررالحکم
امالی طوسی

در این باره دلایل فراوانی ذکر شده است از جمله:
اولاً: روایات متعددی داریم که از این جهت فرقی بین زن و مرد نمی گذارند، چنانکه امام صادق(عَلیه السَلام) در این باره بیان داشته اند: اَلصَلاةُ الَّتی دَخَلَ (حَصَلَ) وَقْتُها قَبلَ اَنْ یَمُوتُ المَیتُ یَقْضی عنْهُ اَوْلَی الناسِ؛ قبل از آن که انسان بمیرد اگر وقت نماز رسید (و آن نماز قضا شد) آن نماز را سزاوارترین و نزدیکترین فرد به میت قضا می کند.
و نیز در جایی دیگر می فرمایند: از طرف میت حج، روزه، آزاد کردن بنده و هر کار خوبی قضا می شود.
از این رو در روایات متعدد آمده که از میت، نماز و روزه و سایر امور قضا شود و میت شامل زن و مرد می شود و اگر در بعضی از روایات کلمه مرد ذکر شده است از باب غلبه و مثال است.
ثانیاً: بسیاری از مراجع می فرمایند بر پسر بزرگ نماز قضای مادر هم واجب است ، چنانکه اگر پدر و مادر نماز و روزه خود را به جا نیاورده باشند بر پسر بزرگ واجب است که بعد از مرگشان به جا آورد. حضرت آیه الله اراکی (ره). اگر پدر به جهت عذری نماز یا روزه اش را به جا نیاورده باشد بعد از موت او بر پسر بزرگتر واجب است قضا نماید و در مورد مادر نیز احتیاط واجب رعایت این حکم است. حضرت آیة الله العظمی گلپایگانی (ره) و صافی. احتیاط واجب آن است که پسر بزرگتر نماز و روزه فوت شده مادر را قضا کند. حضرت آیه الله العظمی فاضل لنکرانی. بر پسر بزرگتر (یعنی بزرگترین پسری که بعد از مرگ آنها در حال حیات است) واجب است که نماز و روزه هایی که از پدر یا مادر فوت شده بعد از مرگ بجا آورد. حضرت آیة الله العظمی مکارم شیرازی.
ثالثاً: اگر پدری فوت کرد و همه فرزندان او دختر بودند در این جا فرقی بین پدر و مادر نیست.
رابعاً: اگر نماز قضای پدر بر پسر بزرگتر واجب است و نماز قضای مادر واجب نیست برای آن است که آن روزی که این زن دختر بود حضرت حق تعالی قضای نماز و روزه پدر را به عنوان تکلیف زاید بر او واجب نکرده بود. امروز هم که آن دختر مادر شده خدای حکیم نمی فرماید نماز قضای این مادر بر پسر بزرگتر واجب است. ولی این پدر آن روزی که پسر بود خداوند قضای نماز پدر را به عنوان یک تکلیف مضاعف بر او واجب نمود و امروز هم که فوت کرده است پسر بزرگش باید نماز قضایش را به جا آورد.
خامساً: چون پسر بزرگتر فقط اموالی را به نام (حِبْوَه) از قبیل سجاده، شمشیر و اسب سواری و غیره را از پدر ارث می برد و دیگر فرزندان محروم هستند، در برابر آن اموال باید پسر بزرگتر نماز قضای پدر را هم به جا آورد.


پی نوشت ها:
1-شیخ حرعاملی، وسائل الشیعه، ج 5: 368.
2-علامه مجلسی، بحارالنوار، ج88: 134-133.
3- توضیح المسائل مراجع، ج 1: 780-789.
* اسدالله محمدي نیا، پاسخ به پرسش هاي دختران: 15-16.

