رایة الهدی

گزیده ای از سخنرانی حجت الاسلام مومنی را بخوانید:

_ پیامبرگرامی اسلام(ص) حقیقت عبودیت را در سه مطلب بیان فرمودند. اول این که انسان در دنیا برای خود ملکیتی قائل نباشد که در این صورت انفاق برای انسان آسان می شود. دوم این که انسان راضی به مقدرات خداوند باشد است و برای نفس خود اطمینانی قائل نباشد که در این صورت اطیمنان به خدا دارد و این همان مقام رضوانیه است و سومین مطلب این است که تمام تلاش فرد برای انجام واجبات و ترک محرمات باشد که از آثارش این است که امور باطل و عبث  و بیهوده در زندگی از بین می رود.

_ در روایتی از امام صادق(ع)  است که شیطان از این حلقه ها  استفاده می کند که انسان را از بندگی خدا فاصله بگیرد. اول دنیا دوم شیاطین و سوم خلق است. شیطان در قالب زیبا خودنمایی می کند و انسان را به امر پوچ و باطل سوق می دهد. شبهه را لباس منطقی می پوشاند. شیطان مستقیم انسان را از راه درست دور نمی کند.

_ من باید بدانم که شیطان از چه طرقی به من حمله ور می شود. و در این صورت می توانم راه های نفوذ شیطان را ببینم و سد کنم. شیطان دام های خود را برای محبین اهل بیت(ع) پهن کرده است. رضایت خلق را نباید بر رضایت خدا ترجیح داد که در این صورت نه مردم و نه خدا از انسان راضی نمی شود.

_ کلید دل های مردم دست خداست. انسان فقط بندگی خدا را بکند در این صورت قلب ها متوجه انسان می شود.تمام لذت در ید قدرت خداوند است. امام علی(ع) به امام حسن(ع) فرمودند که با مردم با صداقت باش ،  ابهت نزد مردم را به دست می آوری.

_ خدا از پافشاری پافشاران خسته نمی شود. عزت دست خداست . در بندگی خدا کم نگذاریم تا خدا عزت را به انسان بدهد. ذلت دست مردم نیست. وقت بسیار کم است. ایام خود را به بطالت طی نکینم. از هر فرصتی برای سیر الی الله کار کنیم. زمان خلوت خود را با دعا پر کنیم. دائماً در حال ذکر باشید تا دل انسان گرفتار نشود.این ها مسیر سلوک است.

_ در دعا دو مطلب است. اولین مطلب این است که همین که توفیق دعا داشته باشیم و مطلب دوم استجابت دعا است. در دعا پافشاری کنید و زیاد بخواهید. از خداوند توفیق عمل به کلمات نورانی را بخواهیم.

_ دین ما جامع است.در هر مسئله ای دین دستورالعمل دارد. هر مطلبی که در زندگی به وجود می آید به کتاب مراجعه کنیم. انس با روایات و قرآن داشته باشیم. تمام راه های اصلی و فرعی برای رسیدن به خیر در بیانات معصومین آمده است. ما خیلی چیزها را می دانیم. اول باید بدانیم و باور کنیم و عمل کنیم. این مهم است.

گزیده ای  از سخنان حجت الاسلام بهاری را بخوانید:

_ حضرت خدیجه موحد و خداپرست بود. بزرگترین خصوصیات ایشان این بود که حاضر بود همه ثروتش را بدهد و با خدا معامله کند. اتفاقاً خدا این طور افراد را دوست دارد. کسانی که انفاق می کنند و دست دیگری را می گیرند انفاقشان مانند یک دانه گندم در دل خاک کاشته شده است.

_ خداوند با قدرت واحده خودش این یک گندم را تبدیل  به هفت سنبل می کند و هر سنبل را صد تا گندم می کند. عنایت خداوند حساب و کتاب ندارد. خداوند همه چیزهاییی را که به انسان می دهد پول نیست.  

_ خداوند می فرماید انسان چیزی که صاحبش است را می بخشد. حضرت خدیجه سلام الله علیها تمام ثروتش را داد و در عوض آن پیامبر (ص) عبایی که با آن نماز جمعه می خواند را کفن ایشان قرار داد . پیامبر تا روزی که زنده بود تا اسم خدیجه سلام الله علیها می آمد منقلب می شد.

_  لباس پیامبر گذرنامه حضرت خدیجه سلام الله علیها  از قیامت بود. چون خدیجه سلام الله علیها در مقابل پیامبر به اندازه کافی خاشع و خاضع بود. گرانبهاترین پاداشی  که حضرت خدیجه سلام الله علیها در قبال هبه تمام اموال خود به دست آورد حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها بود. هیچ گوهری در عالم بالاتر از فاطمه سلام الله علیها نیست. فاطمه سلام الله علیها با تمام قوا از ولی و امام خود دفاع کرد.

_ حضرت فاطمه سلام الله علیها  یک تنه حاکمان وقت را به چالش کشید و هستی خود را برای ولایت داد. خداوند هم در قبال آن حسین را به حضرت فاطمه داد که در عالم زیباتر از نام حسین وجود ندارد. حسین برای ایستادگی دین جان خود را بذل کرد و اثر آن این است که خداوند بندگان خود را با خون حسین از جهالت رها می کند.

