باید عبادت را به سوی حضور قلب سیر داد. البته پیدا کردن حضور قلب مشکل نیست. گاهی باید امری را آموخت، اما بعضی از امور نیاز به آموزش ندارد. در جايی خواندم که در یکی از مناطق وقتی جوانی از دنیا میرود، زن هایی را دعوت میکنند که با خود زنی و گریه، مجلس عزا را گرم کنند! این خانم ها حتماً دورهي این کارها را دیده و آموخته اند، اما مادر آن جوان، هیچگاه نیاز به تعلیم گریستن ندارد. چون توجه و حضور در او تجلّی یافته است. همواره با او زندگی میکند و نمیتواند آن را فراموش نماید.......