صبر حضرت ایوب(ع) چه ویژگی‌های متمایزی دارد که به‌ عنوان یک ضرب‌المثل بین مردم معروف شده است؟
پاسخ:
در میان پیامبران الهی، حضرت ایوب(ع) به عنوان پیامبر صبور شناخته می‌شود. ایشان الگوی صبر و استقامت در برابر مشکلات بود، به همین دلیل حالات او در سوره «ص» هنگامی که مسلمانان در مکه تحت فشار شدید قرار داشتند به عنوان یک سر‌مشق بزرگ نازل شد و به مسلمانان درس صبر و استقامت داد.
آن حضرت در مقابل مصائب و مشکلات،  صبر را از کف نمی‌داد و چشمه‌ زلال شکر و سپاس الهی را به کفران و نا‌شکری آلوده نمی‌ساخت. صبر ایشان تا حدی بوده که امروزه سمبل و الگوی صبر و استقامت برای همه افراد می‌باشد. در برخی آیات نیز خدای تعالی اشاره سربسته‌ای به مصائب شدید و رنج‌های فراوان وی دارد.
در آیه 44 سوره ص آمده است: ما ایوب را شکیبا یافتیم، چه بنده خوبی بود که بسیار باز‌گشت‌کننده به سوی خدا بود.
حضرت ایوب در طول مصیبت و گرفتاری با خدا راز و نیاز می‌کرد و از آزارهای شیطان به خدا شکوه می‌نمود. اما هرگز زبان به شکایت و ناسپاسی و بی‌تابی نگشود که منافی با صبر آن بزرگوار باشد، تنها کاری که کرد این بود که بعد از مدتی طولانی به پیشگاه خداوند عرض کرد: بار پروردگارا شیطان مرا به رنج و عذاب افکند و انتظار گشایش را تنها از تو دارم. هنگامی که تمام آزمایشات را پشت سر گذارد، در‌های رحمت الهی به روی او گشوده شد و افزون‌تر از آنچه داشت نصیبش گشت. ایوب(ع) از امتحان الهی سربلند بیرون آمد و خدا درهای رحمتش را به روی وی گشود و تمام نعمتهای از دست رفته او را به وی بازگرداند. صبر و شکیبایى او مخصوصا در برابر حوادث ناگوار عجیب بود، به گونه‌اى که صبر ایوب یک ضرب المثل قدیمى است.
ایوب الگوی قرآنی صبر
قرآن برای تدریس و تعلیم خصلت صبر و استقامت در برابر حوادث تلخ و دشوار، گاهی از سرگذشت‌های پیامبران پیشین استفاده نموده، و بخشی از زندگی سازنده آنها را به عنوان نماد عینی و الگوی حقیقی نشان داده، تا ما نیز زندگی خود را با آنها هماهنگ نموده و از آن درس صبر و استقامت بیاموزیم، یکی از آنها حضرت ایوب (ع) است. حضرت ایوب (ع) بر اثر کشاورزی و دام داری، در آغاز ثروت کلانی به دست آورد و زندگیش سرشار از نعمت‌های الهی از هر جهت شد، او همواره شکر خدا می‌کرد، تا اینکه ابلیس به او حسد برد، به خدا عرض کرد: «اگر ایوب این همه شکر نعمت می‌کند، به خاطر نعمت‌هایی است که بر او ارزانی داشته ای، مرا بر او مسلط کن، تا معلوم شود که مطلب همین است که گفتم.» خداوند برای اینکه این ماجرا سندی برای رهروان حق گردد، به ابلیس این اجازه را داد. کوتاه سخن آن که ابلیس پس از این تسلط، تمام دام‌ها، باغ‌ها، زراعت‌ها، فرزندان و خانه‌های ایوب (ع) را نابود کرد. ایوب (ع) در همه حالات با استقامت محکم در برابر حوادث بسیار سنگین و پررنج، استقامت نمود و هم چنان به شکر الهی ادامه داد، بلکه در برابر آن حوادث دشوار، بر درجات مقام شکرش می‌افزود. (اقتباس از گفتار امام صادق (ع)؛ تفسیر نورالثقلین، ج 3، ص 447 و 448).
ایوب (ع) در این حال شدید، سر بر سجده می‌نهاد و با خدا چنین راز و نیاز می‌کرد: «ای خدای آفریننده شب و روز، برهنه به دنیا آمدم، و برهنه به سوی تو می‌آیم، پروردگارا تو به من نعمت دادی و تو از من باز پس گرفتی، بنابراین هرچه تو بخواهی خشنودم.» پس از آن همه گرفتاری‌ها، این بار حضرت ایوب (ع) به درد شدید پا مبتلا شد، ساق پایش زخم گردید، به طوری که قدرت حرکت نداشت، هفت یا هفده سال با این وضع گذراند، ولی هم چنان مثل کوهی استوار به شکرگزاری ادامه داد، او نه در نهان و نه آشکار، و نه در دل و نه در زبان و عمل، هرگز اظهار کوچک‌ترین نارضایتی نکرد، آری این است نتیجه درخشان صبر و استقامت که پایه شکر و وصول به مقام رضا است.
او چند همسر داشت، همه آنها یکی پس از دیگری بر اثر بی‌صبری، او را تنها گذاشته و رفتند، تنها یکی از همسرانش به نام رحمه ماند، ولی کاسه صبر او نیز پس از مدتی لبریز شد، ایوب را تنها گذاشت و رفت. ایوب تنها در بیابان با آن همه بلا و درد، همچنان صبر و استقامت و شکر نمود، در کنار خود هیچ‌گونه غذاو آب ندید، گرسنه و تشنه در چنین حالی به سجده افتاد و با کمال ادب به خدا چنین عرض کرد: «ربه انی مسنی الضر وانت ارحم الراحمین؛ پروردگارا! بدحالی و مشکلات به من رو آورده و تو مهربان‌ترین مهربانان هستی.» در این هنگام دعای ایوب (ع) به استجابت رسید، بلاها رفع شد و نعمت‌های فراوان جایگزین بلاها گردید و بر اثر استقامت و شکر، آب از دست رفته به جوی خود بازگشت و بر اثر صبر، چهره درخشان ظفر نمایان گردید.  (مضمون آیه 83 سوره انبیاء، بحار ج 12، ص 368 و 369).
قرآن با تعبیر «...و ذکری للعالمین » پس از ذکر ماجرای صبر و شکر ایوب(ع) اعلام می‌دارد که زندگی این شخصیت، الگو و مایه تذکر و عبرت برای جهانیان است، آری خداوند این مدال پرافتخار را در کل جهان به ایوب (ع) عطا فرمود: «انا وجدناه صابرا نعم العبد انه اواب; ما ایوب را صابر و استوار یافتیم، چه بنده خوبی که بسیار بازگشت‌کننده به سوی خدا بود»، (سوره ص ـ  آیه44).