گزیده ای از سخنان حاج منصور ارضی را بخوانید:

 شهدا رفتند تا ما به راحتی عبور کنیم

در ادامه بحث خطبه 183 ، حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام به مومنین خدا می‌فرمایند: "فَبَادِرُوا اَلْمَعَادَ وَ سَابِقُوا اَلْآجَالَ" به سوی معاد با اعمال صالح سبقت جویید و برای اجل پیشی بگیرید، این مقام واقعا مقام شهدا و جانبازان است، اینها قبل از آنکه مرگ به سراغشان بیاید از مرگ استقبال کرده اند، اینها مقام عالی خدا و جلوات الهی را دیدند و محبوبشان را پسندیدند، از شوق محبت خدا و پیغمبر اکرم صلوات الله علیه به درجه ای رسیدند که سبقت می‌گیرند در مرگ و شهادت. ما دیده ایم که برسر تخریب معبر دعوا می‌کردند، معبری که در آن انواع بمب و مین بود، می‌رفتند تا دیگران به راحتی عبور کنند. مگر می‌شود فکر انسان تااین حد بلند باشد؟ بله. صبح که آماده باش می‌زدند می‌دیدی صورت‌ها خاکی است، از شب تا سحر سربه خاک می‌گذاشتند و با خدا مناجات می‌کردند، نه یک شب بلکه تمام چندین ماهی را که در منطقه بودند. چگونه می‌شود که برای معاد و قیامت عمل صالح جمع کرد و سبقت گرفت؟ به راستی هیچ کدام از شهدا ناکام نمردند، اینها از محبوبشان کام گرفتند، با کام شیرین از این دنیا رفتند "فَمَا أَحْلَى أَسْمَاءَکُمْ" با اسم خدا همه چیز را می‌دیدند، در جبهه روزه می‌گرفتند، احکام روزه را می‌پرسیدند و اگر طبق احکام نمی‌توانستند روزه بگیرند ناراحت می‌شدند و اصلا علنی روزه خواری نمی‌کردند. چگونه می‌شود یک انسان "سَابِقُوا اَلْآجَالَ" شود؟ چون می‌دانستند که عمر حتما به پایان می‌رسد و مرگ حتمی است، پس بهتر اینکه به دنبال مرگی بروم که یار انتخاب کرده. با بی باکی و شهامت و عشق به شهادت در وجود همین بچه‌ها بود که توانستیم دشمن را به عقب برانیم و واقعا عبد صالح بودند.

مقام معظم رهبری فرمودند جبهه فرهنگی قوی‌ترین و سنگین‌ترین جبهه است

چگونه اینها به این مرحله رسیدند؟ ما هم می‌توانیم برسیم. مواظب تقوایت باش، کسی که باتقواست می‌تواند سبقت بگیرد. الان ما هم در جبهه‌ی فرهنگی می‌توانیم خط دشمن را نابود کنیم، مخصوصا دشمن داخلی که می‌بینید چگونه عمل می‌کنند، جلسه افطار می‌گیرند حرام و بعد هم می‌گویند ما اصل خط ولایتیم، مثل شیطان که می‌گفت من شش هزار سال بندگی کردم و خدا تا قیامت به من عمر داده. جبهه فرهنگی را مقام معظم رهبری در یک سخنرانی فرمودند قوی‌ترین و سنگین‌ترین جبهه است. یا جبهه‌ی اقتصادی که یک مصداق با ارزش اقتصاد مقاومتی است، شاید نتوانی جلوی کسی را بگیری اما خودت که می‌توانی در زندگی ات صرفه جویی کنی و بهینه مصرف کنی. الان در مورد شهدای هفتم تیر آقا فرمودند در قبال آنها کم کاری شده است. بعضی‌ها را دنیا کور کرده، مردم عادی را نمی‌گویم، مردم همیشه یادی از شهید بهشتی و دیگر شهدای هفتم تیر می‌کنند، کسانی که ادعا می‌کنند اصلا توجهی ندارند را می‌گویم.

خط فکری بعضی‌ها در هر رسانه ای و در هر دولتی بردگی است. کمتر کسی مردم را دعوت به بندگی خدا می‌کند

ما باید "سَابِقُوا اَلْآجَالَ" باشیم و خودمان به سمت مرگ برویم، چگونه؟ اول این که همیشه به یاد مرگ باشیم، کسی که ادعا می‌کند یاد مرگ انزوا می‌آورد اشتباه می‌کند، یاد مرگ باعث می‌شود دلبسته به دنیا نشوی. الان اینجا که می‌آیی گریه می‌کنی، با خدا مناجات می‌کنی، پول برای صدقه و جهیزیه هم می‌دهی، اگر سائلی در خانه‌ی شما بیاید او را دست خالی رد نمی‌کنی، به خدا می‌گویی خدایا من به خاطر تو صدقه دادم، تو هم مرا از در خانه ات دست خالی رد نکن و کارهای دیگر. این یعنی دلبستگی نداشتن به دنیا و سرمایه گذاری برای آخرت. اولین قدم این است که انسان یاد مرگ باشد، وقتی یاد مرگ باشی، شهوات و غفلت‌ها در وجودت کم می‌شود. بعضی به غفلت بزرگی گرفتار شدند، تو اینجا در سالروز وفات تا سحر برای حضرت خدیجه سلام الله علیها گریه کردی اما عده ای در خیابان تا سحر به بهانه‌ی برد در یک بازی شادی کردند. این که قرآن می‌فرماید آیا صبح نزدیک نیست "أَلَیْسَ الصُّبْحُ بِقَرِیبٍ"(سوره هود آیه 81) یعنی به زودی مشخص می‌شود کی برنده است، قیامت تو را می‌آورند و می‌گویند این حواسش به بندگی خدا بوده، اما دیگری به دنبال هوا و هوس. جالب است که این غفلت را تلویزیون هم پوشش می‌دهد، حقیقت اینکه خط فکری بعضی‌ها در هر رسانه ای و در هر دولتی بردگی است، یا خود بردگی خطی را می‌کنند یا دیگران را به بردگی می‌گیرند، کمتر کسی مردم را دعوت به بندگی خدا می‌کند.

در مسیر بندگی زحمت بکشید

حضرت می‌فرمایند دو سبقت باید بگیری، یکی سبقت در عمل صالح به سوی قیامت، و دیگری سبقت در "اَلْآجَالَ" قبل از آنکه اجل پیشی بگیرد و فرصت از دست رود. در ادامه لحن مولا تندتر می‌شود "وَ اِعْلَمُوا أَنَّهُ لَیْسَ لِهَذَا اَلْجِلْدِ اَلرَّقِیقِ صَبْرٌ عَلَى اَلنَّارِ" آی شیعیان و دوستان امیرالمومنین علیه السلام، بدانید این پوست نازک طاقت دوزخ ندارد، سوختن وجود دارد، آن که چه کسی بتواند از آن صراط رد شود مهم است. طبق نظر بعضی روزه تا افطار است و بعد افطار می‌شود هرکاری کرد. در صورتی که ارزش روزه در شب بیشتر از روز است، چون شب هنگام حساب و کتاب اعمال روز است، نگاه می‌کنی می‌بینی اگر ضرر کرده ای گریه و استغفار می‌کنی. در مناجات تائبین می‌گوید اول توبه است و بعد انابه، بعضی‌ها انابه می‌کنند در حین آن توبه می‌کنند، بعضی هم که نه توبه می‌کنند نه انابه. خواهشم این است که عزیزان در مسیر بندگی زحمت بکشند، زحمتش هم چون در خانه‌ی خداست هدر نمی‌رود.

هدف دشمن کوبیدن مرجعیت در ذهن جوانان

باز هم تذکر می‌دهم در این ماه رمضان خمست را حساب کن. با پرداخت خمس هم تو تطهیر می‌شوی و هم پولی که می‌دهی صرف خیر می‌شود، این با پول مالیات و امثالهم فرق می‌کند. بحث خمس و مرجع تقلید را در بین خانواده مطرح کنید، چون اگر یادتان باشد این دشمنان که لباس دیگری پوشیده بودند، سعی می‌کردند که طبق دستوری که از خارج می‌رسید، مرجعیت را در ذهن جوانان بکوبند، و حالا یک سری از محرمات را مطرح می‌کنند و می‌گویند چرا شما می‌گویید اینها گناه است. الان یک عده ای گرفتار شدند و نمی‌توانند هم برگردند، مثل آن غلامی که با صاحبش در راه بود، به مسجدی رسید به صاحبش گفت که من بروم داخل مسجد نماز بخوانم، بعد از مدتی اربابش سرش را داخل مسجد برد و گفت پس چرا نمی‌آیی؟ غلام گفت نمی‌گذارد. گفت کی نمی‌گذارد؟ گفت همان که نمی‌گذارد تو داخل بیایی. اینها را اجازه نمی‌دهند در ماه رمضان در مساجد و هیئات بیایند، اما تو که الان آمده ای کمی به فکر آخرتت باش.

گزیده ای از سخنرانی آیت الله فاطمی نیا را بخوانید:

_ تقلب به معنای آمد و شد هم هست . قلب و باطن با کار خیر به ملکوت نزدیک می شود. در مباحث علمی و معارف بسیار مهم است که ما مراتب را در نظر بگیریم. مراتب عبودیت و نیکوکاری و گنهکاری یکسان نیست. نزدیک شدن به ملکوت و ملک و شهادت مراتب دارد.

_ زمانی که یک نفر به همان اندازه که از گناهی توبه می کند و پشیمان می شود به همان اندازه به ملکوت نزدیک می شود. خداوند متعال در سوره نجم بندگان خوب را این طور وصف می کند که اینان کارهای بزرگ و زشت را انجام نمی دهند و گاهی می لغزند.همه بندگان دچار اشتباه می شوند.