منبع:کیهان

به مناسبت ایام شهادت فاطمۀ الزهرا(س) بخش‌هایی از پاسخ ها و پیام های آن حضرت را به قلم حجت الاسلام محمدمهدى رضايى منتشر می‌کند.

امام (ع) همچون كعبه است‏
محمود بن لبيد مى‏گويد: از فاطمه (س) درباره حق على (ع) و كوتاه آمدن ايشان از آن حق، سؤال كردم، فرمود: اى ابا عمرو، رسول خدا (ص) فرمود: «مَثلُ الْامامِ مَثَلُ الْكَعْبَةِ، اذ تُوْتى وَ لَا تَأْتِى»؛
«امام همچون كعبه است كه بايد به سويش حركت كنند، نه اين كه او به جانب مردم رود. به خدا سوگند! اگر مى‏گذاشتند كه حق بر مدار خود بچرخد، و آن را براى اهلش باقى مى ‏نهادند، و از خاندان محمد (ص) پيروى مى‏كردند، هيچ گاه دو نفر يافت نمى‏ شدند كه درباره خداى تعالى به اختلاف پردازند و اين روش از گذشتگان براى آيندگان به ارث مى‏رسيد و آيندگان هم آن را به ميراث مى‏بردند كه قائم ما (عج) كه نهمين فرزند حسين (ع) است، قيام مى‏كرد. (1)

نخست همسايه‏
امام حسن مجتبى (ع) مشاهده كرد كه مادرش فاطمه (س) وقتى دعا مى‏كند، مرتب همسايگان و مردان و زنان مسلمان را در نظر مى ‏آورد. پس عرضه داشت: مادر جان! چرا براى خود دعا نمى‏كنى؟.
فاطمه (س) فرمود: «الجارُ ثُمَّ الدّارُ»؛ «نخست همسايه، آن گاه اهل خانه». (2)

دلشوره قيامت‏
روزى رسول خدا (ص)، دخترش فاطمه (س) را مضطرب و اندوهگين يافت، از او پرسيدند:
علت حزن و اندوهت چيست؟.
آن حضرت عرض کرد: «يا ابَة ذَكَرْتُ الْمَحْشَرَ وَ وُقوفَ النّاسِ عُراةً يَومُ القِيامَةِ، واسَوْأتاه يَوْمَئذً مِنَ اللّهِ عَزَّ وَ جَلَّ»؛ «اى پدر! به ياد رستاخيز و ايستادن مردمان، لخت و عريان، در برابر خداوند در روز قيامت افتادم. واى از آن روز، در پيشگاه پروردگار». (3)