_ انسانی که گناه کرده و از ملکوت دور افتاده می تواند استغفار کند که با کریم طرف است . در دعای ابوحمزه بیست و یک مورد به کریم بودن خداوند اشاره شده است. خداوند بسیار کریم است. از خداوند طلب استغفار و مغفرت کنید.

_در کتاب کافی داریم که درجات بهشت به اندازه درجات عقول است. یعنی باید بهشت را فهمید و درک کرد. اهل جهنم می گویند که اگر ما گوش و عقل را به کار می بردیم به جهنم نمی آمدیم.این مطالب گفته می شود که میدان پرواز بشر باز شود.

_ در سطوح بالا که انسان به حد عصمت می رسد، انسان های معصوم  به جایی می رسند که  خداوند چشم و گوششان می شوند. یکی از القاب امیرالمؤمنین(ع)  عین الله است. یعنی امیرالمؤمنین چشم خداست. مراتب قرب به ملکوت و دوری از ملکوت محفوظ است.

_ قرب خدا و نزدیکی به خدا غیر از استغفار و اعمال صالح رمز دیگری دارد. در دین مرد و زن با هم تفاوتی ندارند. معارف الهیه لب دین و حقیقت دین ما است ، رمز این قرب نظر بلندی است. تا زمانی که حسود باشیم به جایی نمی رسیم.

ریاضت دو نوع است. ریاضت شرعیه و  ریاضت غیر شرعی که در آن اثر است اما مطلق اثر نیست. هر اثری مقدس نمی شود. نفس یک قوایی دارد که این قوا در نفس بالقوه است. اگر نفس ریاضتی را متحمل شود بعضی از این قوا خود را نشان می دهند و اگر اتصال به دین و شریعت نباشد شیطان نازل می شود و با این قوا همکاری می کند. جوانان از علمای ربانی فاصله نگیرند.

_ ریاضت فقط عبادت نیست بلکه خدمت به خانواده هم نوعی ریاضت است. نماز های مستحبی نوعی ریاضت است. 

 گزیده ای سخنرانی حجت الاسلام محمودی را بخوانید:

_ بزرگترین هدف انسان ها در این دنیا این است که بتوانند با معبود خودشان و خدای خودشان ارتباط عمیق و درست برقرار کنند. برای ارتباط برقرار کردن با خداوند هم مکان دارای اهمیت است و هم زمان مهم است و در بین زمان هایی که وجود دارد ماه مبارک رمضان از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

_ انسان باید اهمیت این نعمت را درک کند تا بتواند از آن بهره کافی را ببرد. برای دانستن آداب مناجات و سخن گفتن با پروردگار متعال یقیناً باید سر سفره اهل بیت(ع) نشست. وجود مقدس امیرالمؤمنین(ع) درباره قسمتی از فضائل ماه مبارک رمضان و مناجات خداوند در این ماه می فرمایند که شما روزه داران در ماهی قرار گرفتید که روزه در آن ماه بر شما واجب شده و نفس شما که در ماه های دیگر سال یک امر مباح غیراختیاری صرف است، در این ماه مبارک تسبیح و ذکر می شود. خواب انسان روزه دار عبادت است. تمام گناهان روزه داران این ماه آمرزیده است. صداهای روزه داران در ماه مبارک رمضان شنیده میشود و مسموع پروردگار متعال است.

_ انسان ها بر اثر گناه هایی که انجام داده و حجاب بین خود و خدا ایجاد کرده سخنش مسموع نیست. عنایت الهی در ماه رمضان که همه انسان ها مورد رحمت خداوند قرار می گیرند ویژگی این ماه را نشان می دهد. استجابت دعا در این ماه وعده خداوند متعال است.

_ خداوند به ملائکه می فرماید که این بنده و عبد من در دل شب با من خلوت کرده است شما شاهد باشید که تمام گناهانش را بخشیدم. انسان نیازمند  مناجات با خداوند است .  به طور طبیعی انسان دوست دارد که با انسان های بالاتر از خودش لحظاتی را خلوت کند. این نیاز فطری انسان است. انسان های غافل طعم مناجات با خداوند را نچشیده اند.

_ گاهی انسان حال نماز و دعا ندارد که باید علت یابی شود. در شب های قدر که خداوند این قطعه زمانی را در اختیار ما قرار داده عبادت هزار برابر سال می باشد. انسان ها یک سری خواسته ها و امیال های نفسانی دارند که نیازهای طبیعی وجود انسان است. این امیال اگر از حد خودش گذشت یعنی خطوط قرمز پروردگار را رد کرده است و همان هوای نفس می شود که انسان را به بدی می کشد.

_ اگر انسان در شبانه روز بیشتر توجه و یادش به خداوند باشد این همان مراقبه ای است که علمای ما ذکر می کنند. بیست و چهار گناه کبیره برای زبان ذکر شده است که مراقبت نسبت به این کلمات در روز مقدمه لذت بردن از مناجات شبانه است. خداوند می فرماید که خودم نفسش را به مناجات می کشم. عدم مراقبت در تمام شئون زندگی در عالم تکوین لذت را از انسان می گیرد. این به معنای کندن از دنیا نیست بلکه مراقبه است.

_ توفیقی که خداوند به ما داده در جلسه ذکر شرکت می کنیم و مناجات پروردگار را می کنیم تمام بستر برای تحقق وعده های الهی که قرآن نسبت به استجابت داده است مهیا می باشد. اگر انسان محروم شد خسارتی که از این محروم شدن حاصل می شود قابل جبران نیست. هر گناهی که در این دنیا مشاهده می کنید در رأسش حب دنیا می باشد.

_ جوانی و میانسالی و پیری اقتضای سن است و در تمام این مراحل باید انسان ارتباط خود را با پروردگار داشته باشد که وقتی این ارتباط برقرار شد انسان عبد واقعی است. عدم وجود پروردگار در قلب مؤمن در زمان گرفتاری خود را نشان می دهد. انسانی که حب دنیا دارد بیماری روحی دارد و از عبادتش لذت نمی برد. این بیماری روحی از هر بیماری جسمی خطرناک تر است. جسم در خاک متلاشی می شود ولی روحی که با سم گناه مسموم شد قابل درمان نیست.

گزیده ای از سخنرانی حجت الاسلام پناهیان را بخوانید:

_ در زبان عربی بین چند کلمه تفاوت های مختصری وجود دارد. گاهی اوقات در زبان فارسی ما این تفاوت ها را در نظر نمی گیریم. اما وقتی از کلمات اهل بیت(ع) استفاده می کنیم بهتر است که به این تفاوت ها دقت کنید. کلمه فرح کلمه مثبتی نیست. سرور همان فرح است که شادی برآمده از تفکر و تعقل است.

_ سرور باب سنگین تری از نظر عقلانی دارد. کسانی که دارای فرح هستند سرخوش و الکی خوش هستند. تفاوت سرور و فرح با نشاط در این است که نشاط به معنای با انرژی بودن است. در مقابل فرح و سرور حزن و غم را می گذارند اما در مقابل نشاط معمولاً کسالت می آورند. کسانی که نشاط دارند معمولاً محبت پیدا می کنند. غم ما اگر غم معنوی باشد نباید نشاط ما را از بین ببرد. اگر حالی در انسان به وجود آمد که نشاط را از بین برد حال خوبی نیست.

_ بعضی از اندوه ها به خاطر این است که به کرم خدا اطمینان نداریم. مطلق گریه این حال را ایجاد نمی کند. نشاط نبض روحی یک انسان است. سرور نوعی خوشحالی است که باعث می شود انسان انرژی برای عمل و عبادت پیدا می کند به تعبیر امیرالمؤمنین(ع) دائم النشاط است.

_ خنده ای که حال زندگی را به همراه نداشته باشد خنده مکروه است. شادی که مقدمه نشاط شد و انسان را سرحال وارد زندگی کرد شادی در متن نشاط است و توصیه اهل بیت(ع) است.

_ امیرالمؤمنین(ع) می فرماید که سرور نفس انسان را مبسوط می کند و روح انسان را باز می کند. غم و اندوه انسان را دچار قبض می کند و انسان گرفته می شود. سرور نفس انسان را باز می کند و موجب برانگیختن نشاط در زندگی می شود.

_ مؤمن زمانی که دلی را سیراب می کند شاد می شود و با نشاط است و منافق زمانی که دلی را عزادارمی کند شاد می شود .  به همین دلیل در روایات بیشتر از نشاط استفاده شده است. باید با قدرت روحی زندگی کرد. مؤمن غالباً با قدرت روحی زندگی می کند و نه با قدرت جسمی .انسان مؤمن انسان بانشاطی است.

_ امیرالمؤمنین در توصیف اهل تقوا فرمودند که دائم در نشاط هستند و کسالت از آنها  دور است. متأسفانه مردم زیاد به نشاط اهمیت نمی دهند و نشاط را نشانه ایمان نمی دانند. جسم انسان در اثر نداشتن نشاط فرسوده می شود. سحر خیزی یکی از عوامل نشاط است.نشاط آثاری در فکر و اندیشه انسان دارد.

گزیده از سخنان حاج منصور ارضی را بخوانید

ماه رمضان آمد و رفت، تو سرگرم کارهای خودت بودی

درباره‌ی مردن دشمنان خدا و دشمنان احکام الهی، امیرالمومنین علی علیه السلام می‌فرمایند اینها بابدترین صورت و بد بوترین حال وارد قبر می‌شوند. پس این حال دشمنان خداست، حالا شاید ظاهرا طرف یک قیافه ای هم داشته باشد، ولی هنگام مرگ دیگر این نیست، سپس به او می‌گویند بشارت باد بر تو "فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِیمٍ ، وَتَصْلِیَةُ جَحِیمٍ" (سوره الواقعه آیه 93 و 94) این خیلی بد است، یعنی تا در قبر ورود پیدا می‌کند آتش او را در بر می‌گیرد و آن آتش سنگین جهنم براو نازل می‌شود، دیگر آنجا دارد همه چیز را می‌بیند این طوری نیست که بگوید حالا کی رفته؟ کی دیده؟ حاملین جنازه‌ی خود را قسم می‌دهد که او را به شتاب نبرند اما انسان صالح فریاد می‌زند به حاملین جنازه اش که مرا به سرعت ببرید به سمت محبوبم. وقتی وارد قبر شد امتحان کنندگان قبر می‌آیند، تا کفن‌های او را بیندازند و به او می‌گویند آفریدگار تو کیست؟ ولی او نمی‌داند، همان سوال هایی که برای همه است، پیامبر تو کیست؟ در پاسخ می‌گوید نمی‌دانم، پس آن دو ملک به او می‌گویند چرا نمی‌دانی؟ چرا یاد نگرفتی؟ چرا هدایت پیدا نکردی؟ ماه رمضان آمد و رفت، تو سرگرم کارهای خودت بودی. هجده شب گذشت.