پاداش تعليم‏
اميرمؤمنان علی (ع) می فرمایند: روزى يكى از زنان مدينه خدمت زهرا (س) رسيد و گفت: مادر پيرى دارم كه در مسائل نماز سوالاتى دارد و مرا فرستاده تا شما پاسخ آنها را بفرماييد.
فاطمه زهرا (س) فرمود: بپرس.
زن تعدادى از سؤالات را پرسيد و پاسخ آن ها را دريافت نمود؛ اما پس از ساعتى با خجالت و شرمندگى دست نگه داشت و گفت: اى دختر رسول خدا! پيش از اين نبايد شما را زحمت دهم.
حضرت فاطمه (س) فرمود: هر سؤالى دارى، بپرس. بگو ببينم اگر كسى را أجير كنند كه بارى سنگين را روى بام ببرد و در عوض به او صد هزار دينار دستمزد دهند، آن كار براى او سخت خواهد بود؟. زن گفت: نه.
حضرت فرمود: «اَكْتُريْتُ انَا بِكُلِ مَسْأَلَةٍ بِاكْثَر مِنْ مِل‏ءِ ما بَيْنَ الثَّرى الَى الْعَرشِ لُؤلُؤءاً، فَاحْرى انْ لايَثْقُلَ عَلىَّ» «1»؛ «مرا به پاداش هر سؤالى، به اندازه بيش از فاصله زمين و آسمان، به من جواهر و لؤلؤ مى‏دهند، پس به جا است كه اين كار بر من سخت و مشكل نيايد». (4)
آيا من شيعه ‏ام؟
يكى از پيروان اهل‏بيت (ع) در شهر مدينه، همسرش را خدمت حضرت زهرا (س)فرستاد تا بپرسيد وى از شيعيان خاندان پيغمبر (ص) به شمار مى ‏آيد يا نه.
حضرت زهرا(س) فرمودند: اگر به آن چه به شما امر مى‏كنيم، عمل كنيد و از آن چه شما را از آن بر حذر مى‏داريم، دورى نماييد، از شيعيان ما محسوب مى‏شويد، و الا نه.
زن پاسخ فاطمه (س) را براى شوهرش نقل كرد و او از شنيدن آن به اضطراب و نگرانى افتاد و با توجه به ضعف‏ها و سستى‏ها خود در امور دينى، گفت: واى بر من كه هميشه در آتش جهنم خواهم بود.
همسر مرد، نگرانى و بى‏قراریِ شوهرش را نزد حضرت فاطمه (سلام الله علیها) بازگو كرد. حضرت در پاسخى، ديگر چنين فرمود: به همسرت بگو كه چنين نيست كه مى‏پندارى؛ شيعيان ما از بهترين افراد اهل بهشتند و تمام دوستان ما و دوستان دوستان ما و دشمنان دشمنان ما، همگى در بهشت جاى دارند.
آرى! اگر كسى به ظاهر و با زبان تسليم ما اهل‏بيت علیهم السلام شود، ولى در واقع از أوامر ما سرپيچى نمايد و نواهى را محترم نشمارد، از شيعيان واقعى ما نخواهد بود. (5)

پی نوشت ها:
(1). عوالم المعارف، ج 11، ص 228 بحار ج2 ص 3
(2). بحارالانوار، ج 43، ص 82.
(3). بحارالانوار، ج 8، ص 53.
(4). تفسير المنسوب الى الامام العسكرى، ص 340؛ مستدرك وسائل، ج 17، ميرزا نورى، ص 318.
(5). بحارالانوار، ج 65، ص 155.
منبع:حوزه

؛در روایات هم آمده است: اگر سیر هستید، غذا نخورید. غذا خوردن در حال سیری استعداد را كم می‏ كند.

پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی خامنه ای مدظله العالی، در ایام برگزاری عزای فاطمی که در حسینیه امام خمینی (ره) برقرار بود، کلیپ ها و نماهنگ هایی تهیه و منتشر کرد که ما آن را در یک مجموعه در اختیار شما قرار دادیم.

امام حسن عسگرى(ع) عليه حكايت فرمايد:
روزى زنى نزد حضرت فاطمه زهراء(س) وارد شد و گفت : مادرى دارم ضعيف و ناتوان كه براى انجام نماز، مسئله اى برايش ‍ پيش آمده و مرا فرستاده است تا پاسخ آن را از شما دريافت نمايم .
حضرت زهراء(س) پس از گوش دادن به سخنان آن زن ، جوابش را داد و آن زن دو مرتبه سؤ ال خود را تكرار كرد و حضرت دوباره جواب او را داد.
و به طور مرتّب آن زن سؤ ال خود را بازگو كرد تا آن كه به ده مرتبه رسيد و حضرت زهراء(س) بدون هيچ گونه احساس و اظهار ناراحتى و بلكه به عطوفت پاسخ او را بيان مى نمود.
پس از آن ، زن خجالت زده شد و گفت : شما را خسته و ناراحت كردم ، بيش از اين مزاحم شما نمى شوم .
و حضرت زهراء(س) اظهار نمود: خير، براى من زحمتى نخواهد بود و سپس افزود: چنانچه شخصى اءجير شده باشد تا بارى سنگين را به جائى ببرد و در إ زاى آن مبلغ صد هزار دينار مزد بگيرد آيا ناراحت مى شود؟!
و آن زن در جواب حضرت گفت : خير.
بعد از آن فرمود: من براى هر سؤ ال كه جوابش را بگويم اءجير تو هستم و مزد و پاداش آن نزد خداوند متعال به ارزشى بيش از آنچه كه در اين جهان است ، مى باشد.
پس اكنون آنچه مى خواهى سؤ ال كن و براى من ناراحت مباش ، كه از پدرم رسول اللّه(ص) شنيدم ، فرمود:
علماء و دانشمندان ، شيعيان و پيروان ما در روز قيامت در حالى محشور مى شوند، كه تاج كرامت بر سر نهاده اند.
چون آنان در دنيا بر هدايت بندگان خدا، تلاش و كوشش داشته اند مورد لطف و رحمت خداوند قرار مى گيرند و هدايا و خلعت هاى گرانبهاى بهشتى تقديمشان مى شود ...
پس از آن حضرت زهراء عليها السلام فرمود: اى بنده خدا! ارزش يكى از آن خلعت ها، هزار بار بيش از آنچه است كه در اين دنيا وجود دارد وخورشيد بر آن مى تابد.
چون كه چيزهاى اين دنيا هر چند هم به ظاهر ارزش والائى داشته باشد؛ امّا فاسد شدنى و فناپذير است ، بر خلاف قيامت و بهشت كه هر چه در آن باشد سالم و جاويد خواهد بود.

پی نوشت:
 بحارالا نوار: ج 2، ص 3، ح 3

حجت الاسلام غلامی در گفتگویی در خرم آباد گفت: مسلمانان و شیعیان باید با عمل به سیره و منش ائمه اطهار علیهم السلام در زندگی خود اسراف  را  حذف کنند و با قناعت و تامین نیاز روز خانواده خود مشکلات اجتماعی ناشی از پدیده اسراف را به حداقل برسانند.

وی با اشاره به اینکه اسراف در قرآن مورد نکوهش خدای متعال قرار گرفته است افزود : امروز متاسفانه مشکل اسراف و تبذیر به یک معضل اجتماعی تبدیل شده به گونه ای که همین موضوع باعث ترویج شیوه های نامعمول در زندگی شده است .

معاون فرهنگی پژوهشی اداره کل تبلیغات اسلامی استان لرستان  با اشاره به بحث اسراف در مراسم ازدواج خاطر نشان کرد : امروز جوانان در آستانه ازدواج بخاطر ترس از مشکلات مالی از زیر بار مسئولیت  این سنت حسنه  شانه خالی می کنند و این موضوع یک چالش جدی در جامعه محسوب می شود.

حجت الاسلام غلامی با اشاره به اینکه امروز رسانه ها خصوصا صدا و سیما باید با نشان دادن نمونه زندگی اسلامی ایرانی به مردم و کاهش تجمل گرایی  و فرهنگ سازی قناعت در جامعه رسالت خود را انجام دهند

وی گفت : متاسفانه در بعضی خانواده ها چشم و هم چشمی در تعویض و سایل منزل آرامش کانون خانواده را نیز دچار مشکل کرده است.

معاون فرهنگی پژوهشی اداره کل تبلیغات اسلامی استان لرستان  بیان داشت :در چنین شرایطی مبلغان نیز باید در محورهای سخنرانی خود با ترویج سبک زندگی اسلامی ایرانی در جهت کاهش اسراف در جامعه  گام بردارند

حجت الاسلام غلامی افزود : امروز باید با رد کردن تفکر غلط اسراف در جامعه فرهنگ قناعت  را در بین مردم نهادینه شود  که  برای تحقق این امر همت مردم و دستگاههای فرهنگی نیاز است.

منبع:حوزه