واقعا این قهوه خانه‌ها خانه‌ی گناه است/ این قهوه خانه‌ها برای جوانان جای خطرناکی است

بعضی‌ها که برایشان فرقی نمی‌کند به مساجد بروند یا جاهای دیگر باخدا و امام حسین علیه السلام بازی می‌کند، دست برنمی دارد. شب‌ها بعد از مناجات که من می‌روم می‌بینیم موتورها پای این قهوه خانه‌ها که خانه‌ی گناه است ایستاده اند، واقعا الان این قهوه خانه‌ها برای جوانان جای خطرناکی است غیر از غیبت و تهمت و شوخی‌های ناجور و مسائل دیگری که هست، مواد مخدر مصرف می‌کنند، توتون را با شراب مخلوط می‌کنند می‌کشند، طرف هم می‌گوید من نمی‌دانستم، اصلا تو که امام حسینی هستی چرا رفتی؟ پس برسر میتی که دشمن خدا بوده عصایی آهنین می‌زنند که جز جن و انس همه‌ی مخلوقات خدا از شنیدن آن بی تاب و پریشان می‌شوند، پس دری را به سوی آتش می‌گشایند و به او می‌گویند بخواب در بدترین حالات، مارها و عقرب‌ها و دیگر گزندگان زمین بر او مسلط می‌شوند تا روزی که از قبر مبعوث شود او را می‌گزند، این ترسیم مرگ دشمن خداست. یک جمله ای را از حضرت زهرا سلام الله علیها در صحیفه ای بنام فاطمیه آورده اند که خانم می‌فرمایند خدایا آن مرگی که من در انتظارش هستم را برای من طوری قرار بده زمانی که نفسم به سینه می‌رسد جان می‌دهم هیچ کسی را ندارم، آن موقع این مرگ را برای من نورانیت قرار بده، در رحمت قرار بده، ما که نمی‌توانیم حالات حضرت زهرا سلام الله علیها را درک کنیم فقط جملاتش را می‌خوانیم. ببینید اولیای خدا در چه حالی جان می‌دهند، دشمنان خدا در چه حالی می‌میرند، مسیر دشمنان خدا و دوستان خدا را بدانید.

به امام حسین علیه السلام و مجلس حضرت نهایت احترام را بگذارید. خدایی نکرده مثل آن انسان غافل نباشید که می‌گوید تمام مملکت تحت تصرف مداحان شده است

امیرالمومنین علیه السلام می‌فرمایند شخص مسلمان دارای سه دوست است، یک دوستی که به او می‌گوید من در زندگی و پس از زندگی با تو هستم و آن عمل انسان است، حالا اگر خدایی ناکرده ما عمل بد انجام دهیم چه می‌شود؟ دوست دیگرش به او می‌گوید من تا هنگام مردن با تو هستم و سپس به وارث می‌رسم و آن مال است. سعی کنید خمستان را بدهید تا مال و زندگیتان پاک شود، حلالش حساب دارد "فی حَلالِها حِسابٌ"و هر چه حرام است "وفی حَرامِها عِقاب" (نهج البلاغه خطبه 82) مگر من چقدر می‌خواهم جواب دهم؟ معطلی هم دارد، هرچی در محشر باشی پایت می‌سوزد و باید جواب دهی، این که من عشق امام حسین علیه السلام دارم دلیل نمی‌شود، باید جواب دهی تا بروی خدمت حضرت. به سلمان گفتند وقتی سیل آمد در مدینه شما زود یک آفتابه و یک ظرف و یک گلیم برداشتی رفتی بالای کوه، گفت من بارم سبک است بارم از دنیا همین است، دیگران مشغول وسیله جمع کردن شدند و سیل بردشان. اگر بارت زیاد باشد سیل انسان را می‌برد و سوم دوستی که به او می‌گوید من تا کنار قبر همراه تو هستم سپس تو را رها می‌کنم و آن اولاد انسانند، اولادی که آنقدر قربان صدقه اش می‌روی، چقدر پدر و مادر تو را دوست دارند؟ اما تو بی اعتنایی می‌کنی، تا پدر مادر به تو می‌گویند کاری انجام دهی بی اعتنایی می‌کنی، تازه این اولاد صالح است. پس این سه دوست با ما هستند اما فقط یکی با ما در قبر می‌آید و آن عمل صالح است. از خدا بخواهید به ما عنایتی کند تا پدر و مادرمان زنده اند یک کاری برایشان بکنیم. آنهایی هم که والدینشان از دنیا رفته اند یک عمل صالح به نیت آنها انجام دهند، قطعا به آنها می‌رسد و در این شبها برایشان طلب مغفرت کنید. به امام حسین علیه السلام و مجلس حضرت نهایت احترام را بگذارید. خدایی نکرده مجلس امام حسین علیه السلام را مسخره نکنید، مثل آن غافل نباشید که می‌گوید تمام مملکت تحت تصرف مداحان شده و نهضت مداحان ایجاد شده، تو چقدر به این دستگاه احترام می‌گذاری؟ 

گزیده ای از سخنرانی حجت الاسلام عمادی را بخوانید:

_ لحظات عمر را باید قدر بدانیم ، وقت تنگ است. مولا فرمودند که عمر همانند ابر است. ابر زمانی که بالای سرمان است ما تصور نمی کنیم که حرکت می کند. وقتی خورشید پشت سرش آمد متوجه حرکت ابر می شویم. امیرالمؤمنین(ع) فرمودند طوری عبادت کنید که انگار آخرین عبادت شما است.

_ یک زمانی امیرالمؤمنین(ع) در مسجد مذمت دنیا می کرد. دنیا با بلا پیچیده شده است. دنیا زندان مؤمن است. مذمت دنیا از لسان امیرالمؤمنین(ع)  بسیار است. برای نقل کردن احادیث باید مراقب باشیم که معنا عوض نشود. اما امیرالمؤمنین(ع) می فرمودند که دنیا سجده گاه ملائکه الله است. و تجارت خانه اولیاء خدا است. این جا بهشت را می خرید. در دنیا کم کاری نکنید.دنیا مزرعه آخرت است.

_ مرحوم ملا احمد نراقی از اخلاقیون بزرگ بودند. کتاب اخلاقی معراج السعاده که ایشان نوشته اند را همه بزرگان و اخلاقیون توصیه می کنند. ایشان در این کتاب رذائل و فضائل را می گوید و در کنارش راهکار را می گوید. ما گاهی مفهوم غیبت را نمی دانیم. غیبت فقط لسانی نیست و گاهی نفس و سکوت و نگاه هم غیبت است.

_ امام صادق(ع)  فرمودند که زبان جرمش کوچک است ولی جُرمش بزرگ است. زبان فضول اعضاء و جوارح است. برای همین است که زمانی که قیامت شد زبان کار نمی کند و اعضاء بدن حرف می زند.مراقب باشید. پیامبر اکرم(ص)  سکوت های طولانی داشتند و خیلی خوب گوش می دادند. گوش دادن کار سخت تری نسبت به حرف زدن است. سکوت قدرت می خواهد.ظاهر اعمال خیلی چیزها را نشان نمی دهد.

_ امیرالمؤمنین(ع)  بیست و پنج سال بهترین الگوی اقتصادی را به مردم نشان داد. ما به خاطر برداشت غلط خود همه چیز را بهم می ریزیم.

_ شاید کسی هیچ چیز نداشته باشد ولی دلبستگی داشته باشد و کسی هم باشد که همه چیز دارد ولی دلبستگی نداشته باشد و با اسم اباعبدلله(ع)  همه چیز خود را بدهد. حضرت زینب کبری(س)  در کربلا مسئولیت داشتند و محکم بودند. ایشان مانند ستون خیمه بودند.

خلاصه ای از سخنرانی حجت الاسلام محمودی را بخوانید:

_ بسیاری از علمای اخلاق اولین قدم برای تهذیب نفوس و مهذب شدن انسان های عالم را توبه شمرده اند. توبه ای که قلب انسان را از هر نوع آلودگی پاک می کند. تیرگی هایی که بر قلب انسان در اثر ارتکاب انواع گناهان عارض شده به روشنی تبدیل می کند. انسان ها به دلیل نفس اماره خود دائماً در حال لغزش و گناه هستند.

_ خیر مطلق کار ملائکه الهی است. معصیت بدون جبران کردن خوی شیاطین است. بازگشت به خیر بعد از شر طبیعت انسان است. ترک اولی را وقتی انجام داد و دچار یک لغزش شد،بازگشت به خیر و توبه و رجوع از آن خطا کار انسانیت انسان است. انجام گناه و برنگشتن از گناه خوی شیاطین است. گناهی که شیطان بعد از شش هزار سال عبادت مرتکب شد و نافرمانی پروردگار متعال را کرد و توبه نکرد و در محضر پروردگار ایستاد و گفت می نشینم سر راه صراط مستقیم تو و تمام انسان های عالم را به انحراف می کشانم.

_ آن چه که مهم است این است که انسان چگونه از گناه بر می گردد. آغاز راه سالکان با توبه شروع می شود. خداوند در جاهای مختلف قرآن کریم دستور به محاسبه و خودسازی و تقوا داده تا انسان ها رشد کنند و به کمال نهایی که هدف از خلقت انسان های عالم است و سعادت ابدی است برسند که آن نقطه ایده آل وجود انسان است. تمام معصومین و اولیای الهی یک حرف واحد داشتند که آن هم عبودیت بود.

_ نفس، شیاطین،شهوات،هوای نفس همه دشمن های انسان ها هستند که انسان با تبعیت از آنها پرده بر روی افکار انسانی می اندازد  و زمینه بدبختی خود را در این عالم به وسیله انواع گناه فراهم می کند. باب توبه و استغفار برای نجات از بدبختی انسان است. تمام انبیاء الهی را خداوند فرستاده و راه مستقیم را نشان داده و فرموده از نفس و شیاطین تبعیت نکنید. انسان ها به وسیله اختیار و آزادی و هوای نفس تبعیت کردند.

_ بعد از مرگ تمام درهای توبه بر روی انسان بسته می شود و راه بازگشتی وجود ندارد. یک استغفار در شب قدر برابری می کند با هزار ماه استغفار کردن در غیر شب های قدر . این را خداوند متعال در اختیار انسان قرار داده است. صریح آیه قرآن می فرماید که کار خیر را به تأخیر می اندازد و اجازه توبه نمی دهد. وجوب توبه فوری است. کدام انسانی است که از زمان عجل خود خبر داشته باشد.

_ در روایت است که اگر انسان ها اندازه رحمت الهی را می دانستند قطعاً به آن رحمت بسنده می کردند. توبه کننده از گناه مانند کسی است که هیچ گناهی مرتکب نشده است. فقط یک پشیمانی و تصمیم بر ترک می خواهد.

_ امیرالمؤمنین (ع) شرایطی برای توبه در نهج البلاغه بیان می کند که ما ان شاء الله دو شرط پشیمانی از گناه و تصمیم بر عدم ترک را می خواهیم که اگر این دو شرط محقق شود بلاشک و یقیناً تمام گناهان انسان آمرزیده می شود مانند این که هیچ گناهی مرتکب نشده است.

_ نا امید شدن از رحمت الهی القای شیطان است.در آیه ای از قرآن آمده است کسی که توبه می کند و از گناه بر می گردد محبوب خداست. توبه حق الناس با ادای حق مردم برآورده می شود. اما حق الله با یک تصمیم بر ترک ایجاد می شود. تمام قهرهایی که انسان ها با خداوند می کنند یک طرفه است. رحمت رحیمیه مخصوص مؤمنین است.

_ حجاب های مادی جلوی چشم انسان را گرفته است. رحمت الهی در سرتاسر این عالم گسترده است. نباید از رحمت الهی مأیوس باشیم. بالاترین لذت یک عبد این است که با معبود خودش حرف بزند. خداوند این قدر مهربان و رحیم است که دستور به بازگشت از گناه می دهد و به جای گناه حسنه برای انسان می نویسد.

 گزیده ای از سخنان آیت الله تقوایی را بخوانید:

_ عرفان یعنی دین و معرفت . ما وقتی می گوییم فقه آن را خارج از دین نمی دانیم. طبق روایت پیامبر(ص) فرمودند کسی که به ولایت اهل بیت(ع) و چهارده معصوم و محمد بن عبدالله(ص) معرفت داشته باشد افضل از هر پیغمبر مرسل و فرشته است. عرفان عین دین بلکه اصل دین و حقیقت دین است.

_ دین اسلام یک حقیقت و طریقت و شریعت است. حقیقت دین مغز دین است و شریعت و طریقت یک راهی است که به مغز و حقیقت دین برسیم. سید مهدی بحرالعلوم در کتابش می گوید که استاد حقیقت باید مجتهد باشد. راه ما راه خداست.ولی فقه یک علم است که ما گمراه نشویم.

_ برای رسیدن به اسلام باید دوازده مرتبه را طی کرد. اولین مرتبه اسلام اصغر که همان شهادتین است. اسلام باعث می شود که انسان از نجاست طاهر می شود و پاک می شود. دومین مرتبه ایمان اصغر است. باید اعتقاد کامل شود.ایمان یعنی هدایت و باید آن را قبول کند.

_ طبق روایت بالاترین ذکر صلوات بر محمد و آل محمد است. صلوات تمام هستی را به خدا وصل می کند. با صلوات بر تمام عالم رحمت می فرستید.سنگین ترین عمل در ماه رمضان صلوات بر محمد و آل محمد است.

_ مرتبه سوم اسلام اکبر است که این مرتبه تصمیم است. دو مرحله قبل تصدیق بود. تصمیم از تصدیق بالاتر است و احتیاج به یقین بیشتری دارد. این مرتبه نوعی است که باید تسلیم کل دین شود. این مرتبه حقیقت اسلام است و مرتبه بالایی است.ما نسبت به دستورات دین تسلیم نیستیم.

_ ما باید برای زندگی خود برنامه داشته باشیم. شهدا نافله خوان بودند. انسان بی دلیل به مقام بالا نمی رسد.تسلیم است که انسان را آرام آرام به طرف یقین می برد. ایمان و عمل با هم تؤام هستند. عمل ایمان می آورد و ایمان هم عمل را به همراه دارد. تسلیم انسان را به مراتب بالا می رساند.